แนวทางการบริหารงานวิชาการตามบริบทสหวิทยาเขตเบญจวิโรฒ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการบริหารงานวิชาการตามบริบทสหวิทยาเขตเบญจวิโรฒ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 2) เพื่อวิเคราะห์ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการบริหารงานวิชาการตามบริบทสหวิทยาเขตเบญจวิโรฒ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 3) เพื่อเสนอแนวทางทางการบริหารงานวิชาการตามบริบทสหวิทยาเขตเบญจวิโรฒ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 ประชากร ได้แก่ ข้าราชการครูในสหวิทยาเขตเบญจวิโรฒ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 ประจำปีการศึกษา 2567 จำนวน 266 คน ผู้ให้ข้อมูลสำคัญในการสัมภาษณ์ที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าความต้องการจำเป็น (PNI) สำหรับข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า ระดับการบริหารงานวิชาการในบริบทสหวิทยาเขตเบญจวิโรฒ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 มี 5 ด้าน ได้แก่ 1) การพัฒนาหลักสูตรของสถานศึกษา สภาพปัจจุบันอยู่ในระดับปานกลาง สภาพความคาดหวังอยู่ในระดับมาก 2) การพัฒนากระบวนการเรียนรู้ สภาพปัจจุบันอยู่ในระดับปานกลาง สภาพความคาดหวังอยู่ในระดับมาก 3) การวัดผล ประเมินผล และเทียบโอนผลการเรียน สภาพปัจจุบันอยู่ในระดับน้อย สภาพความคาดหวังอยู่ในระดับมาก 4) การพัฒนาระบบประกันคุณภาพภายในและมาตรฐานการศึกษา สภาพปัจจุบันอยู่ในระดับน้อย สภาพความคาดหวังอยู่ในระดับมาก และ 5) การพัฒนาและใช้สื่อเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา สภาพปัจจุบันอยู่ในระดับปานกลาง สภาพความคาดหวังอยู่ในระดับมาก ด้านความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการบริหารงานวิชาการ พบว่า มี 3 ด้านที่มีความจำเป็นสูง ได้แก่ 1) การวัดผล ประเมินผล และเทียบโอนผลการเรียน 2) การพัฒนาและใช้สื่อเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา และ 3) การพัฒนาระบบประกันคุณภาพภายในและมาตรฐานการศึกษา
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ณพรรษกรณ์ ชัยพรม. (2565). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร. (การค้นคว้าอิสระหลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นคร จงอนุรักษ์. (2564). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนชะอำคุณหญิงเนื่องบุรี. (สารนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นารี ปราถนาม. (2566). การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต).
นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พรรษมน พินทุสมิต. (2560). การปฏิบัติงานด้านการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา ระดับประถมศึกษาในจังหวัดปทุมธานี. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2563). New normal ทางการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สารินทร์ เอี่ยมครอง. (2561). แนวทางการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในจังหวัดชัยนาท สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. (2567). จดหมายข่าว สพม.กท.2. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 25, 2568. จาก http://www.sesao2.go.th/news-detail_2517_86644
อธิวัฒน์ พันธ์รัตน์. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร
มหาบัณฑิต). นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
อภิวัฒน์ จันทร์สม. (2563). แนวทางการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดมหาสารคามโดยใช้แนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ.(วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Miller Van. (1995). The Public Administration School of American School Systems. New York: Macmillan.
Taro Yamane. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: Harper & Row.
