การดำเนินงานของภาคีเครือข่ายในการจัดการศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัด กลุ่มอู่ข้าวอู่น้ำ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการดำเนินงานของภาคีเครือข่ายในการจัดการศึกษาของสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัด กลุ่มอู่ข้าวอู่น้ำ และ 2) เปรียบเทียบการดำเนินงานของภาคีเครือข่ายในการจัดการศึกษาของสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัด กลุ่มอู่ข้าวอู่น้ำ จำแนกตามตำแหน่ง ประสบการณ์การทำงาน ระดับการศึกษา และจังหวัด เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 259 คน ประกอบด้วย ผู้บริหารจำนวน 103 คน และครู จำนวน 156 คน คำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของ ทาโร ยามาเน่ และทำการสุ่มแบบชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาเป็นแบบสอบถาม มีค่าความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาของคำถามตั้งแต่ 0.67-1.00 และค่า ความเชื่อมั่นของแบบสอบถามเท่ากับ 0.93 สถิติที่ใช้ ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการดำเนินงานของภาคีเครือข่ายในการจัดการศึกษาของสำนักงานส่งเสริม การเรียนรู้ กลุ่มอู่ข้าวอู่น้ำ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ ด้านการประสานงาน รองลงมา คือ ด้านความร่วมมือ ด้านการมีส่วนร่วม ด้านการทำงานร่วมกัน ตามลำดับ และ 2) ผลการเปรียบเทียบการดำเนินงานของภาคีเครือข่ายในการจัดการศึกษาของสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ กลุ่มอู่ข้าว อู่น้ำ โดยภาพรวม จำแนกตามตำแหน่ง ประสบการณ์การทำงาน ระดับการศึกษา และจังหวัด พบว่า ในด้านตำแหน่ง และประสบการณ์การทำงาน มีความคิดเห็นไม่แตกต่างกัน แต่ในด้านระดับการศึกษา และจังหวัด พบว่า แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กมลชนก พิสุทธิ์. (2560). การบริหารจัดการภาคีเครือข่ายเพื่อพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน. สถาบันพัฒนาชุมชน.
กรมส่งเสริมการเรียนรู้. (2566). รายงานผลการปฏิบัติงานที่เป็นเลิศ การบริหารจัดการศึกษาโดยใช้ภาคีเครือข่ายของสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ สังกัดกรมส่งเสริมการเรียนรู้ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. กระทรวงศึกษาธิการ.
กฤติยา จันทร์พราย. (2564). การจัดการความรู้ในองค์กรยุคดิจิทัล. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กัญจน์โชติ สหพัฒนสมบัติ. (2557). การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษานอกระบบ เพื่อพัฒนาอาชีพของศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยตำบล. วารสารวิจัยทางการศึกษามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 8(12), 1-15.
ชนกพร มนัส. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมกับประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสํานักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดปทุมธานี (วิทยานิพนธ์ปริญญาหลักสูตรปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี). DSpace at Rajamangala University of Technology Thanyaburi. http://www.repository.rmutt.ac.th/dspace/handle/123456789/3003
ณัฐพล ชาญชัย. (2564). ภาวะผู้นำและการเปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ. วารสารบริหารรัฐกิจ, 22(2), 88–104.
นูซี มะเด็ง. (2564). รูปแบบการบริหารภาคีเครือข่ายเพื่อการพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนประจำโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ จังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต, 17(2), 95-112.
ปรัชญา เวสารัชช์. (2562). สภาพสังคมและเศรษฐกิจกับการศึกษาในการพัฒนาหลักสูตร หน่วยที่ 1-7. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ปรียา วงศ์สถิต. (2563). แนวทางการประเมินคุณภาพโครงการพัฒนาชุมชนในเขตเมือง. วารสารสังคมและสิ่งแวดล้อม, 9(1): 19–34.
ปัทมา กะจะวงษ์. (2560). การมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายที่ส่งผลต่อการปฏิบัติงานของครูการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในจังหวัดระยอง จันทบุรี และตราด. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
ปิยะดา มงคลชัย. (2566). การพัฒนาศักยภาพผู้นำเครือข่ายในชุมชนเมือง. สถาบันพัฒนาเมืองอย่างยั่งยืน.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. (14 สิงหาคม 2542). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก หน้า 1-25.
พระราชบัญญัติส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย พ.ศ. 2551. (3 มีนาคม 2551). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม125 ตอนที่41 ก หน้า 1-11.
พระราชบัญญัติส่งเสริมการเรียนรู้ พ.ศ. 2566. (19 มีนาคม 2566). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 140 ตอนที่ 20 ก หน้า 60-72.
พัสสร สุขวัฒนา. (2563). การสื่อสารในองค์กรเพื่อการเปลี่ยนแปลง. วารสารนิเทศศาสตร์, 15(2), 90–106.
วรรณรวี เจริญสุข. (2557). การมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยของประชาชนในอำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารวิชาการ บัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต, 10(1), 15-23.
วราภรณ์ สุขสันต์. (2565). รูปแบบการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนมัธยมศึกษา. วารสารครุศาสตร์, 51(3), 88–104.
วันชัย โกลละสุต. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วม. http://www/krukeng/ob.tc.
วิจิตราภรณ์ โตแก้ว. (2558). การมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายในการบริหารการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอท่าม่วงจังหวัดกาญจนบุรี [การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
สยามมล เกษประดิษฐ์. (2559). การศึกษาการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายในการบริหารศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอภาชี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
สุนีรัตน์ ปัตถาทุม, ธีระ ภูดี, และศักดิ์สิทธิ์ ฤทธิลัน. (2557). การศึกษาการดำเนินงานการศึกษานอกระบบและ การศึกษาตามอัธยาศัยตำบล สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย จังหวัดมุกดาหาร. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม, 4(2), 60-65.
สุพัตรา วรรณาภา. (2566). การประเมินผลโครงการพัฒนาเยาวชนในเขตเมืองใหญ่. มูลนิธิเพื่อเยาวชนไทย.
สุภัทรชัย รินสาย และวจี ปัญญาใส. (2564). การบริหารภาคีเครือข่ายในการจัดการศึกษานอกระบบ และการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอปัว จังหวัดน่าน. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(8), 283–296.
สุวิมล หงส์วิไล. (2562). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการศึกษาศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก เทศบาลตำบลสระบัว อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา). BUUIR. https://buuir.buu.ac.th/handle/1234567890/11483
สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. (2551). แนวทางการดำเนินงานภาคีเครือข่าย. สำนักงาน.
อรทัย วัฒนธรรม. (2565). การใช้ชุมชนเป็นฐานในการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการ. วารสารการเรียนรู้เพื่อชุมชน, 9(2), 25–41.
อุดมลักษณ์ คงคาเนรมิต และวีรวัฒน์ อุทัยรัตน์. (2564). แนวทางการพัฒนาการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายเพื่อส่งเสริมการสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิตในการจัดการศึกษานอก ระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(3), 44-58.
Devan, M. (2021). Managing network partnerships: Strategies for success. Alliance Press.
Senge, P. (2023). Systems thinking for network management: A guide to partnership synergy. Learning Organization Publications.
Stallworth, C. (2022). The network manager's handbook: Tools and techniques for collaboration. Network Strategies Press.
