The Relationship between Personnel Management and the Effectiveness of School Administration among Educational Personnel under the Chonburi Primary Educational Service Area Office 1

Main Article Content

Tippawan Moonlasart
Boonmee Patthai

Abstract

            This research article aims to: (1) examine the level of personnel administration, (2) investigate the level of school administration efficiency, and (3) study the relationship between personnel administration and school administration efficiency among educational personnel under the Chonburi Primary Educational Service Area Office 1. The sample group used in this study consisted of 385 educational personnel, determined using Yamane’s sample size determination table. The research instrument was a questionnaire. The statistical methods used for data analysis included frequency distribution, percentage, mean, standard deviation, and Pearson’s product-moment correlation coefficient. The reliability coefficient of the questionnaire was 0.92, indicating that the instrument was highly reliable and appropriate for data collection.


            The findings of the research revealed that: (1) overall personnel management was at a high level. When considered by aspect, manpower planning showed the highest mean score, followed by salary increment and position upgrading, while leave management had the lowest mean score. (2) The overall administrative efficiency of educational institutions was also at a high level across all aspects. The aspect of skill enhancement in work showed the highest mean score, followed by self-awareness, while motivation enhancement in work had the lowest mean score. (3) The relationship between personnel management and administrative efficiency of educational personnel under the Office of Chonburi Primary Educational Service Area 1 indicated that manpower planning, position upgrading, salary increment, and leave management were positively correlated with administrative efficiency at a high level. The multiple correlation coefficient (R) was 0.900, and these variables could jointly explain 91.10% of the variance in administrative efficiency (R² = 0.911), which was statistically significant at the 0.01 level.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Moonlasart, T., & Patthai , B. (2026). The Relationship between Personnel Management and the Effectiveness of School Administration among Educational Personnel under the Chonburi Primary Educational Service Area Office 1. Journal of Social Religion and Culture, 7(2), 256–266. retrieved from https://so12.tci-thaijo.org/index.php/src/article/view/7825
Section
Research article

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

กัญญาณัฐ นาคะตะ. (2551). การใช้อำนาจทางการบริหารของผู้บริหารโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

จันทรานี สงวนนาม. (2551). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: บุ๊คพอยท์.

จีรภรณ์ วงษ์เขียด และคณะ. (2565). การบริหารงานบุคคลต่อประสิทธิภาพในการบริหารงานสถานศึกษา ของบุคลากรทางการศึกษา โรงเรียนบ้านกร่าง (พระขาวชัยสิทธิ์) อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารสหวิทยาการพัฒนา, 1(1): 52-63.

ณัฐนิช ศรีลาคำ. (2558). การบริหารงานบุคคลในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 1. ปริญญาวิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, บัณฑิตศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.

ปรัชญา เวสารัชช์. (2540). บริการประชาชนทำได้ไม่ยาก (ถ้าอยากทำ). กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.

พระมหาสุเทพ สุเทวเมธี (ดีเยี่ยม). (2556). การบริหารงานบุคคลขององค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

รณกฤต วินทะชัย. (2557). การศึกษาการบริหารงานบุคคลในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 26. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

วิลาวรรณ์ ปังอุทา. (2557). การบริหารงานบุคคลของโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.

วีระยุทธ ชาตะกาญจน์. (2551). เทคนิคการบริหารสำหรับนักบริหารการศึกษามืออาชีพ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศิรินภาวรรณ ทุมคำ. (2559). การศึกษาสภาพและปัญหาการบริหารงานบุคคลในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.

สมศักดิ์ คงเที่ยง. (2545). หลักการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

สีวรรณ์ ไชยกุล. (2562). การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษายะลา เขต 3. สารนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, คณะศึกษาศาสตร์และศิลปศาสตร์, มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

สุนทร โคตรบรรเทา. (2551). หลักการและทฤษฎีการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.

สุนันท์ รุ่งอรุณแสงทอง. (2561). การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานให้เกิดประสิทธิภาพ. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, ภาควิชาการบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศิลปากร].

อาคม วัดไธสง. (2547). หน้าที่ผู้นำในการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยทักษิณ.

Peters, T.J., & Waterman, R.H., Jr. (1992). In search of excellence: Lessons from America’s best-run companies. Harper Business.