สร้างรูปแบบการจัดการปลูกป่าเชิงพาณิชย์อย่างยั่งยืนของชุมชน พุทธเกษตรในพื้นที่อีสานใต้
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการคือ 1) เพื่อศึกษาปัญหาการปลูกป่าชุมชนพุทธเกษตรในพื้นที่อีสานใต้ 2) เพื่อศึกษาการส่งเสริมการจัดการป่าชุมชนพุทธเกษตรในพื้นที่อีสานใต้ 3) เพื่อวิเคราะห์ต้นทุนการจัดการปลูกป่าชุมชนพุทธเกษตรเชิงพาณิชย์ในพื้นที่อีสานใต้ ผลการศึกษา พบว่า 1) ปัญหาการปลูกป่าชุมชนพุทธเกษตรในพื้นที่อีสานใต้ พบว่าป่าชุมชนบางแห่งมีการบุกรุกและยังไม่มีการรังวัดที่ถูกต้องเป็นปัจจุบัน เกษตรกรยังกังวล การตัด ชักลาก แปรรูปและใช้ประโยชน์ไม้ในที่ดินของตน ยังต้องขออนุญาตทุกขั้นตอน กลไกด้านราคาและด้านการตลาดยังมีส่วนสำคัญในการจัดการเชิงพาณิชย์ 2) การส่งเสริมการจัดการป่าชุมชนพุทธเกษตรในพื้นที่อีสานใต้ พบว่า มีจุดเด่นด้านการอนุรักษ์ป่า โดยใช้อาสาสมัคร ประชาชน กลุ่มเป็นทางการและไม่เป็นทางการเข้ามาจัดการ การใช้ความเชื่อในสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ภูตผี มาเป็นเงื่อนไขในการอนุรักษ์ ทำให้เกิดความหวาดกลัวไม่กล้าตัดฟันต้นไม้ มีการบวชต้นไม้ ทำแนวกันไฟป่า อีกทั้งมีการปลูกต้นไม้ทดแทน การปิดป่าชั่วคราว พัฒนาป่าเป็นศูนย์การเรียนรู้ทางธรรมชาติและนิเวศวิทยา ตลอดจนการออกระเบียบข้อบังคับป่าชุมชน 3) วิเคราะห์ต้นทุนการจัดการปลูกป่าชุมชนพุทธเกษตรเชิงพาณิชย์ในพื้นที่อีสานใต้ พบว่า เป็นข้อด้อยของเกษตรกรที่ไม่มีการวิเคราะห์ต้นทุนตามหลักวิชาการ แต่เกษตรกรบางรายเห็นว่าต้องการอนุรักษ์ และเป็นมรดก แก่ลูกหลาน ด้านระบบการปลูกและการจัดการ สามารถแยกออกได้เป็น 3 รูปแบบคือ รูปแบบที่ 1 ปลูกไม้มีค่าแซมด้วยพืชเศรษฐกิจเพื่อเลี้ยงชีพและเลี้ยงสัตว์ รูปแบบที่ 2 ปลูกไม้มีค่าพร้อมกับเพาะเชื้อเห็ด เก็บไข่มดแดงและปลูกหญ้าเลี้ยงสัตว์ รูปแบบที่ 3 ปลูกไม้มีค่าโดยไม่ปลูกพืชอื่นแซม คณะผู้วิจัยได้วิเคราะห์และสังเคราะห์สร้างรูปแบบการจัดการปลูกป่า เชิงพาณิชย์ของชุมชนพุทธเกษตรในพื้นที่อีสานใต้ ได้รูปแบบเป็น“การปลูกป่าเชิงพาณิชย์อย่างยั่งยืนของชุมชนพุทธเกษตรในพื้นที่อีสานใต้แบบผสมผสานและพึ่งพิง” คือ ปลูกป่าไม้เศรษฐกิจ พร้อมปลูกพันธุ์ไม้เพื่อบริโภคและใช้สอยแซมป่าเศรษฐกิจ การปลูกและการจัดการตามแนวทางเกษตรอินทรีย์ โดยหลักการพึ่งพิงกันของพืชตามธรรมชาติ สอดคล้องตามหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา“อิทัปปัจจยตา”และเป็นการพัฒนาต่อยอดจากการเกษตรเพื่อยังชีพไปสู่การเกษตรเชิงพาณิชย์ต่อไป
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมป่าไม้, (2562). คู่มือสำหรับประชาชน การปลูกไม้มีค่าทางเศรษฐกิจ, กรุงเทพฯ: กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม,
พระเทพรัตนมุนี (สายพงศ์ อโนมปญฺโญ). การเกษตรแนวพุทธเพื่อแก้ปัญหาเศรษฐกิจชุมชน,วารสารปัญญาปณิธาน ปีที่ 1 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2559).
พระมหาวัฒนา ปญฺญาทีโป (คำเคน), รูปแบบการพัฒนาเกษตรกรรมสมัยใหม่ตามแนวเกษตรเชิงพุทธบูรณาการ, Research and Development Journal Suan
Sunandha Rajabhat University Vol. 11 No.1 (January-June) 2019 สืบค้นเมื่อ 30 ธันวาคม 2565.
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชบัญญัติป่าไม้ ฉบับที่ 8 พ.ศ.2562 มาตรา 7, เล่ม 136 หน้า 107 ตอนที่ 50 ก 16 เมษายน 2562
สมยศ ทุ่งหว้า, (2557), การวิเคราะห์ระบบสังคมเกษตร, กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย,
สหรัฐ ศิริวรรณ, ผู้อำนวยการส่วนส่งเสริมทรัพยากรป่าไม้จังหวัดอุบลราชธานี, บรรยายเรื่อง “การปลูกป่าตามพระราชบัญญัติป่าไม้ ฉบับที่ 8 พ.ศ.2562 มาตรา 7”,
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตุบลราชธานี, 24 พฤษภาคม2565
สุนทรี สุริยะรังสี, แนวปฏิบัติและกระบวนการเพิ่มรายได้เกษตรวิถีพุทธของเครือข่าย.วารสารวิชาการธรรมทรรศน์ ปีที่ 20 ฉบับที่ 4 (ตุลาคม - ธันวาคม 2563), หน้า
- 27. สืบค้นเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2565
Don Gilmour, Commercialization of CBF Products, Forty years of mmunity-based forestry: A review of its extent and effectiveness, Food and Agriculture Organization of the United Nations, Rome, 2006, p.45-50. http://www.fao.org/3/a-i5405e.pdf
https://www.chaipat.or.th/concept-and-theory-development/theory-developed- forest-restoration.html. สืบค้นเมื่อ 19 กันยายน 2565