การพัฒนาทักษะการฟ้อนเจิงของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนกาวิละอนุกูล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ทักษะฟ้อนเจิงโดยใช้สื่อประสมของเด็ก
ที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนกาวิละอนุกูล มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์
ที่กำหนด 80/80 2) เปรียบเทียบคะแนนก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยได้แก่นักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนกาวิละอนุกูล ปีการศึกษา 2566 จำนวน 3 คน โดยการสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบประเมินประสิทธิภาพ สื่อประสมการฟ้อนเจิง และแบบทดสอบ สถิติที่ใช้ ค่าเฉลี่ย (x) ค่าร้อยละ และทดสอบด้วยค่า t-test (Dependent) ผลการวิจัยมีดังนี้
1) ประสิทธิภาพของการพัฒนาทักษะฟ้อนเจิงโดยใช้สื่อประสมของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จึงมีประสิทธิภาพเท่ากับ 82.35/83.33 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ 80/80 2) คะแนนหลังเรียนด้วยสื่อประสมการฟ้อนเจิงสูงกว่าก่อนเรียน โดยมีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียน (x = 1.30) สูงกว่าก่อนเรียน (x = 8.30) และ 3) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีความพึงพอใจที่มีต่อการจัดกิจกรรมพัฒนาทักษะการฟ้อนเจิงโดยใช้สื่อประสม อยู่ในระดับมาก (x = 27.33, S.D. x = 0.27)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการเรื่องกําหนดประเภทและหลักเกณฑของคนพิการทางการศึกษา พ.ศ.2552. กรุงเทพฯ. กระทรวงศึกษาธิการ.
จุฑาทิพย์ เรืองงาม และคณะ. (2562). การพัฒนาสื่อประสมเพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสารทางคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารศาสตร์การศึกษาและการพัฒนามนุษย์, 3 (2), 30-42.
ธัญญาดา คำลือ, อัญชลี ทองเอม. (2558). เปรียบเทียบการพัฒนาการเรียนรู้และความคงทนวิชานาฏศิลป์ของ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๔ โดยใช้สื่อวีดิทัศน์กับผู้สอนจริง. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาหลักสูตรและการสอน วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
นิลวรรณ วงศ์ละ. (2553). การจัดกิจกรรมสาระนาฎศิลป์กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของ
เดวีส์เรื่อง สาวอีสานเซิ้งหวด ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ปาริชาติ ตาสว่าง. (2554). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดของ เดวีส์กลุ่มสาระการเรียนรู้ ศิลปะ (สาระนาฏศิลป์) เรื่อง เซิ้งนึ่งข้าวเหนียว ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.
พิไล เลิศวิชา. (2552). แนวทางการพัฒนามัลติมีเดียเพื่อการศึกษา. นครราชสีมา : มหาวิทยาลัยสุรนารี.
โรงเรียนกาวิละอนุกูล. (2566). รายงานประเมินตนเองของสถานศึกษา โรงเรียนกาวิละอนุกูล. โรงเรียนกาวิละอนุกูล สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
วัลลิกา วัฒนวันยู. (2549). สร้างบทเรียนวีดิทัศน์ เรื่องภาษาท่า กลุ่มสาระนาฏศิลป์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
มยุรี ลิ้มรัตนพันธุ์. (2556). การพัฒนาแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดของเดวีส์กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ สาระนาฏศิลป์เรื่อง ฟ้อนร้อยเอ็ดเพชรงาม ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ศรัณย์ สุวรรณโชติ. (2558). ฟ้อนเชิงฟ้อนดาบพื้นฐาน 1. โฮงเฮียนสืบสานภูมิปัญญาล้านนา.
ศรุติ อัศวเรืองสุข. (2559). นวัตกรรม เทคโนโลยีและการสื่อสารทางการศึกษา. อุดรธานี: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎอุดรธานี.
สถาบันราชานุกูล. (2556). เด็กเรียนรู้ช้า/คู่มือสำหรับครู สถาบันราชานุกูล. กรุงเทพฯ : สถาบันราชานุกูล.
สนั่น ธรรมธิ. (2550). นาฏดุริยการล้านนา. เชียงใหม่ : สุเทพการพิมพ์.
สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). การดําเนินงานตามยุทธศาสตร์ปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สุลักขณา คุ้มทรัพย์. (2555). ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้สื่อประสมเชื่อมโยงกับ สถานการณ์จริงเรื่องวิธีเรียงสับเปลี่ยนและวิธีจัดหมู่ที่มีต่อความสามารถในการคิดวิเคราะห์ และแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณติศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาการมัธยมศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อลงกรณ์ อัมพุช และวิจิตรา โพธิสาร. (2561). การออกแบบและพัฒนาสื่อประสม เรื่องประชาคมอาเซียน ของผู้ที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน. วารสารวิชาการ ศิลปะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 9(2), 60-66.
อิทธิพัทธ์ น้อยภูธร. (2563). การพัฒนาชุดกิจกรรมกล่องงาน โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน เพื่อส่งเสริมความสามารถในการช่วยเหลือตนเองในชีวิตประจำวัน สำหรับนักเรียนบกพร่องทางสติปัญญา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยหลักสูตรและการสอน บัณฑิตย์วิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
Fitz - Gibbon & Carol, T. (1987). How to Design a Program Evaluation. Newbury Park : Sage.
