การพัฒนาทักษะการฟังและพูดภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้การจัดการเรียนการสอนแบบ Active Learning ด้วยสื่อมัลติมีเดีย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการฟังและการพูดภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนแบบ Active Learning ด้วยสื่อมัลติมีเดีย ระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียน และ 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนแบบ Active Learning ด้วยสื่อมัลติมีเดีย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนตากพิทยาคม ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2565 ด้วยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนการสอนแบบ Active Learning ด้วยสื่อมัลติมีเดีย เรื่อง ครอบครัวของฉัน จำนวน 4 แผน 4 ชั่วโมง 2) แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาจีนเรื่อง ครอบครัวของฉัน และ 3) แบบประเมินความพึงพอใจ ของนักเรียนชั้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เป็นแบบมาตราส่วน ประมาณค่า (Rating Scale) มี 5 ระดับ จำนวน 20 ข้อ แล้วเก็บรวบรวมข้อมูลนำมาวิเคราะห์ด้วยการหาค่าเฉลี่ย ( ) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และสถิติทดสอบค่าที (t - test Statistic) ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน โดยคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนมีค่าเท่ากับ 13.44 สูงกว่าคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียน ซึ่งมีค่าเท่ากับ 10.35 การอ่านออกเสียงพินอินของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/1 ที่ได้รับการสอนโดยใช้ชุดฝึกทักษะการฟังและการพูด ก่อนเรียนและหลังเรียนมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05 2) พฤติกรรมความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ใช้การจัดการเรียนการสอนแบบ Active Learning ด้วยสื่อมัลติมีเดีย ประกอบการสอน ภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.10 และ S.D. = 0.78)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
คุณาพร มีเจริญ. (2563). การพัฒนาความสามารถในการฟัง-พูดภาษาจีน ด้วยการจัดการเรียนรู้ที่เน้นภาระงานร่วมกับสื่อมัลติมีเดีย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ณิชกมล โกลาวัลย์. (2561). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เพลงเป็นสื่อ เพื่อพัฒนาทักษะการฟังและการพูดภาษาจีนของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่1 โรงเรียนบ้านเทอดไทย. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
ดิเรก พรสีมา. (2559). ครูไทย 4.0. มติชน. เข้าถึงได้จาก https://www.matichon.co.th/news/345042.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2548). การนิเทศการสอน. กรุงเทพฯ : ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
ปราวีณญา สุวรรณณัฐโชติ.(2551). การจัดการเรียนการสอนแบบ Active Learning. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริพร มโนพิเชฐวัฒนา (2547). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์แบบบูรณาการที่เน้นผู้เรียนมีสวนร่วมในการเรียนรูที่กระตือรือร้น เรื่อง ร่างกายมนุษย์. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยศรีนครินทริโรฒ.
ศักดา ไชกิจภิญโญ (2548). สอนอย่างไร Active Learning. นวัตกรรมการเรียนการสอน. 2 (2) : 12-15.
Alessi and Stanley. (1985). Stephen M. Alessi, Stanley R. Trollip. (1985). Computer-based Instruction: Methods and Development. Second Edition. Imprint Englewood Cliffs: Prentice-Hall.
