Analytical Study of the Philosophy of Wisdom Leadership
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research was a qualitative study based on document analysis. The research question was formulated as: "What should the philosophy of intellectual leadership be?" The objectives of the research were as follows: 1) to study the concept of leadership, 2) to examine the concept of intellect, and 3) to analyze the philosophy of intellectual leadership. The findings of the research revealed that 1) leadership referred to the ability to initiate, influence, and motivate individuals and organizations to achieve common organizational goals, leading to positive changes toward collectively accepted objectives. Effective leadership required both science and art in persuading people to act in accordance with the consensus between the leader and the followers, ensuring the organization's sustainability and continuity. 2) Humans differed from animals, plants, and inanimate objects in that they possessed intellect and consciousness. Intellectual well-being was defined as a deep understanding of oneself, fostering positive and constructive connections with others, transcending egoistic attachments, and attaining happiness, tranquility, and a sense of freedom in life. It involved accepting the world and life as they truly were. In Theravada Buddhist philosophy, "pañña" (wisdom) was interpreted as profound knowledge, clear insight, an understanding of dependent origination (paticcasamuppada), and comprehension of the noble truths (ariya-sacca). 3) The philosophy of intellectual leadership was a philosophy that cultivated individuals with leadership qualities capable of fostering intellectual well-being within themselves, sharing and contributing to society through altruism, and driving collective intellectual well-being. It aimed at reducing suffering and addressing societal challenges through wisdom, with the ultimate goal of promoting the well-being of the collective. This philosophy emphasized holistic quality-of-life development through creativity power, adaptivity power, collaboration power, and requisitivity power.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กัญชพร ปานเพ็ชร. (2566). ภาวะผู้นำที่แท้จริงตามหลักฆราวาสธรรมสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาในยุค 4.0 (ชีวิตวิถีใหม่). วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 15(43): 214-221.
ณิรดา เวชญาลักษณ์. (2560). ภาวะผู้นำทางการบริหาร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระเมธีวชิรภูษิต (จำเนียร จิรวํโส). (2557). ภาวะผู้นำเชิงพุทธกับการขับเคี่ยวพัฒนา. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 14(1): 109-112.
พระปลัดชัยรัตน์ ปิยสีโล (เกตุสุวรรณ์). (2563). สัปปุริสธรรม 7 : การบริหารงานบุคคล. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 6(1): 1-14.
พระปลัดพิพัฒน์พงษ์ ภทฺทวํโส. (2566). ผู้นำที่พึงประสงค์ในยุควิถีใหม่. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 6(1): 128-139.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). ภาวะผู้นำ. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์สุขภาพใจ.
รัตติกรณ์ จงวิศาล และอิสระ บุญญะฤทธิ์. (2559). การพัฒนาจิตวิญญาณและจริยธรรมของนิสิตนักศึกษามหาวิทยาลัย. รายงานการวิจัย, สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)
วรินทร์ลดา จันทวีเมือง, กาญจน์สุนภัส บาลทิพย์, และอุษณีย์ เพชรรัชตะชาติ. (2561). ผลของโปรแกรม จิตตปัญญาศึกษาต่อสุขภาวะจิตวิญญาณของนักศึกษาพยาบาล. วารสารพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม, 19(37): 84-102.
วรินทร์ลดา จันทวีเมือง, สกุลตลา แซ่เตียว, และ วิกานดา หมัดอะดั้ม. (2564). ผลของโปรแกรมการสร้าง เสริมสุขภาพมิติจิตวิญญาณ ต่อสุขภาวะทางจิตวิญญาณในนักศึกษาพยาบาล. วารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี, 17(3): 66-78.
Conger, J.A., & Kanungo, R. N. (1994). Charismatic Leadership in Organizations: Perceived Behavioral Attributes and Their Measurement. Journal of Organizational Behavior, 15: 439-452.
Geier, J.G. (1967). A trait approach to the study of leadership in small groups. Journal of Communication, 17(4): 316–323.
Hersey, P., Blanchard, K. H., & Johnson, D. E. (2001). Management of Organizational Behavior: Leading Human Resources (8th ed.). Prentice Hall.
Hsiao, C., Mohan, S., Kalahar, B. K., & Williams, L. D. (2009). Peeling the onion: Ribosomes are ancient molecular fossils. Molecular Biology and Evolution, 26(11): 2415–2425.
Hsiao, Y.C., Chiang, H. Y., Lee, H. C., & Chen, S. H. (2012). The effects of a spiritual learning program on improving spiritual health and clinical practice stress among nursing students. The Journal of Nursing Research: JNR, 20(4): 281–290.
Lazarus, R.S., & Folkman, S. (1984). Stress, Appraisal, and Coping. Springer Publishing Company.
Robbins, S.P. (2003). Organizational behavior (10th ed.). Pearson Education.
Schriesheim, C.A., Cogliser, C. C., & Neider, L. L. (1995). Is it "trustworthy"? A multiple levels-of-analysis reexamination of an Ohio State leadership study, with implications for future research. The Leadership Quarterly, 6(2): 111–145.
Sinclair, S.J., et al. (2010). "Psychometric properties of the Rosenberg Self-Esteem Scale: overall and across demographic groups living within the United States." Evaluation & the Health Professions, 33(1): 56–80.
Yong, J., Kim, J., Park, J., Seo, I., & Swinton, J. (2011). Effects of a spirituality training program on the spiritual and psychosocial well-being of hospital middle manager nurses in Korea. The Journal of Continuing Education in Nursing, 42(6): 280–288.
