ปัจจัยด้านการประกอบอาชีพที่มีความสัมพันธ์กับความเครียดจากงานในบุคลากรทางการแพทย์ กรณีศึกษา: โรงพยาบาลชุมชนแห่งหนึ่ง จังหวัดลพบุรี

บทคัดย่อ

ความเครียดจากงานเป็นปัญหาสำคัญในบุคลากรทางการแพทย์ เนื่องจากต้องเผชิญกับภาระงานความรับผิดชอบสูง และสถานการณ์กดดันอย่างต่อเนื่อง การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยด้านการประกอบอาชีพที่มีความสัมพันธ์กับความเครียดจากงานในบุคลากรทางการแพทย์ โรงพยาบาลชุมชนแห่งหนึ่ง จังหวัดลพบุรี การศึกษาเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวาง เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 120 คน โดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติถดถอยพหุโลจิสติก ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุเฉลี่ย 41.5 ปี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีหรือสูงกว่าร้อยละ 76.7 มีโรคประจำตัวร้อยละ 40.0 ส่วนใหญ่ปฏิบัติงานในสายวิชาชีพร้อยละ 69.2 ทำงาน 5 วันต่อสัปดาห์ ร้อยละ 52.5 มีชั่วโมงการทำงานไม่เกิน 8 ชั่วโมงต่อวัน ร้อยละ 69.2 ไม่ได้ทำงานเป็นกะร้อยละ 55.8 และมีรายได้เพียงพอต่อการดำรงชีวิตร้อยละ 74.2 และมีความเครียดจากงานระดับสูงร้อยละ 51.6 โดยเฉพาะด้านการสนับสนุนทางสังคมมีระดับสูงมากที่สุดร้อยละ 84.2 รองลงมา ได้แก่ ด้านความมั่นคงในหน้าที่การงาน ร้อยละ 76.7 และด้านอำนาจควบคุมงานและการตัดสินใจในงานร้อยละ 65.0 บุคลากรทางการแพทย์ส่วนใหญ่อยู่ในกลุ่มงานกระตุ้น ร้อยละ 35.8 ปัจจัยด้านการประกอบอาชีพของความเครียดจากการทำงานในบุคลากรทางการแพทย์ ได้แก่ ผู้ที่ปฏิบัติงานมากกว่า 5 วันต่อสัปดาห์ (OR _adj = 0.25, 95%CI = 0.10 - 0.62, p-value = 0.003) ดังนั้น หน่วยงานควรให้ความสำคัญกับการบริหารจัดการภาระงานและชั่วโมงการทำงาน รวมถึงการจัดระบบการทำงานเป็นกะอย่างเหมาะสม เพื่อลดระดับความเครียดจากการทำงานและส่งเสริมสุขภาวะทางจิตใจของบุคลากรทางการแพทย์ให้ดียิ่งขึ้น