บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง การบัญชีสำหรับสินค้าคงเหลือ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน
เรื่องการบัญชีสำหรับสินค้าคงเหลือ โดยพิจารณาจากผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และความคิดเห็นของ
นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ ที่เรียนวิชาบัญชีการเงินโดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มตัวอย่าง
ที่ใช้ในการวิจัยคือ นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรังสิต ที่เรียนวิชาบัญชีการเงินจำนวน 30
คน ในภาคเรียนที่ 3 ปีการศึกษา 2552 ทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ SPSS เพื่อหา
ค่าสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และฐานนิยม แล้วนำเสนอข้อมูลในรูปตารางประกอบการ
บรรยาย
ผลการวิจัย พบว่า
(1) ด้านสื่อการสอน บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง การบัญชีสำหรับสินค้าคงเหลือ
ที่สร้างขึ้นมีประสิทธิภาพ 80.00/80.96 มีคุณภาพโดยรวมของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนอยู่ใน
ระดับที่เหมาะสมตามมาตรฐานของศูนย์ e-Learning มหาวิทยาลัยรังสิต
(2) ด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หลังจากนักศึกษาเรียนโดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน
เรื่อง การบัญชีสำหรับสินค้าคงเหลือแล้ว นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรังสิต ตั้งแต่ร้อยละ
80 ขึ้นไป เรียนรู้เนื้อหาแล้วได้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนไม่ต่ำกว่าร้อยละ 80 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์
มาตรฐานที่ตั้งไว้ และ
(3) ด้านความคิดเห็นต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนเรื่องการบัญชีสำหรับสินค้าคงเหลือ
พบว่านักศึกษาชอบการเรียนด้วยบทเรียนนี้ เกิดความเข้าใจในเนื้อหา บทเรียนไม่น่าเบื่อ การนำเสนอ
เนื้อหาในบทเรียนมีความน่าสนใจ ตัวอักษรในบทเรียนมีขนาดเหมาะสม อ่านง่าย ความยาวของบทเรียน
มีความเหมาะสมกับเวลา คำอธิบายมีความชัดเจนและเข้าใจง่าย ภาพประกอบมีความเหมาะสมกับ
เนื้อหา และสามารถนำความรู้จากบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนไปใช้ประโยชน์ได้ โดยในทุกประเด็น
พบว่านักศึกษามีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสารเอกสารอ้างอิง
เกศกาน นวลศิลป. (2545). การสร้างบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่องงานสารบรรณสำหรับผู้เข้ารับการฝึกอบรม
หลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพมหานคร.
กิดานันท์ มลิทอง. (2543). เทคโนโลยีการศึกษาและนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: ชวนพิมพ์.
กฤษมันต์ วัฒนาณรงค์. (2536). เทคโนโลยีเทคนิคศึกษา. กรุงเทพฯ : ภาควิชาครุศาสตร์ เทคโนโลยี คณะครุศาสตร์
อุตสาหกรรม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
ขนิษฐา ชานนท์. (2532). เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์กับการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ : เอดิสันเพรสโปรดักส์.
จิระพร ราชสิงโห. (2549). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์มัลติมีเดียเรื่อง ตัวสะกดไม่ตรงตามมาตรากลุ่มสาระ
ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. สกลนคร.
จิตชนก สมัครพงศ์. (2547). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน วิชาโครงสร้างข้อมูล
สำหรับนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ วิทยาลัยอาชีวศึกษาชลบุรี.
วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรังสิต. ปทุมธานี.
ฉลอง ทับศรี. (2534). (อัดสำเนา). การเรียนรู้และการสื่อความหมาย. ชลบุรี: ภาควิชาเทคโนโลยีทางการศึกษา
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
___. (2534). (อัดสำเนา). คอมพิวเตอร์ช่วยการเรียน. เอกสารประกอบการสอนเรื่อง การเรียนรู้กับการสื่อความหมาย.
ชลบุรี : คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ชวาล แพรัตกุล. (2518). เทคนิคการวัดผล. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์วัฒนาพานิช.
ดวงฤดี ธงอาษา. (2549). การสร้างบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนวิชางานธุรกิจ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
โรงเรียนปทุมวนาราม กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
กรุงเทพมหานคร.
ถนอมพร เลาหจรัสแสง. (2541). คอมพิวเตอร์ช่วยสอน. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: วงกมล โปรดักชั่น.
ทักษิณา สวนานนท์. (2530). คอมพิวเตอร์เพื่อการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: องค์การค้าคุรุสภา.
บุญเรียง ขจรศิลป์. (2543). วิธีวิจัยทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: หจก. พี.เอ็น.การพิมพ์.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2545). หลักการวัดและประเมินผลการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: เฮาส์ ออฟ เดอร์มิส.
มนต์ชัย เทียนทอง. (2545). การออกแบบและพัฒนาคอร์สแวร์สำหรับบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน. กรุงเทพมหานคร:
ศูนย์ผลิตตำราเรียน สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
เยาวดี วิบูลย์ศรี. (2540). การวัดผลและการสร้างแบบทดสอบผลสัมฤทธิ์. (พิมพ์ครั้งที่ 2) กรุงเทพมหานคร:
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วุฒิชัย ประสารลอย. (2543). บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน นวัตกรรมเพื่อการศึกษา. กรุงเทพมหานคร:
หจก.วี.เจ.พริ้นติ้ง.
สมนึก ภัททิยธนี. (2544). การวัดผลการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กาฬสินธ์ุ: ประสานการพิมพ์.
อภิญญา ชาดี. (2547). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษเรื่อง Tenses ระหว่างการสอน
โดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนกับการสอนตามคู่มือครูของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี 3. วิทยานิพนธ์
ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการสอนภาษาอังกฤษ, มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์.
อานุภาพ ทับศิริวัฒน์. (2546). การสร้างและหาประสิทธิภาพบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่องการใช้คำสั่ง
การสร้างภาพ 3 มิติ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีอุตสาหกรรม, สถาบันราชภัฏ
เพชรบุรี.
Gronlund, N. E. (1993). Measurement and Evaluation in Teaching. 6th .ed. New York: Macmillan Publishing
Company.
Oden, R.E. (1982). An assessment of the Effectiveness of Computer Assisted Instruction on
Altering Teaching Behavior and the Achievement and Attitudes of Ninth Grade
Pre-algebra Mathematics Student. Dissertation Abstracts International.
Stephenson, J.J. (2001). "Evaluation of a Computer-Assisted Learning Programme on the
Pro-Pacial Signs of Child Physical Abuse (non-accidental injury) by General Dental
Practitioner." British Dental Journal. (June 23, 2001): 190.
