การต่อยอดผลิตภัณฑ์นวัตกรรมพื้นถิ่นเสื่อกกและต้นไหลด้วยทุนทางวัฒนธรรมชุมชนวิถีบวกบนฐานเศรษฐกิจพอเพียงจังหวัดชัยภูมิ

Main Article Content

บวรวิช รอดรังษี
ฤทธิชัย ผานาค

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาวิเคราะห์ บริบทด้านผลิตภัณฑ์นวัตกรรมพื้นถิ่นเชิงสร้างสรรค์ด้วยทุนทางวัฒนธรรมชุมชนวิถีบวกในการนำมาประยุกต์ในการผลิตให้เหมาะสมและสร้างมูลค่าและคุณค่าของสินค้า และ 2) เพื่อพัฒนาต่อยอดผลิตภัณฑ์การแปรรูปเสื่อกกตามภูมิปัญญาท้องถิ่นบนฐานเศรษฐกิจพอเพียงและเศรษฐกิจสร้างสรรค์จังหวัดชัยภูมิที่แสดงถึงคุณค่าอัตลักษณ์ชุมชน ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้ได้เลือกกลุ่มเป้าหมายจากการสนทนากลุ่ม (Focus Group) โดยผู้เข้าร่วมสนทนาประกอบด้วย ผู้นำชุมชน ภูมิปัญญาท้องถิ่น ประชาชน ผู้ปกครอง ครู/บุคลากร/ผู้บริหาร และพระสงฆ์ ในจังหวัดชัยภูมิ ได้แก่กลุ่มเครือข่ายพืชพื้นถิ่น จังหวัดชัยภูมิ และได้เลือกหมู่บ้านเป้าหมายจำนวน 1 เครือข่ายเป็นหมู่บ้านที่มีองค์ประกอบคือการปลูกเสื่อกกและต้นไหล ด้านศักยภาพบุคลากรในการปลูกพื้นพื้นถิ่นที่อยู่คู่กับจังหวัดชัยภูมิ และในขณะเดียวกันชุมชนกำลังมีการเปลี่ยนแปลงทางสังคมสูง ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง จำนวน 9 คน และเพศชาย จำนวน 4 คน มีอายุระหว่าง 31 - 40 ปี มีระดับการศึกษาอยู่ในระดับประถมศึกษา จำนวน 5 คน ระดับ มัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 4 คน ระดับประกาศนียบัตร จำนวน 3 คนและอยู่ในระดับ ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) จำนวน 1 คน มีสถานภาพสมรส จำนวน 13 คน ประกอบ อาชีพธุรกิจส่วนตัว จำนวน 6 คน และอาชีพรับจ้าง จำนวน 7 คน มีรายได้/เดือน ต่ำกว่า 10,000 บาท จำนวน 6 คน รายได้/ เดือน 10,001 - 25,000 บาท จำนวน 6 คน และรายได้/ เดือน 40,001 - 55,000 บาท จำนวน 1 คน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
รอดรังษี บ. . ., & ผานาค ฤ. . (2025). การต่อยอดผลิตภัณฑ์นวัตกรรมพื้นถิ่นเสื่อกกและต้นไหลด้วยทุนทางวัฒนธรรมชุมชนวิถีบวกบนฐานเศรษฐกิจพอเพียงจังหวัดชัยภูมิ. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 7(1), 859–872. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/8407
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ครรชิต พุทธโกษา. (2554). กรอบประเด็นการวิจัยของประเทศไทยให้ พร้อมรับสถานการณ์การรวมกลุ่มประชาคมเศรษฐกจิอาเซียน. สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.

ชัยประนิน วิสุทธิผล. (2554). คุณค่าของเอเชีย เทรนด์ใหม่ที่โลกกำลังเดินตาม ทำไหมต้องเศรษฐกิจสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: ศูนย์สร้างสรรค์และออกแบบ.

ญาณัญฎา ศิรภัทร์ธาดา. (2553). การพัฒนาพฤติกรรมการเรียนและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาในการเรียนวิชาหลักการตลาดโดยการสอนแบบมีส่วนร่วม (Active Learning) (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

บำรุง บุญปัญญา. (2548). วัฒนธรรมชุมชนกับการพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์กรมหาชน).

ศุภวุฒิ สายเชื้อ. (2554). ทำไมต้องเศรษฐกิจสร้างสรรค์. พิมพ์ครั้งที่ 2, กรุงเทพฯ : ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ.

สมศักดิ์ อมรสิริพงศ์. (2551). การวิเคราะห์การก่อเกิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงด้วยปฏิฐานนิยมและหลังปฏิฐานนิยม.นครปฐม:คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2550).การประยุกต์หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : คณะอนุกรรมการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง.

สุภางค์ จันทวานิช. (2549). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.