พุทธศาสนา: ความขัดแย้งสู่มูลเหตุแห่งการปกครอง

บทคัดย่อ

ความขัดแย้งทำให้เกิดการรังสรรค์สิ่งใหม่ให้แก่สังคม และความวุ่นวายระหว่างมนุษย์และสังคม โดยมีนักสังคมวิทยา มองว่ามนุษย์เป็นสัตว์สังคม ที่เป็นส่วนหนึ่งของผลผลิตจากการคบหาสมาคม เพราะการที่มนุษย์จะสามารถดำรงชีวิตอยู่รอดในสังคมได้นั้นจำเป็นต้องอาศัยปัจจัยทางชีวภาพ หรือปัจจัยด้านอื่นๆ เพื่อสนองความต้องการของตนเอง ดังนั้นจึงเข้าไปสัมพันธ์กับความขัดแย้งโดยที่มนุษย์ไม่เข้าใจธรรมชาติของความอยาก หรือความต้องการอย่างแท้จริงจึงทำให้ติดกับดักของความขัดแย้ง แต่ก็มีตัวแปรสำคัญโดยการยึดหลักความสัมพันธ์กับความอยาก โดยมีศาสนาเป็นศูนย์กลางที่นำสู่การคลี่คลาย ความขัดแย้ง ความบาดหมางกันระหว่างบุคคล กลุ่มคน องค์กร หรือสถาบันเป็นเครื่องมือในการเปลี่ยนสังคม ความตรึงเครียด ความไม่สงบสุข ความหวาดระแวง มีปัจจัยจากการตัดสินใจ การรับรู้ผลประโยชน์ ค่านิยมที่ต่างกัน การไม่ยอมรับสภาพความเป็นจริงว่าการแตกแยกทางทัศนะ ความคิด และความต้องการทางภูมิภาคเป็นอุปสรรคที่สำคัญยิ่งในการหาทางออก ให้ทุกสังคมหลีกเลี่ยงความขัดแย้งไห้ได้ สามารถหาข้อยุติได้ในกรอบของกลไกที่มีอยู่ในสังคม สามารถดำเนินต่อไปได้ตราบเท่าที่ปัญหาความขัดแย้งอยู่ในสัดส่วนที่ไม่แผ่กระจายไปทั่ว ตลอดจนหาวิธีการหรือกลไกเพื่อยุติความขัดแย้งในสังคม ก็สามารถดำเนินต่อไป ถือได้ว่าสังคมนั้นยังอยู่ได้อย่างสมานฉันท์