การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนบทสนทนาภาษาจีน เรื่อง เวลา โดยใช้ทฤษฎีการเรียนรู้ของกาเย่ ของนักเรียนประกาศนียบัตรวิชาชีพ แผนกอาหารและโภชนาการ วิทยาลัยอาชีวศึกษากาญจนบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนบทสนทนาภาษาจีน เรื่อง เวลา โดยใช้ทฤษฎีการเรียนรู้ของกาเย่ ของนักเรียนประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ชั้นปีที่ 1 แผนกอาหารและโภชนาการ วิทยาลัยอาชีวศึกษากาญจนบุรี เป็นไปตามเกณฑ์เฉลี่ยร้อยละ 70 2) ศึกษาความก้าวหน้าทางการเรียนบทสนทนาภาษาจีน เรื่อง เวลา โดยใช้ทฤษฎีการเรียนรู้ของกาเย่ และ 3) ศึกษาเจตคติของนักเรียนประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ชั้นปีที่ 1 แผนกอาหารและโภชนาการ วิทยาลัยอาชีวศึกษากาญจนบุรี ที่มีต่อการเรียนภาษาจีน เรื่อง เวลา โดยใช้ทฤษฎีการเรียนรู้ของกาเย่
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง ประชากร ประกอบด้วยนักเรียนประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ชั้นปีที่ 1 ที่ศึกษาในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 วิทยาลัยอาชีวศึกษากาญจนบุรี สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา จำนวน 55 คน กลุ่มตัวอย่าง ประกอบด้วยนักเรียนประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ชั้นปีที่ 1 ที่ศึกษาในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 วิทยาลัยอาชีวศึกษากาญจนบุรี สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา จำนวน 34 คน ได้มาจากวิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) เนื้อหาสาระและกิจกรรมการเรียนบทสนทนาภาษาจีนเรื่องเวลา 2) แผนการจัดการเรียนรู้ โดยใช้ทฤษฎีการเรียนรู้ของกาเย่ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนบทสนทนาภาษาจีน และ 4) แบบสอบถามเจตคติของนักเรียนที่มีต่อการเรียนภาษาจีน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ความก้าวหน้า และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนบทสนทนาภาษาจีนเรื่องเวลา โดยใช้ทฤษฎีการเรียนรู้ของกาเย่ของนักเรียนประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยอาชีวศึกษากาญจนบุรี มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้เฉลี่ยร้อยละ 74.11 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดร้อยละ 70 2) ความก้าวหน้าทางการเรียนบทสนทนาเรื่องเวลา โดยใช้ทฤษฎีการเรียนรู้ของกาเย่ ของนักเรียนประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยอาชีวศึกษากาญจนบุรี มีความก้าวหน้าเท่ากับ 0.57 อยู่ในระดับปานกลางและ 3) เจตคติของนักเรียนประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ชั้นปีที่ 1 ที่มีต่อการเรียนรู้วิชาภาษาจี โดยใช้ทฤษฎี การเรียนรู้ของกาเย่ อยู่ในระดับดี
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). สาระและมาตรฐานการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษา ต่างประเทศในหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุและพัสดุภัณฑ์.
ธรวรรณ เย็นใจ. (2565). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์การอ่านจับใจความภาษาอังกฤษ. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.edu-journal.ru.ac.th/
ประพิณ มโนมัยพิบูลย์. (2548). เป็นผู้ยกร่างหลักสูตรภาษาจีนที่ใช้สอนทุกระดับชั้น. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://archives.mfu.ac.th/
พรพิมล แวงกลาง. (2563). พัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาจีน. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
วิมล วิริยาเสถียร .(2565). การพัฒนาผลการเรียนรู้วิชาภาษาจีน. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://archive.lib.cmu.ac.th/
ศูนย์ข้อมูลเพื่อธุรกิจไทยจีน. (2557). การทำธุรกิจการค้าการลงทุน ไทย-จีน. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://thaibizchina.com/
สุริยะ หาญพิชัย. (2564). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้การเรียนรู้แบบร่วมมือ. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
สถาบันเอเชียศึกษาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2551). งานวิจัยบริการงานวิจัยและการเรียนการสอน ด้านเอเชียศึกษาเพื่อคนไทยและประเทศชาติ. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://www. chula.ac.th/
Feng Qi. (2018). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนไวยากรณ์ภาษาจีน. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://www.bing.com/
