ปัจจัยทางจิตวิทยาที่เกี่ยวข้องกับแนวทางการปฏิบัติศาสนกิจ ของพระนิสิตชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

บทคัดย่อ

วิทยานิพนธ์นี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยทางจิตวิทยาด้านการรับรู้ความสามารถ
ของตนในการปฏิบัติศาสนกิจของพระนิสิต ด้านทัศนคติในการปฏิบัติศาสนกิจใน 3 จังหวัด
ชายแดนภาคใต้ของพระนิสิต และแนวทางการปฏิบัติศาสนกิจของพระนิสิตชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัย
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยทางจิตวิทยากับแนวทาง
การปฏิบัติศาสนกิจของพระนิสิตชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย กลุ่มตัวอย่าง
ที่ใช้ในการศึกษาเป็นพระนิสิตชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ปี พ.ศ. 2552
จำนวน 165 รูป เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบสอบถามปัจจัยทางจิตวิทยาด้านการรับรู้
ความสามารถของตนในการปฏิบัติศาสนกิจของพระนิสิตที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .9392 แบบสอบ
ถามปัจจัยทางจิตวิทยาด้านทัศนคติในการปฏิบัติศาสนกิจ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้มีค่าความ
เที่ยงเท่ากับ .9261 และแบบสอบถามแนวทางการปฏิบัติศาสนกิจที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .9649
สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธ์ิ
สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน
ผลการวิจัยพบว่า
1. พระนิสิตชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย มีการรับรู้ความสามารถ
ของตนในการปฏิบัติศาสนกิจของพระนิสิต มีทัศนคติในการปฏิบัติศาสนกิจใน 3 จังหวัดชายแดน
ภาคใต้ และมีแนวทางการปฏิบัติศาสนกิจ อยู่ในระดับสูงมาก
2. ปัจจัยทางจิตวิทยาการรับรู้ความสามารถของตนในการปฏิบัติศาสนกิจของพระนิสิต
และทัศนคติในการปฏิบัติศาสนกิจใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ของพระนิสิต มีความสัมพันธ์กับ
แนวทางการปฏิบัติศาสนกิจอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01