Management of Supervision Learning base on Sappurisa Dhamma of Muttayom Wattapae Municipal School under Thungsong Municipality Nakhon Si Thammarat

Main Article Content

Monchanok Chaisorn
Maliwan Yotharak
Pricha Samakkhi

Abstract

            This research article aims to Study 1) to study the supervision learning of Muttayom Wattapae Municipal school under Thungsong Municipality Nakhon Si Thammarat. 2) to study the guidelines for management the supervision learning based on the principles of Sappurisa Dhamma of Muttayom Wattapae Municipal school under Thungsong Municipality Nakhon Si Thammarat. 3) to present the guidelines for management the supervision learning based on the principles of Sappurisa Dhamma of Muttayom Wattapae Municipal school under Thungsong Municipality Nakhon Si Thammarat. This qualitative research was collected data by using in-depth interview with 15 involved persons about the participation condition, 5 experts in guidelines creation and 7 experts by using focus group discussion to evaluate feasibility, suitability, and utility. Data were analyzed qualitatively using content analysis.


               The results of the study were as follows; 1) The supervision learning primarily involves classroom observations. However, the process of providing feedback, discussions, and reflecting on problems, strengths, and areas for improvement is not clearly implemented, which limits the development of effective supervision. Effective supervision requires collaboration among administrators, supervisors, teachers, and relevant personnel to focus on systematic improvements, guidance, promotion, and development in order to achieve the institution's goals. The supervision process includes: 1. Studying 2. Planning 3. Organizing 4. Doing 5. Evaluating. 2) The guidelines for management the supervision learning was found to include the following key aspects: 1. Dhammannuta (knowledge of principles and methods), 2. Atthannuta (understanding of objectives), 3. Attannuta (self-awareness and knowledge), 4. Mattannuta (awareness of moderation and appropriateness), 5. Kalanuta (time awareness), 6. Parisannuta (awareness of the school’s community context) and 7. Puggalannuta (awareness of individuals and their differences). 3) The presenting guidelines for management the supervision learning based on the principles of Sappurisa Dhamma of Muttayom Wattapae Municipal school under Thungsong Municipality Nakhon Si Thammarat. The application of Sappurisa Dhamma principles in the supervision management of learning was found to be feasible, appropriate.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Chaisorn, M., Yotharak, M. ., & Samakkhi, P. . (2025). Management of Supervision Learning base on Sappurisa Dhamma of Muttayom Wattapae Municipal School under Thungsong Municipality Nakhon Si Thammarat. Journal of Social Religion and Culture, 6(2), 1–13. retrieved from https://so12.tci-thaijo.org/index.php/src/article/view/1871
Section
Research article

References

กรองกาญจน์ สังข์ทอง. (2565). รูปแบบการนิเทศการสอนในยุคฐานวิถีชีวิตใหม่ของสถานศึกษา เครือข่ายชัยบุรีสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุ.

กาญจนา ชิดสิน. (2558). การจัดการงานนิเทศการสอนของครูหัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้ โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 3. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการจัดการการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

จริยาภรณ์ เรืองเสน. (2561). แนวทางพัฒนากระบวนการนิเทศภายในสถานศึกษาของโรงเรียนขยายโอกาสสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 2. วารสารครุศาสตร์คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร, 3(6): 1-13.

ทัศกร โนชัย. (2559). การดำเนินงานนิเทศภายในโรงเรียนวังสมบูรณ์วิทยาคม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 7. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. สาขาวิชาบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยบูรพา.

ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2550). การบริหารงานวิชาการ (ฉบับปรับปรุง). พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

พระอรรถวิทย์ อินฺทวํโส (เดชเถกิงไพร). (2559). ภาวะผู้นำตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญ จังหวัดลำพูน. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาการบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พาสนา ชลบุรพันธุ์. (2560). รูปแบบการนิเทศการสอนเพื่อส่งเสริมความสามารถในการพัฒนาทักษะการคิดของผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. สาขาวิชาการจัดการศึกษา, วิทยาลัยครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

พิมพ์พรรณ เทพสุเมธานนท์ และไพศาล ชำนาญดี. (2559).การนิเทศการสอนครูผู้สอนโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง. รายงานการวิจัยทุนอุดหนุนวิจัย. สาขาวิชาพื้นฐานการศึกษา, สำนักหอสมุดกลาง, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

วิพาพรรณ ดอนจันทร์โคตร. (2560). แนวทางการนิเทศการจัดทักษะการเรียนรู้ในสตวรรษที่ 21 ที่เน้นสรรถนะทางสาขาวิชาชีพด้วยชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพโรงเรียนต้นแบบการจัดทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. รายงานวิจัย. สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 21.

อนงค์ จันทร์หอม. (2560). กระบวนการนิเทศการศึกษาของโรงเรียนในกลุ่มตำบลยางหัก อำเภอปากท่อจังหวัดราชบุรี. การค้นคว้าอิสระหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศิลปากร.