ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง: การศึกษาเชิงวิเคราะห์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปรัชญาที่มุ่งเน้นการวิเคราะห์และตีความแนวคิด หลักการและปรากฏการณ์ทางปรัชญา เพื่อให้เกิดความเข้าใจเชิงลึกเกี่ยวกับแนวคิดหลักที่เป็นแก่นของประเด็นศึกษา ผลการวิจัยพบว่า ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงสามารถพัฒนาคุณภาพชีวิตให้เกิดขึ้นทั้งในระดับบุคคล ระดับองค์กรและระดับสังคม เป็นไปในทิศทางที่สร้างสรรค์ ปรับตัว ร่วมมือ และแสวงหา คุณลักษณะของภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงมีลักษณะมุ่งความสัมพันธ์ เชื่อมโยง เปลี่ยนกรอบความคิดเป็นลักษณะการริเริ่ม เน้นแรงจูงใจภายใน โดยมีแหล่งอำนาจมาจากบารมีและคุณธรรม มีจุดเน้นที่วิสัยทัศน์หรือเป้าหมาย เป็นที่ปรึกษา ผู้ฝึกสอน ใช้ศักยภาพของตนทำมากกว่าที่คาดหวัง มีการกระจายอำนาจให้แต่ละบุคคล มีการสื่อสารสองทางและส่งเสริมความร่วมมือของทุกหน่วยงานในองค์กร เห็นประโยชน์ขององค์กรมากกว่าส่วนตน
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชัยโรจน์ นพเฉลิมโรจน์. (2565). การคิดนวัตกรรมด้วยหลักการทรงงานตามหลักปรัชญาหลังนวยุค. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน, 15(2), 111-117.
ชิสา กันยาวิริยะ, เมธา หริมเทพาธิป และกีรติ บุญเจือ. (2563). ภาวะผู้นำตามหลักพุทธปรัชญาเถรวาท. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 10(3), 57-64.
ชิสา กันยาวิริยะ และสิรินทร์ กันยาวิริยะ. (2567ก). ศึกษาเชิงวิเคราะห์คุณค่าทางจริยศาสตร์ของปรัชญาหลังนวยุคนิยมสายกลาง. วารสารสถาบันพอดี, 1(1), 11-20.
ชิสา กันยาวิริยะ และสิรินทร์ กันยาวิริยะ. (2567ข). ผู้นำคุณธรรมตามหลักปรัชญาหลังนวยุคสายกลาง. วารสารสถาบันพอดี, 1(6), 9-18.
ประธาน คงเรืองราช. (2563). การวิเคราะห์วัตถุนิยมวิภาษวิธีของคาร์ล มาร์ก. ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พจนา มาโนช. (2567ก). ภาวะผู้นำตามหลักปรัชญาหลังนวยุคสายกลาง. วารสารสถาบันพอดี, 1(2), 1-8.
พจนา มาโนช. (2567ข). ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมตามหลักปรัชญาหลังนวยุคสายกลาง. วารสารสถาบันพอดี, 1(5), 1-9.
พระพรสุข ฐิตธมฺโม (พิมมะจักร). (2553). ศึกษาเปรียบเทียบกระบวนชีวิตตามทัศนะของจักรกลนิยมกับพุทธปรัชญาเถรวาท. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เมธา หริมเทพาธิป. (2561). การมีส่วนร่วมในมุมมองหลังนวยุค. รมยสาร, 16(3), 63-77.
เมธา หริมเทพาธิป. (2563). การจูงใจตนเองในแนวทางหลังนวยุค. วารสารพุทธมัคค์, 5(1), 99-107.
เมธา หริมเทพาธิป และคณะ. (2566). ปัจจัยพลังอำนาจของชาติตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารพุทธมัคค์, 8(1), 42-53.
รัตติกรณ์ จงวิศาล. (2559). ภาวะผู้นำ: ทฤษฎี การวิจัย และแนวทางสู่การพัฒนา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สิรินทร์ กันยาวิริยะ และชิสา กันยาวิริยะ. (2567ก). การบริหารธุรกิจ 5 กระบวนทรรศน์. วารสารสถาบันพอดี, 1(2), 17-31.
สิรินทร์ กันยาวิริยะ และชิสา กันยาวิริยะ. (2567ข). แรงจูงใจตามหลักปรัชญาหลังนวยุคสายกลาง. วารสารสถาบันพอดี, 1(5), 10-17.
Bass & Bass (2008). The Bass handbook of leadership: Theory, research, and managerial applications. 4th ed. New York: Free Press.
