จิตสาธารณะของพลเมืองไทยในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการเรื่อง จิตสาธารณะของพลเมืองไทยในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง มุ่งที่จะศึกษาสถานการณ์ ปัจจุบันในเรื่องจิตสาธารณะของพลเมือง และแนวทางการพัฒนาจิตสาธารณะของพลเมืองในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง เนื่องจากยุคปัจจุบันโลกก้าวเข้าสู่ความทันสมัยอย่างรวดเร็ว นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงหลากหลายมิติ ทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม และการเมือง สิ่งเหล่านี้ส่งผลให้เกิดปรากฏการณ์ทางสังคมอีกหลายประการ แต่ละด้านส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต ทัศนคติ และพฤติกรรมไม่ว่า ในเชิงเศรษฐกิจสังคมไทยมีการเปลี่ยนแปลงกระบวนการทุนนิยมอุตสาหกรรม นำไปสู่การขยายตัวของเมืองและพื้นที่อุตสาหกรรมเกิดการเคลื่อนย้ายแรงงานจากชนบทสู่เมือง ก่อให้เกิดกลุ่มคนงาน ในภาคอุตสาหกรรมมีการนำเข้าเทคโนโลยีสมัยใหม่มาช่วยในการผลิตสินค้านำไปสู่การเปลี่ยนแปลงในด้านวิถีชีวิตและวัฒนธรรม ด้านสังคมและวัฒนธรรมมีการสื่อสารและคมนาคมขนส่ง ที่ทันสมัยเกิดการถ่ายเทวัฒนธรรมรับอิทธิพลวัฒนธรรมจากทั่วโลก เป็นสิ่งที่เรียกว่าวัฒนธรรมผสม และด้านการเมืองในสังคมไทยเผชิญกับความท้าทายของสังคมที่มีรูปแบบการปกครองแบบประชาธิปไตย โดยเรียกร้องให้มีการกระจายอำนาจ การมีส่วนร่วมทางการเมืองสิทธิ เสรีภาพ และความเสมอภาค จากประวัติศาสตร์การเมืองการปกครองไทย 90 ปีที่ผ่านมา ยังคงประสบปัญหาต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อการปกครองที่ใช้อำนาจตามอำเภอใจในลักษณะ “รัฐบาลเผด็จการที่มาจากการเลือกตั้ง” ไม่คำนึงถึงความชอบธรรมที่ได้รับการมอบหมายจากประชาชนให้เข้ามาบริหารประเทศโดยรวม เกิดการแบ่งแยกเป็นฝักเป็นฝ่าย และมีผลประโยชน์ทับซ้อน ทั้งนี้การสร้างจิตสาธารณะให้เกิดขึ้น อย่างเข้มแข็งและยั่งยืนต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วน โดยภาครัฐกำหนดนโยบายและกฎระเบียบภาคประชาสังคมสร้างกระแสเรื่องจิตสาธารณะ และภาคการศึกษาปลูกฝังค่านิยมผ่านระบบการศึกษาควบคู่กับ การใช้สื่อเพื่อรณรงค์และกระตุ้นสร้างจิตสำนึกสาธารณะให้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กำพล ศรีโท. (2567). วิเคราะห์แนวคิดทางปรัชญาการเมืองของอริสโตเติล. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 13(3), 343-353.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2556). แนวทางการสร้างจิตสาธารณะในสังคมไทย. รัฐสภาสาร, 61,(1), 77-87.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2555). สอนเด็กให้มีจิตสาธารณะ. วีพริ้นส์.
ณฐวัฒน์ ล่องทอง. (2565). การปรับตัวให้เข้ากับการเปลี่ยนแปลงในยุคศตวรรษที่ 21. คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
เดลินิวส์. (2567). 90 ปี ประชาธิปไตยไทยในวงจรอุบาท. https://www.dailynews.co.th/articles/1175435/
ทิพย์พาพร ตันติสุนทร. (2554). การศึกษาเพื่อสร้างความเป็นพลเมือง. สถาบันนโยบายการศึกษา.
พระไพศาล วิสาโล. (2554). ประชาสังคม และวัฒนธรรมชุมชน. มูลนิธิเด็ก.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561–2580 (ฉบับย่อ). (2567). https://www.nesdc.go.th/.
สุวิทย์ เมษินทรีย์. (2563). โลกเปลี่ยน คนปรับ: เตรียมคนไทยเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ ในโลกหลังโควิด-19. กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
Marshall, T. H. (1950). Citizenship and Social Class. Cambridge at The University Press.