ภาวะผู้นำยุคการเปลี่ยนแปลงกับการประยุกต์หลักพุทธธรรมในชีวิตประจำวัน: บริบทหลักทศพิธราชธรรม
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งเน้นการศึกษาและการประยุกต์ใช้ภาวะผู้นำเชิงคุณธรรมตามแนวพุทธศาสนา โดยเฉพาะการนำหลักทศพิธราชธรรมมาปรับใช้ในยุคปัจจุบัน ได้แก่ ทาน ศีล บริจาค ความซื่อตรง ความอ่อนโยน ความเพียร ความไม่โกรธ ความไม่เบียดเบียน ความอดทน และความเที่ยงธรรม ซึ่งทั้งหมดนี้ช่วยเสริมสร้างคุณลักษณะผู้นำที่มีความรับผิดชอบ ความยุติธรรม และการเป็นแบบอย่างที่ดี ทาน และ บริจาค เน้นการให้และการช่วยเหลือผู้อื่น ทั้งด้านการให้ทรัพย์สิน สิ่งของ และการให้โอกาสทางการศึกษา การดูแลผู้ที่ยากไร้ ซึ่งการใช้ทรัพยากรของผู้นำอย่างมีความรับผิดชอบสามารถช่วยพัฒนาสังคมและสร้างความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นแก่ประชาชน ศีล และ ความซื่อตรง เน้นส่งเสริมการประพฤติที่ดีทั้งในกาย วาจา และใจของผู้นำ การรักษาจารีตประเพณีและกฎหมายที่ดีทำให้ผู้นำเป็นที่ยอมรับและมีความน่าเชื่อถือในสายตาของประชาชน ความอ่อนโยน และการไม่โกรธ ช่วยสร้างบรรยากาศการทำงานที่เป็นมิตรและสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในองค์กรและสังคม ความเพียร และ ความอดทน ช่วยให้ผู้นำสามารถเผชิญกับอุปสรรคและความท้าทายต่าง ๆ ได้อย่างมั่นคง ไม่เบียดเบียน และ ความเที่ยงธรรม เป็นการสร้างความยุติธรรมในสังคม โดยไม่เลือกปฏิบัติและไม่รังแกผู้อ่อนแอกว่า การนำทศพิธราชธรรมมาปรับใช้ในการพัฒนาผู้นำเชิงคุณธรรมไม่เพียงแต่ช่วยให้ผู้นำมีความเชื่อมั่นในตนเอง แต่ยังสามารถนำพาองค์กรและสังคมไปสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน และช่วยให้ประชาชนสามารถเติบโตและมีชีวิตที่ดีขึ้นได้ ทศพิธราชธรรมเป็นแนวทางสำคัญในการพัฒนาผู้นำที่มีคุณธรรมและมีประสิทธิภาพในการบริหารจัดการทั้งในระดับองค์กรและระดับสังคม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2544). พุทธวิธีแก้ปัญหาเพื่อศตวรรษที่ 21 (พิมพ์ครั้งที่ 14). บริษัท พิมพ์สวน จำกัด.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2548). สู่การศึกษาแนวพุทธ. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พิมพ์สวย จำกัด.
วราภรณ์ ผูกพันธ์. (2559). ทรงครองราชย์ด้วยทศพิธราชธรรม. https://www.posttoday.com/politics/460418
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2563). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ (พิมพ์ครั้งที่ 34). กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิธรรมทานกุศลจิต.
_______. (2564). การศึกษาเพื่อพัฒนาอารยธรรมให้สมนาม (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: บริษัท พิมพ์สวย จำกัด.
สุเมธ ตันติเวชกุล. (2549). หลักธรรม หลักทำตามรอยพระยุคบาท (พิมพ์ครั้งที่ 15). กรุงเทพมหานคร: ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
องอาจ จิระอร. (2557). มงคลชีวิตจากทศพิธราชธรรม. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
Bass, B. M. (1990). Bass & Stogdill's Handbook of Leadership: Theory, Research, and Managerial Applications. Free Press.
Bennett, N., & Lemoine, J. G. (2014). What VUCA really means for you. Harvard Business Review.
Cascio, J. (2020). Facing the age of chaos. Medium.
Goleman, D. (2000). Emotional intelligence: Why it can matter more than IQ. Bantam Books.
Hamel, G., & Valikangas, L. (2003). The quest for resilience. Harvard Business Review, 81(9), 52-63.
Heifetz, R. A., Grashow, A., & Linsky, M. (2009). The practice of adaptive leadership: Tools and tactics for changing your organization and the world. Harvard Business Press.
Northouse, P. G. (2018). Leadership: Theory and practice (8th ed.). Sage Publications.
Schaufeli, W. B. (2022). The impact of engaging leadership on employee engagement and team effectiveness: A longitudinal, multi-level study. PLOS ONE. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0264851
Teetzen, F., Bürkner, P. C., Gregersen, S., & Vincent-Höper, S. (2022). The mediating effects of work characteristics on the relationship between transformational leadership and employee well-being: A meta-analytic investigation. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(5), 3133. https://doi.org/10.3390/ijerph19053133
Yukl, G. A. (2020). Leadership in organizations (9th ed.). Pearson Education.