ความเชื่อมั่นของการตรวจให้คะแนนข้อสอบอัตนัยรายวิชา MAT 137 : คณิตศาสตร์วิศวกรรม 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง “ความเชื่อมั่นของการตรวจให้คะแนนข้อสอบอัตนัย รายวิชา MAT 137:
คณิตศาสตร์วิศวกรรม 2” มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของคะแนน
ที่ผู้ตรวจแต่ละคนตรวจให้คะแนนของผู้สอบคนเดียวกัน 2) เพื่อหาค่าความเชื่อมั่นของการตรวจ
ให้คะแนนของผู้ตรวจสองคน 3) เพื่อทดสอบความสัมพันธ์ของการตรวจให้คะแนนของผู้ตรวจ
สองคน ที่ระดับนัยสำคัญ .01 กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาวิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชา MAT 137 : คณิตศาสตร์วิศวกรรม 2 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2554
ซึ่งได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย จำนวน 50 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ข้อสอบ
อัตนัยรายวิชา MAT 137 : คณิตศาสตร์วิศวกรรม 2 สำหรับการสอบปลายภาค ภาคเรียนที่ 2
ปีการศึกษา 2554 จำนวน 9 ข้อ คะแนนเต็ม 80 คะแนน ใช้เวลาสอบ 3 ชั่วโมง พร้อมเฉลย
ผลการวิจัยพบว่า การตรวจให้คะแนนข้อสอบอัตนัยของผู้ตรวจทั้งสามคน มีความ
สัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 นั่นคือผู้ตรวจแต่ละคนตรวจให้คะแนนมีความสอดคล้องกัน
อย่างมาก และจากผลวิจัยชี้ให้เห็นว่า ค่าความเชื่อมั่นของการตรวจให้คะแนนข้อสอบอัตนัยของ
ผู้ตรวจสองคนมีค่าสูงขึ้น (0.995, 0.997, 0.994) เมื่อเทียบกับค่าความเชื่อมั่นของผู้ตรวจคนเดียว
(0.93, 0.92, 0.94)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสารเอกสารอ้างอิง
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2530). การสร้างและพัฒนาแบบทดสอบผลสัมฤทธิ์. กรุงเทพมหานคร, สำนักทดสอบ
ทางการศึกษาและจิตวิทยา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2539). เทคนิคการวัดผลการเรียนรู้. กรุงเทพฯ, ชมรมเด็ก.
ศิริวรรณ วาสุกรี. (2554). การพัฒนาโปรแกรมวิเคราะห์ข้อสอบอัตนัย. เอกสารประกอบการประชุมวิชาการ
มหาวิทยาลัยรังสิต, สถาบันวิจัย มหาวิทยาลัยรังสิต. หน้า 554-560.
สมนึก ภัททิยธนี. (2537). การวัดผลการศึกษา. กาฬสินธ์ุ, ประสานการพิมพ์.
สำเริง บุญเรืองรัตน์ และราชันย์ บุญธิมา.(2546). ความเชื่อมั่นของการตรวจให้คะแนนข้อสอบอัตนัย.
วารสารการวัดผลการศึกษา. ปีที่ 25 ฉบับที่ 73 หน้า 9-15.
ฉัตรศิริ ปิยะพิมลสิทธิ์. http://www.watpon.com
Ebel, Robert L. (1979). Essentials of Education Measurement. 3rd ed. Englewool Cliffs, N.J.
Prentice-Hall.
Wiersman, William. (1990). Educational Measurement and Testing. 2nd ed. Boston, Allen
and Bacon.
