การประเมินโครงการสานฝัน หมั่นเพียร เรียนเพลิน โรงเรียนบ้านดุหุน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการประเมินโครงการสานฝัน หมั่นเพียร เรียนเพลิน โรงเรียนบ้านดุหุน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2 ด้วยรูปแบบการประเมิน CIPPiest กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาประกอบด้วย ผู้อำนวยการสถานศึกษา ครูผู้สอน คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ผู้ปกครองนักเรียน และนักเรียน รวมทั้งหมด 119 คน เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วยแบบสอบถามประเมินโครงการและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยการแจกแจงความถี่ หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและบรรยายพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า การประเมินโครงการสานฝัน หมั่นเพียร เรียนเพลิน โรงเรียนบ้านดุหุน โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และเมื่อพิจารณาในรายด้าน พบว่า ทุกด้านอยู่ในระดับมากที่สุด โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านความยั่งยืน ด้านประสิทธิผล ด้านบริบท ด้านผลกระทบ ด้านผลผลิต ด้านกระบวนการ ด้านการถ่ายโยงความรู้ และด้านปัจจัยนำเข้า ตามลำดับ สรุปได้ว่า โครงการสานฝัน หมั่นเพียร เรียนเพลิน โรงเรียนบ้านดุหุน ดำเนินงานได้อย่างมีประสิทธิภาพและบรรลุตามวัตถุประสงค์ที่กำหนดไว้ ส่งผลให้ผู้เรียนเกิดการพัฒนาในด้านการเรียนรู้ และคุณลักษณะที่พึงประสงค์ อีกทั้งยังได้รับความร่วมมือจากทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง ทำให้โครงการมีความต่อเนื่องและยั่งยืนในการดำเนินงาน สามารถ นำผลการประเมินไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนา ปรับปรุง และวางแผนการดำเนินโครงการของสถานศึกษาให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น ตลอดจนประยุกต์ใช้ในการจัดกิจกรรมหรือโครงการพัฒนาผู้เรียนในสถานศึกษาต่อไป
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิติกร ทิพนัด และคณะ. (2564). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะศตวรรษที่ 21 โดยใช้บทเรียน ออนไลน์. สิกขา วารสารศึกษาศาสตร์, 8(1): 124-131.
จิราภรณ์ บุญช่วย. (2563). การประเมินโครงการส่งเสริมพัฒนาการเรียนรู้ของนักเรียนในโรงเรียนขนาดเล็ก. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
ณัฐกานต์ แก้วประดิษฐ์. (2561). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยนำเข้ากับผลสัมฤทธิ์ของโครงการพัฒนาผู้เรียน. วารสารวิจัยและประเมินผลการศึกษา, 25(2): 55–68.
ธนัตถ์กานต์ ศรีเฉลียว และคณะ. (2560). การพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 6 โดยใช้การวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 11(2): 61-74.
นงนุช มูลเมือง. (2562). การประเมินโครงการส่งเสริมทักษะชีวิตของนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 42(3): 90–104.
บุญเรือน อาจวิชัย. (2560). ผลของการใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบบูรณาการต่อพฤติกรรมและผลสัมฤทธิ์ของนักเรียน. วารสารวิจัยการศึกษา, 22(1): 101-115.
ปวีณา หวังเก็ม. (2554). การประเมินโครงการโรงเรียนวิถีพุทธ ในเขตพื้นที่การศึกษาสงขลา เขต 3.วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยทักษิณ.
ปิยวรรณ ศิริพรหม. (2561). การสร้างความยั่งยืนของโครงการพัฒนาทักษะชีวิตในโรงเรียน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ทัศน์พล เรืองศิริ. (2559). การประเมินโครงการค่ายเสริมสร้างค่านิยมหลัก 12 ประการ สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย จังหวัดบุรีรัมย์. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฎบุรีรัมย์.
รำไพ แสงนิกุล. (2559). การประเมินโครงการบ้านนักวิทยาศาสตร์น้อย ประเทศไทย : กรณีศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วิภาดา ขุนทองจันทร์. (2552). การประเมินโครงการการจัดการเรียนรู้ภาษาจีนกลางกับเจ้าของภาษา โรงเรียนเมืองนครศรีธรรมราช สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1. การค้นคว้าอิสระ ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารนวัตกรรมเพื่อการพัฒนา, มหาวิทยาลัยราชภัฏ นครศรีธรรมราช.
วังสระ เกริกฤทธิ์. (2564). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หน่วยการเรียนรู้ เทคโนโลยีและทักษะชีวิตของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคสืบค้นร่วมกับคำถามอาร์ ซี เอ. มมร ล้านนาวิชาการ, 10(1): 58-67.
สมพัน แสนศรี. (2557). การประเมินโครงการโรงเรียนดีศรีตำบลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏ บุรีรัมย์.
สมฤดี พิมูลชาติ. (2560). ความคิดเห็นของครูต่อการนิเทศภายในโรงเรียนวัดราชโอรส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 กรุงเทพมหานคร. วารสาร ออนไลน์บัณฑิตศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 5-6.
สุดารัตน์ อมรชาติ และคณะ. (2563). การประเมินหลักสูตรสถานศึกษากลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยของโรงเรียนบ้านหินดาน อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฏ์ธานี โดยใช้รูปแบบซิปเปี้ยสท์. วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 12(35): 107-16.
สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 Constitution of the Kingdom of Thailand B.E. 2560 (2017). พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: พี.เพรส.จำกัด.
Stufflebeam, D.L. (2003). The CIPP Model for Evaluation. In T. Kellaghan & D.L. Stufflebeam (Eds.), International Handbook of Educational Evaluation (pp. 31-62). Springer.
