จิตอาสาภาพมายาแห่งความดี

Main Article Content

พูนศักดิ์ กมล

บทคัดย่อ

บทความเรื่องจิตอาสาภาพมายาแห่งความดีนี้เป็นการสร้างความดีในรูปแบบนามธรรมเป็นแนวคิดที่ว่าการทำงานด้านจิตอาสาเป็นภาพมายา โดยการทำงานอาสาในชุมชนหรือองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรส่วนตัว และมักจะมุ่งเน้นการช่วยเหลือและเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นๆ โดยมีความกระตือรือร้นที่จะให้ความช่วยเหลือแก่ผู้อื่นอย่างเต็มใจ โดยไม่คาดหวังการได้รับสิ่งใดเป็นสิ่งตอบแทน แนวคิดนี้เน้นการเสริมสร้างคุณค่าทางจิตใจและความเอื้อเฟื้อต่อผู้อื่นในชุมชนจึงมักเกี่ยวข้องกับความเชื่อทางศาสนา ค่านิยมสังคม หรือความผูกพันอารมณ์ต่อชุมชน โดยความสำคัญแล้วการทำงานในรูปแบบของจิตอาสา เป็นการส่งเสริมและสร้างความเข้าใจและความสัมพันธ์ที่ดีในชุมชน และเป็นการสร้างสังคมที่มีคุณธรรมความเป็นธรรมและเสมอภาคต่อกันในสังคม

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
กมล พ. (2024). จิตอาสาภาพมายาแห่งความดี. วารสารสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม, 5(1), 86–92. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/src/article/view/1328
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กศน.อำเภอโพนทะเล. บทที่ 8 ทักษะชีวิตเพื่อสุขภาพจิต. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://photalenfe.blogspot.com/2016/04/8.html [20 มีนาคม 2567].

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2560). คนดีสร้างได้: โมเดลบริบูรณ์ธรรม. กรุงเทพฯ: ซัคเซส มีเดีย.

วิรัตน์ คำศรีจันทร์. (2544). ปฏิบัติการสังคมผ่านวิธีสานพลังเครือข่ายผู้นำและสื่อมวลชนพลังความรู้จากการวิจัย. กรุงเทพฯ: บริษัท พี.เอ.ลีฟวิ่งจำกัด.

ชูชัย ศุภวงศ์. (2539). ประชาสังคมกับการพัฒนาสุขภาพ: ทัศนะนักคิดในสังคมไทย. นนทบุรี: สถาบันวิจัย ระบบสาธารณสุข (สวรส).

พระนรินทร์ คำเรือง. (2555). จิตสาธารณะในพระพุทธศาสนาเถรวาท. รายงานการวิจัย, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2552). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อักษรเจริญทัศน์.

มงคล อุดมชัยพัฒนากิจ. (2558). ทักษะชีวิตบุคลิกภาพห้าองค์ประกอบบรรยากาศองค์กรการมีส่วนร่วมในการพัฒนาคุณภาพในการทำงาน. การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

เจษฎา นกน้อย และคณะ. (ม.ป.ป.). การจักการความรู้และสร้างองค์การแห่งการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ภูมิภัทร ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา. (2547). ผลของโปรแกรมแนะแนวกลุ่มต่อการพัฒนาทักษะชีวิตและเปลี่ยนเจตคติต่อพฤติกรรมการทะเลาะวิวาทของเด็กและเยาวชนชาย ในสถานพินิจและ คุ้มครองเด็กและเยาวชนบ้านมุทิตา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

สกล วรเจริญศรี. (2550). การศึกษาทักษะชีวิต และการสร้างโมเดลกลุ่มฝึกอบรมเพื่อพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนวัยรุ่น. ปริญญานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ชัยวัฒน์ ถิรพันธุ์. (ม.ป.ป.). บทสัมภาษณ์ Chaos Theory กับจุดเปลี่ยนสังคมไทย. วารสารสื่อพลัง, 7(3)

บุญสม หรรษาศิริพจน์. (ม.ป.ป). จิตสำนึก. วารสารวิชาการสภาอาจารย์สถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์, ปีที่ 4 ฉบับที่ 1.

ดวงละภา กุดนอก. (2551). ยุทธศาสตร์การพัฒนากิจกรรมค่ายเยาวชนเพื่อเสริมสร้างทักษะชีวิตของนักเรียน ตำบลโนนหอม อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

http://www.royin.go.th/?knowledges.