Operations of Network Partnerships in Educational Management: A Study of Provincial Learning Promotion Offices in the U-Khao U-Nam Group
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to 1) examine the level of network partnership operations in educational management of Provincial Learning Promotion Offices in the U-Khao U-Nam Group, and 2) compare the network partnership operations in educational management of Provincial Learning Promotion Offices in the U-Khao U-Nam Group classified by position, work experience, educational level, and province. This was quantitative research. The sample consisted of 259 people, comprising 103 administrators and 156 teachers. The sample size was calculated using Taro Yamane's formula and stratified random sampling was employed. The research instrument was a questionnaire with content validity values ranging from 0.67-1.00 and reliability coefficient of 0.93. The statistics used for data analysis included mean, standard deviation, t-test, and one-way analysis of variance.
The research findings revealed that 1) The level of network partnership operations in education management of the Provincial Learning Promotion Office, U-Kao U-Nam Group, overall was at a high level. When considered by aspect, it was found that the aspect with the highest mean was coordination, which was at a high level, followed by cooperation, which was at a high level, participation, which was at a high level, and collaboration, which was at a high level, and 2) The results of comparing network partnership operations in education management of the Provincial Learning Promotion Office, U-Kao U-Nam Group, overall, classified by position, work experience, education level, and province, showed that in terms of position and work experience, opinions were not significantly different, but in terms of education level and province, they were found to be significantly different at the 0.05 statistical significance level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กมลชนก พิสุทธิ์. (2560). การบริหารจัดการภาคีเครือข่ายเพื่อพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน. สถาบันพัฒนาชุมชน.
กรมส่งเสริมการเรียนรู้. (2566). รายงานผลการปฏิบัติงานที่เป็นเลิศ การบริหารจัดการศึกษาโดยใช้ภาคีเครือข่ายของสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ สังกัดกรมส่งเสริมการเรียนรู้ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. กระทรวงศึกษาธิการ.
กฤติยา จันทร์พราย. (2564). การจัดการความรู้ในองค์กรยุคดิจิทัล. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กัญจน์โชติ สหพัฒนสมบัติ. (2557). การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษานอกระบบ เพื่อพัฒนาอาชีพของศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยตำบล. วารสารวิจัยทางการศึกษามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 8(12), 1-15.
ชนกพร มนัส. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมกับประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสํานักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดปทุมธานี (วิทยานิพนธ์ปริญญาหลักสูตรปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี). DSpace at Rajamangala University of Technology Thanyaburi. http://www.repository.rmutt.ac.th/dspace/handle/123456789/3003
ณัฐพล ชาญชัย. (2564). ภาวะผู้นำและการเปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ. วารสารบริหารรัฐกิจ, 22(2), 88–104.
นูซี มะเด็ง. (2564). รูปแบบการบริหารภาคีเครือข่ายเพื่อการพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนประจำโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ จังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต, 17(2), 95-112.
ปรัชญา เวสารัชช์. (2562). สภาพสังคมและเศรษฐกิจกับการศึกษาในการพัฒนาหลักสูตร หน่วยที่ 1-7. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ปรียา วงศ์สถิต. (2563). แนวทางการประเมินคุณภาพโครงการพัฒนาชุมชนในเขตเมือง. วารสารสังคมและสิ่งแวดล้อม, 9(1): 19–34.
ปัทมา กะจะวงษ์. (2560). การมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายที่ส่งผลต่อการปฏิบัติงานของครูการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในจังหวัดระยอง จันทบุรี และตราด. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
ปิยะดา มงคลชัย. (2566). การพัฒนาศักยภาพผู้นำเครือข่ายในชุมชนเมือง. สถาบันพัฒนาเมืองอย่างยั่งยืน.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. (14 สิงหาคม 2542). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก หน้า 1-25.
พระราชบัญญัติส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย พ.ศ. 2551. (3 มีนาคม 2551). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม125 ตอนที่41 ก หน้า 1-11.
พระราชบัญญัติส่งเสริมการเรียนรู้ พ.ศ. 2566. (19 มีนาคม 2566). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 140 ตอนที่ 20 ก หน้า 60-72.
พัสสร สุขวัฒนา. (2563). การสื่อสารในองค์กรเพื่อการเปลี่ยนแปลง. วารสารนิเทศศาสตร์, 15(2), 90–106.
วรรณรวี เจริญสุข. (2557). การมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยของประชาชนในอำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารวิชาการ บัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต, 10(1), 15-23.
วราภรณ์ สุขสันต์. (2565). รูปแบบการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนมัธยมศึกษา. วารสารครุศาสตร์, 51(3), 88–104.
วันชัย โกลละสุต. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วม. http://www/krukeng/ob.tc.
วิจิตราภรณ์ โตแก้ว. (2558). การมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายในการบริหารการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอท่าม่วงจังหวัดกาญจนบุรี [การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
สยามมล เกษประดิษฐ์. (2559). การศึกษาการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายในการบริหารศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอภาชี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
สุนีรัตน์ ปัตถาทุม, ธีระ ภูดี, และศักดิ์สิทธิ์ ฤทธิลัน. (2557). การศึกษาการดำเนินงานการศึกษานอกระบบและ การศึกษาตามอัธยาศัยตำบล สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย จังหวัดมุกดาหาร. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม, 4(2), 60-65.
สุพัตรา วรรณาภา. (2566). การประเมินผลโครงการพัฒนาเยาวชนในเขตเมืองใหญ่. มูลนิธิเพื่อเยาวชนไทย.
สุภัทรชัย รินสาย และวจี ปัญญาใส. (2564). การบริหารภาคีเครือข่ายในการจัดการศึกษานอกระบบ และการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอปัว จังหวัดน่าน. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(8), 283–296.
สุวิมล หงส์วิไล. (2562). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการศึกษาศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก เทศบาลตำบลสระบัว อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา). BUUIR. https://buuir.buu.ac.th/handle/1234567890/11483
สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. (2551). แนวทางการดำเนินงานภาคีเครือข่าย. สำนักงาน.
อรทัย วัฒนธรรม. (2565). การใช้ชุมชนเป็นฐานในการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการ. วารสารการเรียนรู้เพื่อชุมชน, 9(2), 25–41.
อุดมลักษณ์ คงคาเนรมิต และวีรวัฒน์ อุทัยรัตน์. (2564). แนวทางการพัฒนาการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายเพื่อส่งเสริมการสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิตในการจัดการศึกษานอก ระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(3), 44-58.
Devan, M. (2021). Managing network partnerships: Strategies for success. Alliance Press.
Senge, P. (2023). Systems thinking for network management: A guide to partnership synergy. Learning Organization Publications.
Stallworth, C. (2022). The network manager's handbook: Tools and techniques for collaboration. Network Strategies Press.
