การส่งเสริมอาชีพสู่การเรียนรู้ตลอดชีวิตสำหรับผู้เรียนพิการ

Main Article Content

รัชนีกร จิตร์กระจ่าง
ณิชารี สามัญ

บทคัดย่อ

การส่งเสริมอาชีพสู่การเรียนรู้ตลอดชีวิตของผู้เรียนพิการศูนย์การศึกษาพิเศษ ประจำจังหวัดตราด ตระหนักถึงความสำคัญของการพัฒนาผู้เรียนพิการตามความสามารถและทักษะต่าง ๆ ตามความแตกต่างเฉพาะบุคคลอย่างเต็มตามศักยภาพและเหมาะสม ไปสู่การประกอบอาชีพในอนาคต จึงได้คิดโครงการเซรามิกสำหรับเด็กพิเศษ (Ceramic for Special Children) เพื่อประยุกต์ใช้ในกระบวนการการจัดการเรียนการสอนผ่านการทำผลิตภัณฑ์เซรามิก การทำกาแฟ และการให้บริการโดยมีเป้าหมายสูงสุด คือ ให้ผู้เรียนมีทักษะในการประกอบอาชีพในอนาคต ใช้หลักการสร้างองค์ความรู้เพื่อให้เกิดการเรียนรู้ตลอดชีวิต โดยใช้ทฤษฎีการจัดกระบวนการเรียนรู้แบบสร้างองค์ความรู้ (Constructivism) โดยให้ผู้เรียนลงมือประกอบกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเองหรือได้ปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมภายนอกเพื่อให้เกิดองค์ความรู้ด้วยตนเองส่งผลให้ความรู้อยู่กับผู้เรียนได้นานขึ้น การจัดการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมแบบสืบเสาะหาความรู้ (Inquiry-based learning) เป็นการเรียนรู้ที่ให้ผู้เรียนเป็นศูนย์กลางของกระบวนการเรียนรู้ ให้ผู้เรียนได้ริเริ่มหาประเด็นที่รู้สึกสนใจหรือมีข้อสงสัย และส่งเสริมให้ผู้เรียนได้มีส่วนร่วมในการเรียนรู้ตลอดเวลา การจัดการเรียนรู้ผ่านการเล่น (Play-Based Learning) ใช้การเล่นให้เกิดการเรียนรู้โดยผู้สอนเป็นผู้กระตุ้นในการใช้จินตนาการและเรียนรู้ร่วมกัน การเรียนรู้ด้วยตนเอง (Self-Directed Learning) ให้ผู้เรียนเลือกสิ่งที่ตนเองสนใจจะศึกษาอย่างอิสระ เมื่อเกิดการเรียนรู้ด้วยตนเองทำให้ผู้เรียนสามารถเรียนรู้ได้ดีมากกว่าการชี้นำจากบุคคลอื่น ทำให้เกิดการเรียนรู้ได้ง่ายมากยิ่งขึ้น โดยดำเนินการผ่านกระบวนการ PDCA ในการดำเนินโครงการ ส่งผลให้ผู้เรียนได้พัฒนาทักษะทั้ง 4 ด้าน ทั้งทางด้านร่างกาย อารมณ์ สังคม และสติปัญญาพร้อมกัน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จิตร์กระจ่าง ร., & สามัญ ณ. (2024). การส่งเสริมอาชีพสู่การเรียนรู้ตลอดชีวิตสำหรับผู้เรียนพิการ. วารสารปราชญ์ประชาคม, 2(1), 86–101. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/watmahasawat_jsc/article/view/804
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). คู่มือการช่วยเหลือระยะแรกเริ่ม (Early Intervention : EI) เด็กพิการ สำหรับ

โรงเรียนเฉพาะความพิการและศูนย์การศึกษาพิเศษ. โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนา แห่งชาติ.

กรมที่ดิน. (2559). การเรียนรู้ด้วยตนเอง. กระทรวงมหาดไทย.

ครูบ้านนอก.คอม. (2565). ทฤษฎีการเรียนรู้. https://www.kroobannok.com/1549.

ชลิตา สุนันทาภรณ์. (2561). เรียนปนเล่น เล่นปนเรียน : กระบวนการเรียนรู้ที่เหมาะสมสำหรับเด็กปฐมวัย.

https://thepotential.org/family/play-based-learning/.

ณัฐนรี บัวขม และพรภวิษย์ เพ็งเอียด. (ม.ป.ป). Inquiry-Based Learning: สนใจ – สงสัย – สืบเสาะ

กระบวนการเรียนรู้ที่เปิดให้ผู้เรียนค้นคว้าคำตอบได้ด้วยตนเอง. Mappa.

https://mappalearning.co /inquiry-based-learning/.

ปิยะ ศักดิ์เจริญ. (2558). ทฤษฏีการเรียนรู้ผู้ใหญ่และแนวคิดการเรียนรู้ด้วยการชี้นำตนเอง: กระบวนการ

เรียนรู้เพื่อการส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต. วารสารพยาบาลทหารบก, 16(1), 10.

สุชิน เพ็ชรักษ์. (2548). การจัดกระบวนการเรียนรู้เพื่อสร้างสรรค์ด้วยปัญญาในประเทศไทย (พิมพ์ครั้ง

ที่ 2). โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

สํานักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2550). รูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความสามารถของเด็กในการ

อ่าน คิด วิเคราะห์ เขียน และสร้างองค์ความร้ด้วยตนเอง โดยเน้นผู้เรียนเป็นสําคัญ.

สํานักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

เอกราช จันทรประดิษฐ์. (2563). เรียนรู้ด้วยตนเองอย่างไร...ให้เกิดผล(ลัพธ์). งานจัดการความรู้ คณะ

แพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล. https://www2.si.mahidol.ac.th/km/knowledgeassets

/kmexperience/kmarticle/14768/.

Burgh, G., & Nichols, K. (2012). The Parallels between Philosophical Inquiry and Scientific

Inquiry: Implications for Science Education. Educational Philosophy and Theory,

(10), 1045–1059.

Elissar Gerges. (2022). How to use the 5E Model in Your Science Classroom. Edutopia.

https://www.edutopia.org/article/how-use-5e-model-your-science-classroom/

#:~:text=One%20approach%20to%20inquiry%20science,their%20learning%20to

%20new%20contexts.