แนวทางการจัดการเรียนรู้สังคมศึกษาแบบบูรณาการในมหาวิทยาลัยสงฆ์ไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการจัดการเรียนรู้สังคมศึกษาแบบบูรณาการในมหาวิทยาลัยสงฆ์ไทย โดยมีประเด็นที่สำคัญเกี่ยวกับศาสตร์สังคมศึกษาซึ่งเป็นการบูรณาการประสบการณ์และความรู้ที่เชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ หรือการศึกษาเพื่อมุ่งสู่การเป็นพลเมืองที่ดีในสังคม สร้างเสริมให้ผู้เรียนให้คิดเป็น วิเคราะห์ได้ พัฒนาสมรรถนะของผู้เรียน ให้สามารถเรียนรู้การดำรงชีวิตอยู่ในสังคม และการอยู่ร่วมกับผู้อื่น ได้อย่างมีความสุข ตลอดจนสามารถนำเอาความรู้ความเข้าใจนั้นไปปรับใช้กับมหาวิทยาลัยสงฆ์ที่เป็นสถาบันการศึกษาชั้นสูงที่จัดตั้งขึ้นเพื่อให้การศึกษาด้านพระพุทธศาสนาและวิชาการอื่นๆ โดยมีการสอดแทรกหลักธรรมคำสอนในพระไตรปิฎกในบทเรียนให้เข้ากับสภาพสังคมที่แปลเปลี่ยนได้อย่างเหมาะสม สมดุลและยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กลัญญู เพชราภรณ. ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้. eledu.ssru.ac.th.
กิตติชัย สุธาสิโนบล. (2555). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบบูรณาการตามแนวพุทธเพื่อสะท้อนแนวคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ในบริบทแห่งสังคมไทยยุคปัจจุบัน. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
จตุพล พรหมมี และพรภิรมย์ ยอดบุญ. (2560). ความคิดเห็นของนิสิตสาขาวิชาสังคมศึกษาต่อการจัดการเรียนการสอน วิทยาลัยสงฆพุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. สารนิพนธ์พุทธศาสตรบัณฑิต ประจำปี 2560 มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 384-392.
ฐากร สิทธิโชค (2564). แนวทางการจัดการเรียนรู้สังคมศึกษายุคใหม่. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ.
พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส (นิธิบุณยากร). (2557). แนวโน้มบทบาทพระสงฆ์กับการเมืองไทยในสองทศวรรษหน้า. อยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วลัย พานิช. (2544.การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการสําหรับผู้เรียนระดับมัธยมศึกษา. กรุงเทพฯ:บพิธการพิมพ์.
สําลี รักสุทธิและคณะ. (2544.). เทคนิควิธีการพัฒนาหลักสูตรแบบบูรณาการ. กรุงเทพฯ:พัฒนาศึกษา.
อรทัย มูลคำ และคณะ. (2542). การบูรณาการหลักสูตรการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง, พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: ที พี พริ้นท์.
UNESCO. (1994). Quality of life. An Orientation of Population Education. Bangkok: UNESCO.
