Volunteer administrators model with Soft power
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purpose of this article to present that the use of soft power by executives isa more accepted use of power than the use of power through coercion. Soft power comes from 4-step process. Including 1) Image 2) Respect 3) Admiration and 4) Values. School administrators should use soft power with knowledge and skills. Be a good role model for your subordinates. In acting as a good role model this article has been linked to the 7 desirable characteristics of the Royal Volunteer Project 904, namely: 1) Be honest, sacrifice, patient, and consider the interests of the public more than your interests. 2) Have morals and maintain honesty. Wish good to others Be generous and share. 3) Have discipline and responsibility. Respect the laws of the country 4) Have polite manners and speech. 5) Do not drink alcohol or use any other drugs while working. 6) Have a strong mind and a good attitude in working for the public. and 7) Preserve the good Thai culture and traditions. To make volunteer administrators a good role model it sets the framework for using soft power to benefit society. And it is about helping and sharing. It is an act of willingness. Full capacity until finally reaching the goals that we set together.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ชาดา เตรียมวิทยา. (2565). ซอฟต์พาวเวอร์เพื่อส่งเสริมการจัดการท่องเที่ยวในตลาดพลู. เอเชียปริทัศน์,
(2), 71.-82
เทพรัตน์ ดาวเรือง. (2560). การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอยะหาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 2. การค้นคว้าอิสระ คม. (การบริหารการศึกษา) ยะลา : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
พรทิพย์ ตันติวิเศษศักดิ์ และ เพียรใจ โพธิ์ถาวร. (2566). การศึกษาพฤติกรรมการบริโภคและการเลียนแบบวัฒนธรรมผ่านซอฟต์พาวเวอร์ด้านละครไทยสู่มิติความยั่งยืนของประเทศทางเศรษฐกิจและสังคม-มุมมองของผู้บริโภคชาวจีนยุค Gen Z. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 25(1), 221
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542. (14 สิงหาคม 2542). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 116 ตอนที่ 74ก หน้า 1-3
พีระ เจริญวัฒนนุกูล. (2561). พินิจแนวคิด Soft Power อย่างจริงจัง ปัญหาและความเข้าใจผิดในการประยุกต์ใช้แนวคิดนี้ในงานวิชาการไทย.
ภัทรานิษฐ์ พุฒิเรืองศักดิ์ และ ไพฑูรย์ แวววงศ์. (2566). ผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. Journal of Integration Social Sciences and Development, 1(1), 38.
ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก https://dictionary.orst.go.th/.
วราภรณ์ เหลืองวิไล , ศิรินทร์รัตน์ กาญจนกุญชร และปิ่นกนก วงศ์ปิ่นเพ็ชร์. (2564). พัฒนาการจิตอาสาตามบริบทของประเทศไทย. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 13(1), 338.
ศูนย์อำนวยการใหญ่จิตอาสาพระราชทาน. ความเป็นมาของจิตอาสาพระราชทานตามแนวพระราชดำริ. https://www.royaloffice.th/จิตอาสา/เรื่องควรรู้/ประวัติความเป็นมา/
ศูนย์อำนวยการใหญ่จิตอาสาพระราชทาน. คุณสมบัติและการรับสมัครจิตอาสา. https://www.royaloffice.th/จิตอาสา/เรื่องควรรู้/คุณสมบัติ-การรับสมัคร/
สุริชาติ บำรุงสุข. (2557). Soft Power. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพ : จุลสารความมั่งคงศึกษา สำนักข่าวกรองแห่งชาติ.
สุริยา เตยสร้อย ปัณฐวิชญ์ สุขศิริปานรัชต์ และ ธีรังกูร วรบำรุงกุล. (2565). การพัฒนาผู้บริหารสถานศึกษาในยุคโรคเปลี่ยนโลก. วารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมาย, 18(2), 82-83.
อาคม มากมีทรัพย์. (2557). จริยธรรมผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารสุทธิปริทัศน์, 28(87), 307.
อิงอร เนตรานนท์. (2563). พลังอำนาจแห่งชาติซอฟต์พาวเวอร์ของไทยในศตวรรษที่ 21. วารสารสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ. 11(1), 33-34.
