ซอฟต์พาวเวอร์กับผู้บริหารจิตอาสาต้นแบบ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอ การใช้ซอฟต์พาวเวอร์ของผู้บริหารเป็นการใช้อำนาจที่ได้รับการยอมรับมากกว่าการใช้อำนาจด้วยการบังคับข่มขู่ ซอฟต์พาวเวอร์เกิดจากกระบวนการ 4 ขั้น ได้แก่1) ภาพลักษณ์ 2) นับถือ 3) เลื่อมใส และ 4) ค่านิยม ผู้บริหารควรใช้ซอฟต์พาวเวอร์อย่างมีศาสตร์และศิลป์ เป็นต้นแบบที่ดีให้กับครูและบุคลากรทางการศึกษา ในการปฏิบัติตนเป็นต้นแบบที่ดี ในบทความนี้ได้นำมาเชื่อมโยงกับคุณลักษณะที่พึงประสงค์ตามโครงการจิตอาสาพระราชทาน 904 ประกอบด้วยคุณลักษณะที่พึงประสงค์ 7 ประการ ได้แก่ 1) มีความซื่อสัตย์ เสียสละ อดทนคำนึงถึงผลประโยชน์
ของส่วนรวมมากกว่าผลประโยชน์ของตนเอง 2) มีศีลธรรม รักษาความสัตย์ หวังดีต่อผู้อื่น เผื่อแผ่และแบ่งปัน 3) มีวินัยและความรับผิดชอบ เคารพกฎหมายบ้านเมือง 4) มีกริยา วาจา สุภาพเรียบร้อย 5) ไม่ดื่มสุราหรือใช้สารเสพติดอื่นใดในขณะปฏิบัติงาน 6) มีจิตใจเข้มแข็งและมีทัศนคติที่ดีในการปฏิบัติงานเพื่อส่วนรวม และ 7) รักษาวัฒนธรรมประเพณีไทยอันดีงาม เพื่อให้ผู้บริหารจิตอาสาเป็นต้นแบบที่ดี และเป็นการวางกรอบการใช้ซอฟต์พาวเวอร์ให้เป็นประโยชน์ต่อสังคม และเป็นการช่วยเหลือเกื้อกูลแบ่งปันซึ่งกันและกันเป็นการกระทำด้วยความเต็มใจ เต็มกำลังความสามารถ จนบรรลุเป้าหมายที่วางไว้ร่วมกันในที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชาดา เตรียมวิทยา. (2565). ซอฟต์พาวเวอร์เพื่อส่งเสริมการจัดการท่องเที่ยวในตลาดพลู. เอเชียปริทัศน์,
(2), 71.-82
เทพรัตน์ ดาวเรือง. (2560). การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอยะหาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 2. การค้นคว้าอิสระ คม. (การบริหารการศึกษา) ยะลา : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
พรทิพย์ ตันติวิเศษศักดิ์ และ เพียรใจ โพธิ์ถาวร. (2566). การศึกษาพฤติกรรมการบริโภคและการเลียนแบบวัฒนธรรมผ่านซอฟต์พาวเวอร์ด้านละครไทยสู่มิติความยั่งยืนของประเทศทางเศรษฐกิจและสังคม-มุมมองของผู้บริโภคชาวจีนยุค Gen Z. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 25(1), 221
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542. (14 สิงหาคม 2542). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 116 ตอนที่ 74ก หน้า 1-3
พีระ เจริญวัฒนนุกูล. (2561). พินิจแนวคิด Soft Power อย่างจริงจัง ปัญหาและความเข้าใจผิดในการประยุกต์ใช้แนวคิดนี้ในงานวิชาการไทย.
ภัทรานิษฐ์ พุฒิเรืองศักดิ์ และ ไพฑูรย์ แวววงศ์. (2566). ผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. Journal of Integration Social Sciences and Development, 1(1), 38.
ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก https://dictionary.orst.go.th/.
วราภรณ์ เหลืองวิไล , ศิรินทร์รัตน์ กาญจนกุญชร และปิ่นกนก วงศ์ปิ่นเพ็ชร์. (2564). พัฒนาการจิตอาสาตามบริบทของประเทศไทย. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 13(1), 338.
ศูนย์อำนวยการใหญ่จิตอาสาพระราชทาน. ความเป็นมาของจิตอาสาพระราชทานตามแนวพระราชดำริ. https://www.royaloffice.th/จิตอาสา/เรื่องควรรู้/ประวัติความเป็นมา/
ศูนย์อำนวยการใหญ่จิตอาสาพระราชทาน. คุณสมบัติและการรับสมัครจิตอาสา. https://www.royaloffice.th/จิตอาสา/เรื่องควรรู้/คุณสมบัติ-การรับสมัคร/
สุริชาติ บำรุงสุข. (2557). Soft Power. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพ : จุลสารความมั่งคงศึกษา สำนักข่าวกรองแห่งชาติ.
สุริยา เตยสร้อย ปัณฐวิชญ์ สุขศิริปานรัชต์ และ ธีรังกูร วรบำรุงกุล. (2565). การพัฒนาผู้บริหารสถานศึกษาในยุคโรคเปลี่ยนโลก. วารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมาย, 18(2), 82-83.
อาคม มากมีทรัพย์. (2557). จริยธรรมผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารสุทธิปริทัศน์, 28(87), 307.
อิงอร เนตรานนท์. (2563). พลังอำนาจแห่งชาติซอฟต์พาวเวอร์ของไทยในศตวรรษที่ 21. วารสารสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ. 11(1), 33-34.
