SOCIAL STUDIES LEARNING MANAGEMENT FOR CULTURAL CONSERVATION

Main Article Content

พระแท็กซี่ อาทิตฺโต (แก้วกาหลง)
นิรัช เรืองแสน
ปาณจิตร สุกุมาลย์

Abstract

The objective of this article is to present the concept and approach of social studies learning management for cultural conservation. There is a learning management method integrated with important guidelines as follows: 1. Promotion and support (Promotion) 2. Preservation 3. Diffusion 4. Fostering understanding and appreciation (Satisfaction) 5. Strengthening cultural democracy (Empowerment) 6. Strengthening cultural democracy (Social Justice) 7. Organizing education for culture (Education) 8. Maintaining the quality and standards of culture (Quality) 9. Strengthening relationships between nation (International Relations) 10. Creation and 11. Improving Thai culture in daily life (Daily Life)

Article Details

How to Cite
อาทิตฺโต (แก้วกาหลง) พ., เรืองแสน น. ., & สุกุมาลย์ ป. (2024). SOCIAL STUDIES LEARNING MANAGEMENT FOR CULTURAL CONSERVATION . MCU UBONRATCHATHANI JOURNAL OF BUDDHIST STUDIES (JOBU), 6(3), 2023–2038. retrieved from https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/3500
Section
บทความวิชาการ

References

กรมศิลปากร. (2544). ระบบการวัฒนธรรมและคุณภาพมาตรฐาน. กรุงเทพฯ : กรมฯ.

ณรงค์ เส็งประชา. (2537). สังคมวิทยา = Sociology. กรุงเทพฯ : พิทักษ์อักษร.

ดวงกมล สินเพ็ง. (2551). การพัฒนาผู้เรียนสู่สังคมแห่งการเรียนรู้เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปฐมภรณ์ จันทร์แก้ว. (2555). การสื่อสารเพื่อการอนุรักษ์วัฒนธรรมและฟื้นฟูการท่องเที่ยวของ ตลาดสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2540. (2546). ราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ :นานมีบุ๊ค.

พระยาอนุมานราชธน. (2532). วัฒนธรรมเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ศูนย์การทหารราบ

พระราชกฤษฎีกา. https://prt.parliament.go.th › items › full

วลัย อิศรางกูร ณ อยุธยา. (2554). ครูสังคมศึกษากับการพัฒนาทักษะแก่นักเรียน.กรุงเทพฯ : คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สํานักนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม. (2541). การพัฒนาการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.กรุงเทพฯ : สำนักฯ.

สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม. https://www.m-culture.go.th

สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา, กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการ เรียนรู้แกนกลางกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมตาม หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ :โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.

สิริวรรณ ศรีหพล. (2547). หน่วยที่ 4 การจัดระบบการเรียนการสอนในวิชาสังคมศึกษา. เอกสารการสอนชุดวิชาการสอนสังคมศึกษา หน่วยที่1-7. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สุธีรา เผ่าโภคสถิต. (2537). การศึกษาความคิดเห็นของคนเชื้อสายมอญเกี่ยวกับบทบาทของสื่อบุคคล สื่อประเพณี และสื่อมวลชนในการอนุรักษ์วัฒนธรรม ศึกษาเฉพาะกรณีชุมชนมอญเกาะเกร็ด ปากลัด และบางกระดี่. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อิทธิเดช น้อยไม้. (2560). หลักสูตรและการจัดการเรียนรู้สังคมศึกษา. กรุงเทพฯ :โอ เอส พริ้นติ้งเฮ้าส์

Similar Articles

You may also start an advanced similarity search for this article.