แนวทางการส่งเสริมวิถีความเป็นพลเมืองของผู้นำชุมชนในอำเภอผาขาว จังหวัดเลย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับการส่งเสริมวิถีความเป็นพลเมืองของผู้นำชุมชนในอำเภอผาขาว จังหวัดเลย 2) เปรียบเทียบระดับการส่งเสริมวิถีความเป็นพลเมืองจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) ศึกษาแนวทางในการส่งเสริมวิถีความเป็นพลเมืองของผู้นำชุมชนในอำเภอผาขาว จังหวัดเลย ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่าง 297 คน ซึ่งได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้นและสุ่มแบบเจาะจง ผลการวิจัยเชิงปริมาณพบว่า 1) ระดับการส่งเสริมวิถีความเป็นพลเมืองของผู้นำชุมชนในอำเภอผาขาว จังหวัดเลย ภาพรวมอยู่ในระดับมาก มิติที่ได้รับค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ การมีส่วนร่วมทางการเมือง 2) การเปรียบเทียบระดับการส่งเสริมวิถีความเป็นพลเมืองจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า อายุ ระดับการศึกษา และพื้นที่การทำงาน มีผลต่อระดับการส่งเสริมวิถีความเป็นพลเมืองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนเพศ ตำแหน่ง และประสบการณ์ในตำแหน่งไม่มีความแตกต่างกัน และ 3) แนวทางในการส่งเสริมวิถีความเป็นพลเมืองของผู้นำชุมชนในอำเภอผาขาว จังหวัดเลย พบว่า การจัดอบรมความรู้เรื่องสิทธิ หน้าที่ และโครงสร้างการปกครอง การจัดเวทีประชาคม การใช้สื่อสารมวลชนท้องถิ่นในการเผยแพร่ความรู้ทางการเมือง และการเป็นแบบอย่างของผู้นำในเรื่องคุณธรรม จริยธรรม และความโปร่งใส เป็นโมเดล “CIVIC” ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ C – Civic Education, I – Integrity Role Model, V – Voice Platform, I – Inclusive Participation และ C – Community Empowerment เพื่อใช้เป็นแนวทางส่งเสริมวิถีความเป็นพลเมืองในระดับชุมชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ถวิลวดี บุรีกุล, ธีรภัทร์ เสรีรังสรรค์, วรากรณ์ สามโกเศศ, ธนพันธ์ ไล่ประกาย และวิภาดา สุรพจน์. (2564). การสร้างเสริมพลเมืองประชาธิปไตย: บทเรียนจากต่างประเทศสู่การออกแบบนโยบายสำหรับประเทศไทย. สถาบันพระปกเกล้า.
รัชฎากร เอี่ยมอำไพ, ธัชชนันท์ อิศรเดช และสุรพล สุยะพรหม. (2564). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในสังคมประชาธิปไตย. วารสารวิชาการทางรัฐศาสตร์, 12(1), 45–59.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (6 เมษายน 2560). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก หน้า 1–127.
วรรณภา วงศ์ฉลาด. (2564). การพัฒนาการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างความเป็นพลเมืองประชาธิปไตยในสถานศึกษา. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 18(2), 1–16.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). สำนักงาน.
สายใจ พิมลศรี. (2564). บทบาทของผู้นำชุมชนในการสร้างพลเมืองประชาธิปไตย: กรณีศึกษาเทศบาลตำบลในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารรัฐศาสตร์ปริทรรศน์, 13(1), 55–72.
สุพจน์ กาญจนหัตถกิจ. (2560). การส่งเสริมความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Ansell, C., & Gash, A. (2008). Collaborative governance in theory and practice. Journal of Public Administration Research and Theory, 18(4), 543–571.
Arnstein, S. R. (1969). A ladder of citizen participation. Journal of the American Institute of Planners, 35(4), 216–224.
Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. In J. G. Richardson (Ed.), Handbook of theory and research for the sociology of education (pp. 241–258). Greenwood.
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). Participation’s place in rural development: Seeking clarity through specificity. World Development, 8(3), 213–235.
Center for Civic Education. (2003). Civic education: A guidebook for secondary schools. Calabasas. Center for Civic Education.
Pateman, C. (1970). Participation and democratic theory. Cambridge University Press.
Putnam, R. D. (1993). Making democracy work: Civic traditions in modern Italy. Princeton University Press.
Print, M. (2007). Citizenship Education and Youth Participation in Democracy. British Journal of Educational Studies, 55(3), 325–345. https://doi.org/10.1111/j.1467-8527.2007.00382.x
Freire, P. (1970). Pedagogy of the oppressed. Herder and Herder.
Isin, E. F., & Turner, B. S. (Eds.). (2002). Handbook of citizenship studies. SAGE.
Marshall, T. H. (1950). Citizenship and social class. Cambridge University Press.
Putnam, R. D. (1993). Making democracy work: Civic traditions in modern Italy. Princeton University Press.
Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon & Schuster.
United Nations Development Programme. (1997). Governance for sustainable human development: A UNDP policy document. UNDP.
Zimmerman, M. A. (2000). Empowerment theory: Psychological, organizational and community levels of analysis. In J. Rappaport & E. Seidman (Eds.), Handbook of community psychology (pp. 43–63). Springer.
