Promoting Elderly Health Through Community Participation: The Role of Community Nurses and Policy Recommendations
Abstract
Thailand is experiencing a demographic transition toward an ageing society, creating complex and continuous healthcare needs for older adults. This article aims to propose sustainable strategies for promoting older adults’ health using a community-based approach, emphasizing the role of community nurses. A conceptual analysis and literature review were conducted, integrating key concepts such as empowerment, the Ottawa charter, and community participation models. Findings indicate that Thai older adults face multiple challenges, including chronic non-communicable diseases, physical decline, mental health issues related to social isolation, and limited opportunities for social engagement, which affect quality of life and increase the burden on the healthcare system. Community nurses play a crucial role in assessing and identifying health problems, planning and implementing interventions collaboratively with older adults, families, and communities, coordinating with local health services and organizations, providing health education, and conducting action research to develop innovative care practices. These efforts enhance older adults’ well-being, reduce hospital dependency, and promote continuity of care. Policy recommendations include strengthening community nurses’ capacity and supporting systems through budget allocation, digital tools, and training programs. Community-based health promotion not only improves older adults’ quality of life but also fosters resilient communities and a sustainable healthcare system in Thailand’s ageing society.
Downloads
References
United Nations. World population ageing 2015. New York, United Nations. 2015.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ, สำนักงานสถิติแห่งชาติ. 2567.
อนันต์ อนันตกูล. สถานการณ์โรคเรื้อรังในผู้สูงอายุไทย. วารสารสาธารณสุข. 2560; 47(3): 25-38.
วิไลวรรณ ทองเจริญ. การพยาบาลผู้สูงอายุแบบองค์รวม. กรุงเทพฯ, สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย. 2557.
กระทรวงสาธารณสุข. รายงานสถานการณ์สุขภาพผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ, สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์. 2567.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. รายงานการสำรวจสุขภาพผู้สูงอายุไทย. กรุงเทพฯ, สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. 2567.
กรมสุขภาพจิต. รายงานประจำปีกรมสุขภาพจิต พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ, กระทรวงสาธารณสุข. 2560.
United Nations Population Fund (UNFPA). Ageing in Thailand. Bangkok, UNFPA. 2017.
World Bank. Live long and prosper: Aging in East Asia and Pacific. Washington, DC, World Bank. 2016.
สุรีย์พร สุดสาย. การพัฒนารูปแบบกิจกรรมพฤฒพลังเพื่อส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุไทย. วารสารพยาบาลสาธารณสุข. 2562; 33(2): 45-59.
World Health Organization. Ottawa Charter for Health Promotion. Geneva, WHO. 1986.
Kemmis S, and McTaggart R. Participatory action research. In: Denzin N and Lincoln Y, editors. Handbook of qualitative research. 2nd ed. Thousand Oaks, Sage. 2000. p. 567– 605.
Stanhope M, and Lancaster J. Community and public health nursing. 10th ed. St. Louis, Elsevier. 2020.
O’Donnell M. Health promotion in the elderly: Global perspectives. Journal of Aging and Health. 2018; 30(6): 863-80.
Baum F, MacDougall C, and Smith D. Participatory action research. Journal of Epidemiology and Community Health. 2006; 60(10): 854-57.
ณรงค์กร ชัยวงศ์, ณิชาภัทร มณีพันธ์, สุกัญญา บุรวงศ์, ถาวรีย์ แสงงาม, และปัณณทัต บนขุนทด. การพัฒนานวัตกรรมทางสังคมด้วยกระบวนการชุมชนเพื่อสร้างสุขภาวะผู้สูงอายุ ตำบลกลันทา อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9. 2567; 18(3): 957-73.
Tiedemann A, O’Rourke S, Sesto R, and Sherrington C. A yoga-based exercise program to improve health-related physical fitness in older adults: a randomized controlled trial. Journal of Geriatric Physical Therapy. 2013; 36(1): 36-42.
Tudor-Locke C, and Rowe DA. Walking for health: a call to action. Journal of Physical Activity and Health. 2012; 9(1): 1-8.
Haslam C, Cruwys T, Haslam SA, and Jetten J. Group activities and psychological well-being in older age: is group identification the key? Aging Ment Health. 2015; 19(5): 452-62.
Gard T, Hölzel BK, and Lazar SW. The potential effects of meditation on age-related cognitive decline: a systematic review. Annals of the New York Academy of Sciences. 2014; 1307: 89-103.
Särkämö T, Laitinen S, Numminen A, Kurki M, Johnson JK, and Rantanen P. Clinical and demographic factors associated with the cognitive and emotional efficacy of regular musical activities in dementia. Journal of Alzheimer's Disease. 2016; 49(3): 767-81.
ชัยณรงค์ โพธิ์ผา. การจัดการชมรมผู้สูงอายุเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิต. วารสารการพยาบาลและการศึกษา. 2562; 12(2): 45-56.
ศิริพร ชูโต. การมีส่วนร่วมของผู้สูงอายุในกิจกรรมวัฒนธรรมท้องถิ่นกับความสุขในชีวิต. วารสารวิจัยสังคมศาสตร์. 2561; 14(1): 87-101.
Tang F, Choi E, and Morrow-Howell N. Organizational support and volunteering benefits for older adults. The Gerontologist. 2010; 50(5): 603-12.
Narushima M, Liu J, and Diestelkamp N. Lifelong learning in active ageing discourse: its conserving effect on well-being, health and vulnerability. Ageing and Society. 2018; 38(4): 651-75.
สุรีรัตน์ รัตนมณี. การฝึกอาชีพเสริมเพื่อผู้สูงอายุ: ผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตและความภาคภูมิใจ. วารสารพัฒนาชุมชน. 2560; 25(3): 55-70.
Simon SS, Yokomizo JE, and Bottino CM. Cognitive intervention in amnestic mild cognitive impairment: a systematic review. Neuroscience and BioBehavioral Reviews. 2012; 36(4): 1163-78.
Stanhope M, and Lancaster J. Public health nursing: Population-centered health care in the community. 9th ed. St. Louis, Elsevier. 2016.
Smeltzer SC, Bare BG, Hinkle JL, and Cheever KH. Brunner & Suddarth's textbook of medical-surgical nursing. 14th ed. Philadelphia, Wolters Kluwer. 2018.
Green LW, and Kreuter MW. Health promotion planning: An educational and ecological approach. 4th ed. New York, McGraw-Hill. 2005.
World Health Organization. Community participation in local health and sustainable development. Geneva, WHO. 2002.
ศรายุทธ ชูสุทน. การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนเทศบาลตำบลบางนกแขวก อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม [วิทยานิพนธ์]. ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2564.
กรมกิจการผู้สูงอายุ. รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย. กรุงเทพฯ, กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. 2564.
Pender NJ, Murdaugh CL, and Parsons MA. Health promotion in nursing practice. 7th ed. Boston, Pearson. 2015.
Tsutsui T, and Muramatsu N. Care-needs certification in the long-term care insurance system of Japan. Journal of the American Geriatrics Society. 2005; 53(3): 522-27.
Williams A, Sethi B, and Duggleby W. Telehealth in palliative care: Implications for practice. Current Opinion in Supportive and Palliative Care. 2020; 14(3): 271-77.
Ministry of Health, Labour, and Welfare (Japan). Long-Term Care Insurance System. 2024.
CIHI. Impact of COVID-19 on seniors’ access to care (infographic). 2022.
NHSO (Thailand). Long-Term Care program: Thailand’s preparation for entering an aged society. 2020.
Downloads
Published
How to Cite
License
Copyright (c) 2025 Journal of Education and Research in Public Health
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
