Transformational Leadership: An Analytic Study
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to analyze transformational leadership. It was a qualitative study that employed a philosophical research methodology, focusing on the analysis and interpretation of concepts, principles, and philosophical phenomena to gain an in-depth understanding of the core ideas underlying the subject of study. The research findings revealed that transformational leadership could enhance the quality of life at individual, organizational, and societal levels in a constructive, adaptive, and cooperative manner. The characteristics of transformational leadership emphasized relationships, connections, and reframing mindsets towards initiative and intrinsic motivation. The source of power stemmed from virtue and moral authority, with a strong focus on vision or goals. Transformational leaders acted as mentors and coaches, utilizing their potential beyond expectations. They decentralized power to individuals, encouraged two-way communication, and fostered collaboration across all units within the organization, prioritizing the organization's benefits over personal interests.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ชัยโรจน์ นพเฉลิมโรจน์. (2565). การคิดนวัตกรรมด้วยหลักการทรงงานตามหลักปรัชญาหลังนวยุค. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน, 15(2), 111-117.
ชิสา กันยาวิริยะ, เมธา หริมเทพาธิป และกีรติ บุญเจือ. (2563). ภาวะผู้นำตามหลักพุทธปรัชญาเถรวาท. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 10(3), 57-64.
ชิสา กันยาวิริยะ และสิรินทร์ กันยาวิริยะ. (2567ก). ศึกษาเชิงวิเคราะห์คุณค่าทางจริยศาสตร์ของปรัชญาหลังนวยุคนิยมสายกลาง. วารสารสถาบันพอดี, 1(1), 11-20.
ชิสา กันยาวิริยะ และสิรินทร์ กันยาวิริยะ. (2567ข). ผู้นำคุณธรรมตามหลักปรัชญาหลังนวยุคสายกลาง. วารสารสถาบันพอดี, 1(6), 9-18.
ประธาน คงเรืองราช. (2563). การวิเคราะห์วัตถุนิยมวิภาษวิธีของคาร์ล มาร์ก. ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พจนา มาโนช. (2567ก). ภาวะผู้นำตามหลักปรัชญาหลังนวยุคสายกลาง. วารสารสถาบันพอดี, 1(2), 1-8.
พจนา มาโนช. (2567ข). ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมตามหลักปรัชญาหลังนวยุคสายกลาง. วารสารสถาบันพอดี, 1(5), 1-9.
พระพรสุข ฐิตธมฺโม (พิมมะจักร). (2553). ศึกษาเปรียบเทียบกระบวนชีวิตตามทัศนะของจักรกลนิยมกับพุทธปรัชญาเถรวาท. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เมธา หริมเทพาธิป. (2561). การมีส่วนร่วมในมุมมองหลังนวยุค. รมยสาร, 16(3), 63-77.
เมธา หริมเทพาธิป. (2563). การจูงใจตนเองในแนวทางหลังนวยุค. วารสารพุทธมัคค์, 5(1), 99-107.
เมธา หริมเทพาธิป และคณะ. (2566). ปัจจัยพลังอำนาจของชาติตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารพุทธมัคค์, 8(1), 42-53.
รัตติกรณ์ จงวิศาล. (2559). ภาวะผู้นำ: ทฤษฎี การวิจัย และแนวทางสู่การพัฒนา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สิรินทร์ กันยาวิริยะ และชิสา กันยาวิริยะ. (2567ก). การบริหารธุรกิจ 5 กระบวนทรรศน์. วารสารสถาบันพอดี, 1(2), 17-31.
สิรินทร์ กันยาวิริยะ และชิสา กันยาวิริยะ. (2567ข). แรงจูงใจตามหลักปรัชญาหลังนวยุคสายกลาง. วารสารสถาบันพอดี, 1(5), 10-17.
Bass & Bass (2008). The Bass handbook of leadership: Theory, research, and managerial applications. 4th ed. New York: Free Press.
