การจัดการมรดกวัฒนธรรมสร้างสรรค์พื้นที่เมืองโคราช เพื่อยกระดับเศรษฐกิจชุมชน จังหวัดนครราชสีมา

Main Article Content

เบญจมาศ สุวรรณวงศ์
พระมหาสุพร รกฺขิตธมฺโม
เบญญาภา จิตมั่นคงภักดี

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาคุณค่าและการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมา 2) เพื่อศึกษากระบวนการจัดการมรดกวัฒนธรรมสร้างสรรค์เพื่อยกระดับเศรษฐกิจชุมชนจังหวัดนครราชสีมา 3) เพื่อเสนอแนวทางการจัดการมรดกวัฒนธรรมสร้างสรรค์พื้นที่เมืองโคราชเพื่อยกระดับเศรษฐกิจชุมชนจังหวัดนครราชสีมา ผลการวิจัยพบว่า กระบวนการจัดการมรดกวัฒนธรรมสร้างสรรค์เพื่อยกระดับเศรษฐกิจชุมชนจังหวัดนครราชสีมา โดย 1) การจัดการมรดกวัฒนธรรมสร้างสรรค์พื้นที่เมืองโคราชโดยหน่วยงานภาครัฐและภาคประชาชน 2) การยกระดับสินค้าและผลิตภัณฑ์ของพื้นที่มรดกวัฒนธรรมเพื่อเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจในจังหวัดนครราชสีมา โดยกลยุทธ์ทางการตลาด ได้แก่ 1. พัฒนาผู้ประกอบการและทายาท 2.พัฒนาผลิตภัณฑ์ทางมรดกวัฒนธรรมสร้างสรรค์ 3. สร้างกลไกทางการตลาด และ 4. พัฒนาระบบการบริหารจัดการ 3) การพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของเมืองมรดกวัฒนธรรมในจังหวัดนครราชสีมา  4 เส้นทาง คือ 1.เส้นทางแสวงบุญ 2.เส้นทางประวัติศาสตร์  3.เส้นทางหอศิลปะและอาหารพื้นถิ่น และ4.เส้นทางภูมิปัญญาและงานหัตถกรรมพื้นถิ่น แนวทางการจัดการมรดกวัฒนธรรมสร้างสรรค์พื้นที่เมืองโคราชเพื่อยกระดับเศรษฐกิจชุมชนจังหวัดนครราชสีมา มี 5 ประการ ได้แก่ 1) ให้ความรู้เกี่ยวกับมรดกทางวัฒนธรรมตามหลักวิชาการและกฎหมาย 2) อนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมด้วยการดูแลและเฝ้าระวัง 3) จัดกิจกรรมมรดกวัฒนธรรมเพื่อเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ 4) ปลูกฝังจิตสำนึกให้เยาวชนตระหนักถึงความสำคัญของมรดก 5) สนับสนุนจากหน่วยงานภาครัฐและเอกชน โดยเป้าหมายสูงสุดของการจัดการมรดกวัฒนธรรมสร้างสรรค์ในนครราชสีมาคือการยกระดับรายได้และสร้างมูลค่าเศรษฐกิจจากทรัพยากรวัฒนธรรมในพื้นที่ เพื่อให้เกิดความมั่นคงทางเศรษฐกิจและสังคมอย่างยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุวรรณวงศ์ เ., รกฺขิตธมฺโม พ. . ., & จิตมั่นคงภักดี เ. . (2024). การจัดการมรดกวัฒนธรรมสร้างสรรค์พื้นที่เมืองโคราช เพื่อยกระดับเศรษฐกิจชุมชน จังหวัดนครราชสีมา. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 6(3), 1609–1624. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/3448
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2549). อุตสาหกรรมท่องเที่ยว.กรุงเทพฯ :การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.

กรมการท่องเที่ยว.(2567). https://www.dot.go.th. (สืบค้นวันที่ 15 มกราคม 2567).

จันทิรา เกื้อดวง. (2548). การอนุรักษ์ชุมชนเมืองเก่าพุมเรียง จังหวัดสุราษฎร์ธานี, บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นพดล ทองไพบูลย์(2563). การวิเคราะห์ศักยภาพและแนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ .กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา.(2542).การวางแผนพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. รายงานการวิจัย. เชียงใหม่: คณะมนุษยศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

เบญจมาศ สุวรรณวงศ์,และคณะ.(2565).แนวทางการพัฒนาวัดให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมจังหวัดนครราชสีมา. รายงานการวิจัย.คณะพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, วิทยาเขตนครราชสีมา.

สุรสวัสดิ์ สุขสวัสดิ์. (2561). การจัดการมรดกวัฒนธรรมในประเทศไทย: แนวทางการอนุรักษ์และพัฒนา. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)