การศึกษาระดับความเป็นองค์กรดิจิทัลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1

Main Article Content

อรุณี ประกอบผล
ชัยวิชิต เชียรชนะ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาระดับความเป็นองค์กรดิจิทัลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้วิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา 1 คน และครูหัวหน้าฝ่ายฝ่าย 1 คน จำนวน 150 คน จากแต่ละสถานศึกษาในกลุ่มตัวอย่าง 75 แห่ง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1 ปีการศึกษา 2567 โดยใช้ตารางของเครจซี่และมอร์แกน (Krejcie & Morgan) และใช้วิธีการสุ่มแบบชั้นภูมิ (Stratified random sampling) ตามขนาดของสถานศึกษา จากนั้นใช้วิธีการสุ่มแบบง่าย (Simple random sampling) ด้วยวิธีจับสลาก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย (1) แบบสอบถามเกี่ยวกับระดับความเป็นองค์กรดิจิทัลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1 จำนวน 2 ชุด สำหรับผู้บริหารสถานศึกษา 1 ชุดและสำหรับครูหัวหน้าฝ่าย 1 ชุด ซึ่งทั้ง 2 ชุด ประกอบด้วยข้อคำถาม แบ่งออกเป็น 2 ตอน ดังนี้ ตอนที่ 1 แบบสอบถามข้อมูลทั่วไปของผู้ตอบแบบสอบถาม ตอนที่ 2 แบบสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับความเป็นองค์กรดิจิทัลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1 โดยใช้สถิติการวิเคราะห์ ค่าร้อยละ (Percentage) การหาค่าเฉลี่ย () และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) สามารถสรุปผลการวิจัยได้ดังต่อไปนี้ 1) ผลการวิเคราะห์ระดับความเป็นองค์กรดิจิทัลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1 สำหรับผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมพบว่า ระดับความเป็นองค์กรดิจิทัลของสถานศึกษาในภาพรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 4.23 เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ได้แก่ ด้านผู้ปฏิบัติงาน มีค่าเฉลี่ย 4.32 รองลงมา คือ ด้านทรัพยากรเทคโนโลยี มีค่าเฉลี่ย 4.24 ด้านวัฒนธรรมองค์กร มีค่าเฉลี่ย 4.20 และด้านกระบวนการจัดการ มีค่าเฉลี่ย 4.15 ตามลำดับ 2) ผลการวิเคราะห์ระดับความเป็นองค์กรดิจิทัลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1 สำหรับครูหัวหน้าฝ่าย โดยภาพรวมพบว่า ระดับความเป็นองค์กรดิจิทัลของสถานศึกษาในภาพรวมอยู่ในระดับมากเช่นเดียวกันกับผู้บริหารสถานศึกษา (ค่าเฉลี่ย 4.11) ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านวัฒนธรรมองค์กร (ค่าเฉลี่ย 4.24) รองลงมา คือ ด้านผู้ปฏิบัติงาน (ค่าเฉลี่ย 4.14) ด้านกระบวนการจัดการ (ค่าเฉลี่ย 4.13) และด้านทรัพยากรเทคโนโลยี (ค่าเฉลี่ย 3.93) ตามลำดับ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ประกอบผล อ. . ., & เชียรชนะ ช. . (2025). การศึกษาระดับความเป็นองค์กรดิจิทัลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 7(1), 1633–1642. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/8487
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2562). แผนปฏิบัติราชการ 4 ปี พ.ศ. 2562–2565. ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา.

กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2562). รายงานผลการดำเนินงานด้านดิจิทัลแห่งชาติ. กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.

จันทร์จิรา ชะนะ. (2566). การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นองค์กรดิจิทัลในเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาภาคตะวันออก [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].

จันทร์จิรา เหลาราช. (2563). การปรับเปลี่ยนสู่ดิจิทัลและผลกระทบต่อองค์กร. วารสารมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 22(1), 227–240.

จรูญศักดิ์ พงษ์ศิริ. (2564). แนวทางการพัฒนาองค์กรดิจิทัลของสถานศึกษาในยุคการเปลี่ยนผ่านทางเทคโนโลยี. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

เผ่ากันทะ, ท., & เมธีวีรวงศ์, ก. (2565). แนวทางการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 4(2), 37–46.

ยิ่งยศ สุทธินันท์. (2565). ระดับความพร้อมของสถานศึกษาสังกัด สพฐ. ต่อการเป็นองค์กรดิจิทัล. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 20(2), 45–59.

วชิระ บุญสาร. (2565). แนวทางการพัฒนาความเป็นองค์กรดิจิทัลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2561). แนวทางการพัฒนาองค์กรภาครัฐสู่ดิจิทัล. สำนักงาน ก.พ.ร.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1. (2567). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน ระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566–2570). สืบค้นจาก http://www.ccs1.go.th/planEducation

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2561–2580. กระทรวงศึกษาธิการ.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Deborah, S., Akshita, P., George, W., & Didier, B. (2016). Becoming a digital organization: The journey to digital dexterity. Retrieved from https://ssrn.com/abstract=2697688

Luu, T. M. N., Nguyen, P. M., Vu, T. M. H., & Pham, H. H. (2025). Assessing the level of digital maturity in higher education: Case study of public universities in Hanoi. VNU Journal of Economics and Business, 5(1), 81. https://doi.org/10.57110/vnu-jeb.v5i1.468

UNESCO. (2021). Digital learning and transformation: A framework for education systems. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000380120

Similar Articles

You may also start an advanced similarity search for this article.