การพัฒนาสมรรถนะการทำงานเป็นทีมและการทำงานมุ่งผลสัมฤทธิ์ ของครูในโรงเรียนเครือคาทอลิก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
“ครู” เป็นหัวใจของการพัฒนาการศึกษาที่ใช้พัฒนาทรัพยากรมนุษย์ซึ่งเป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุดต่อการพัฒนาสังคมทุกระดับ การพัฒนาครู คือ กระบวนการพัฒนาสมรรถนะ เพราะสมรรถนะเป็นคุณลักษณะของบุคคลที่ส่งผลต่อการปฏิบัติงาน สมรรถนะการทำงานเป็นทีมและและสมรรถนะการทำงานมุ่งผลสัมฤทธิ์เป็นสมรรถนะหลักของครูที่สำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐานกำหนด การทำงานเป็นทีมเป็นการรวมบุคคลที่มีทักษะที่หลากหลาย ผ่านการสื่อสาร สร้างความสัมพันธ์ เพื่อทำให้งานบรรลุเป้าหมายเดียวกัน ส่วนการทำงานมุ่งผลสัมฤทธิ์เกิดจากแรงจูงใจของบุคคล ก่อให้เกิดพฤติกรรมการทำงานให้สำเร็จตามเป้าหมายอย่างมีประสิทธิภาพและปรับปรุงพัฒนาผลงานอย่างต่อเนื่อง ดังนั้นการพัฒนาทั้ง 2 สมรรถนะของครูในโรงเรียนเครือคาทอลิกสามารถช่วยพัฒนาคุณภาพการศึกษาให้บรรลุตามเป้าหมาย จึงมีความจำเป็นที่ต้องศึกษาว่าอะไรเป็นปัจจัยเชิงสาเหตุที่สำคัญในการพัฒนาการทำงานเป็นทีมและการทำงานมุ่งผลสัมฤทธิ์ของครูในโรงเรียนเครือคาทอลิก
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กมลวรรณ คารมปราชญ์คล้ายแก้ว. (2557). บทบาทของครอบครัวในการปลูกฝังและพัฒนาพลเมืองที่ดีตามระบบประชาธิปไตย. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษศาสตร์, 20 (1), 1-18.
กรกนก บุญชูจรัส และภัทรพล มหาขันธ์. (2553). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการทำงานเป็นทีมของพัฒนากรในพื้นที่ความรับผิดชอบของศูนย์ศึกษาและพัฒนาชุมชน จังหวัดเพชรบุรี. วารสารศิลปกรศึกษาศาสตร์วิจัย, 2 (1), 71-87.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับ ที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กานต์ อัมพานนท์. (2558). การสร้างเสริมศักยภาพและสมรรถนะของครูในการสอนคิดวิเคราะห์. เพชรบูรณ์: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.
จิราพร เซ็นหอม. (2562). รูปแบบการพัฒนาเพื่อเสริมสร้างการพึ่งพาตนเองของนักศึกษาการศึกษานอกระบบในกรุงเทพมหานคร. ดุษฎีบัณฑิต ปร.ด., มหาวิทยาลัยพะเยา.
จีรพันธ์ เครือสาร และอาพร ไตรภัทร. (2548). แรงจูงใจกับความสำเร็จขององค์การ. วารสารประกันคุณภาพ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 6(2), 14-17.
ชลภัสสรณ์ ศรีวรฉัตรภาธร. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจลาออกจากงานของพนักงานแผนกห่วงโซ่อุปทาน: กรณีศึกษาบริษัทผู้ผลิตสินค้าอุปโภคบริโภคแห่งหนึ่งในเขตกรุงเทพมหานคร. สาขามนุษศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, มหาวิทยาลัยศิลปกร, 8(1): 1-4.
ฌิชนก กล่อมจิต. (2564). ผลกระทบของการบริหารความหลากหลายของบุคลากร ประสิทธิภาพของทีม กับความพึงพอใจในงาน ผลการปฏิบัติงาน และเจตนาการลาออกของบุคลากรองค์การมหาชน. ดุษฎีบัณฑิต ปร.ด., มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ณรงค์วิทย์ แสนทอง. (2556). มารู้จัก Competency กันเถอะ (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: เอชอาร์ เซ็นเตอร์.
เติมศักดิ์ คทาวานิช. (2546). จิตวิทยาทั่วไป. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ประโยชน์ คล้ายลักษณ์, ฉันทนา จันทร์บรรจง, ภาณุวัฒน์ ภักดีวงศ์ และอนุชา กอนพ่วง. (2556).
รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะด้านการทำงานเป็นทีมของบุคลากรทางการศึกษา ผู้ปฏิบัติงานในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 15(5), 136-145.
ประเสริฐ ฉัตรชัยศักดิ์. (2556). การเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของสำนักเลขาธิการเสนาธิการ: กรณีศึกษาแรงจูงใจ โครงการอบรมนักการทูตผู้บริหาร รุ่นที่ 5 พ.ศ. 2556. สถาบันเทววงศ์วโรการสากล: กระทรวงการต่างประเทศ.
ปริญญา ป้องรอด. (2555). ลักษณะทางจิตและสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการทำงานอย่างมีจริยธรรมของพนักงานโรงงานยาสูบ กระทรวงการคลัง. วารสารพฤติกรรมศาสตร์ เพื่อการพัฒนาสถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 4(1), 14-25.
พรชนก ทองลาด. (2559). โครงสร้างความสัมพันธ์ของแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง การบริหารตนต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ในการทำานของนักบัญชีในภาคเหนือตอนบน. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 10(31), 17-32.
ยงยุทธ เกษสาคร. (2546). ภาวะผู้นำและการจูงใจ. กรุงเทพมหานคร: เอสเคบุ๊คเน็ต.
วราภรณ์ ตระกูลสฤษดิ. (2550). การทำงานเป็นทีม. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.
ศักดิ์ไทย สุรกิจบวร. (2557). สมรรถนะสาคัญของผู้บริหารมืออาชีพ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 6(12), 165-183.
ศุภริณี อำภรณ์. (2555 หน้า 3 ). ปัจจัยเชิงสาเหตุด้านการบริหารที่ส่งผลต่อการลาออกจากงานของครูโรงเรียนเอกชน. ดุษฎีบัณฑิต ศ.ด., มหาวิทยาลัยเกษรศาสตร์.
สภาการศึกษาคาทอลิกแห่งประเทศไทย. (2551). อัตลักษณ์การศึกษาคาทอลิก (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์อัสสัมชัญ.
สมาคมครูโรงเรียนคาทอลิกแห่งประเทศไทย. (2565). การประชุมคณะกรรมการสมาคมครูโรงเรียนคาทอลิกแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 1/2565 (22 มิ.ย. 65). สืบค้นจาก https://www.catholic-education.or.th/home/index.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). คู่มือประเมินสมรรถนะครู. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2548). คู่มือสมรรถนะข้าราชการพลเรือนไทย. สำนักงาน ก.พ. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พี. เอ. ลีฟวิ่ง จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพมหานคร: พริกหวาน.
สำนักงานวิจัยและพัฒนาการศึกษา. (2559). ทิศทางและโจทย์วิจัยของการศึกษาไทยเพื่อบรรลุเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนของโลก. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสาม พ.ศ. ๒๕๖๖ – ๒๕๗๐. กรุงเทพมหานคร: พริกหวาน.
สำนักงานสภาศึกษาธิการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). คู่มือการประเมินสมรรถนะครูสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานพ.ศ. 2553. กรุงเทพมหานคร: พริกหวาน.
สุนันทา เลาหนันทน์. (2551). การพัฒนาองค์การ (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร: ซีวีแอลการพิมพ์.
สุนิดา ศิริพากย์. (2553). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษตามทฤษฎีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ของแมคเคลแลนด์และการเสริมสร้างอัตมโนทัศน์ตามแนวคิดนีโอฮิวแมนนิส เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษให้กับนักศึกษาการศึกษานอกระบบ กลุ่มด้อยสัมฤทธิ์ที่เรียนด้วยวิธีเรียนทางไกล. ดุษฎีบัณฑิต ค. ด., มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุเมธ งามกนก. (2551). การสร้างทีมงาน (Team building). วารสารศึกษาศาสต์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 19, 1.
Atkinson, J. W. (1964). An Introduction to motivation. Principle: D.Van Nostrand.
Bell, S. T. (2007). Deep-level composition variables as predictors of team performance: A meta-analysis. Journal of Applied Psychology, 92(3), 595-615.
Chinyerem, A. (2014, p.28). Human resource management in education: Issues and challenges. British Journal of Education, 2(7), 26-31.
Crant, J. M. (2000). Proactive behavior in organizations. Journal of Management, 26(3): 435–462.
Kenneth Stott and Allan Walker. (1992). Making management work: A practical approach. Siman & Schuster (Asia) Ptc. Ltd: Singapore.
McClelland, D. C. (1985). Human motivation. Chicago: Scott, Foresman.
