การเสริมสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองของประชาชนตามแนวพระพุทธศาสนาในอำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ คือ 1) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นของประชาชนต่อการเสริมสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองของประชาชนในอำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ 2) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนที่มีต่อการเสริมสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองของประชาชนในอำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) เพื่อนำเสนอการเสริมสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองตามแนวพระพุทธศาสนาของประชาชนในอำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ โดยการประยุกต์ตามหลักฆราวาสธรรม โดยมีระเบียบวิธีวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลที่สำคัญจำนวน 9 รูปหรือคน ด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก และการวิจัยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 397 คน จากประชาชนผู้ที่มีอายุ 18 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป ซึ่งอาศัยอยู่ในอำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ จำนวน 397 คน จากประชากรทั้งหมดจำนวน 41,028 คน โดยเครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าความถี่ (Frequency) ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) ทดสอบสมมติฐานโดยการทดสอบค่าที (t-test) และค่าเอฟ (F-test) และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการพรรณนาความ (Descriptive Interpretation)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ทินพันธ์ นาคะตะ, (2543), ประชาธิปไตยไทย, พิมพ์ครั้งที่ 2, กรุงเทพฯ : คณะรัฐประศาสนศาสตร์สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์,
อมร รักษาสัตย์และคณะ, (2543), ประชาธิปไตย อุดมการณ์หลักการและแบบอย่างการปกครองหลายประเทศ, กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Andrew Heywood, (1997), Politics, London: Macmillan,
พฤทธิสาณ ชุมพล, (2550), ระบบการเมือง: ความรู้เบื้องต้น, พิมพ์ครั้งที่ 9, กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อานันท์ ปันยารชุน, (2551), ประชาธิปไตยที่ยั่งยืน, การบรรยายสาธารณะ ณ กรุงบรัสเซลส์ชุดการ บรรยาย อมาตยา เซน เกี่ยวกับพัฒนาอย่างยั่งยืน สมาคมเคมบริดจ สมาคมออนซ์ฟอร์ด และกลามฮารวาร์ด แห่งเบลเยี่ยม, กรุงเทพฯ : ศูนย์สาธารณประโยชน์และประชาสังคมสถาบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.