แนวคิดทางการเมืองในมุมมองของพุทธปรัชญาเถรวาท

Main Article Content

นาวาเอกนพดล บงกชกาญจน์

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อแสดงให้ทราบว่า แนวคิดทางการเมืองปัจจุบันรูปแบบการปกครองประชาธิปไตย เป็นการปกครองให้อำนาจแก่หมู่ชนที่ได้รับประโยชน์สูงสุดต่อภาครัฐมีสิทธิที่ได้จากภาครัฐ จะยึดถือหลักสิทธิเสรีภาพเป็นสำคัญ ขจัดการแบ่งแยกทางชนชั้น เพื่อให้เกิดความทัดเทียมกันในสังคมมุ่งเน้นเรื่องการปกป้องคุ้มครองสิทธิเสรีภาพและประกันสิทธิเสรีภาพของประชาชนด้วยการใช้หลักความเสมอภาคของบุคคลให้อำนาจอธิปไตยเป็นของประชาชน มุ่งเน้นการยึดถือเจตนารมณ์ของปวงชนและการยึดถือหลักการปกครองโดยเสียงข้างมาก ส่วนแนวคิดทางการเมืองรูปแบบการปกครองเผด็จการเปนการปกครองที่รัฐบาลมีอำนาจสั่งการทั้งหมดในการควบคุม ดูแลทรัพยากรของประเทศและเปนผูกําหนดการผลิตของสังคม มากกวาจะใหเปนหนาที่ของกลไกตลาด ตลอดจนเปนผูกําหนดค่านิยมของสังคม อุดมการณที่ใหประชาชนยึดถือกฎหมายตางๆ ออกโดยผูนํารัฐบาลและมีอำนาจในการตัดสินใจถูกจำกัดอยู่ในบุคคลเพียงไม่กี่คนเป็นการมอบอำนาจในการปกครองครองสูงสุดทั้งหมดให้แก่ผู้ปกครอง สำหรับแนวคิดทางการเมืองในพุทธปรัชญาเถรวาทนั้น จะเน้นที่ผู้นำหรือผู้ปกครองที่มีหน้าที่บริหารบ้านเมืองและปกครองประชาชนจะต้องที่มีคุณธรรม  ด้วยการยึดหลักธรรมที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้นำมาปรับประยุกต์ใช้กับการปกครอง เพื่อทำให้ผู้ปกครองจะต้องมีหลักคุณธรรมสูงกว่าประชาชนธรรมดาและใช้กฎหมายเท่าที่จำเป็น โดยเน้นหลักธรรมที่เป็นแนวทางของความถูกต้องเป็นใหญ่ในการปกครอง และแนวคิด รูปแบบ หลักการ และเป้าหมายของการเมืองปัจจุบันในมุมมองของพุทธปรัชญาเถรวาทนั้นบางส่วนมีความขัดแย้งกัน แต่ไม่มากจนไม่สามารถไปด้วยกันได้ เพียงแต่แนวคิดทางการเมืองปัจจุบันนั้นจะมุ่งเน้นใช้เพื่อแสวงหาอำนาจและผลประโยชน์ในโลกนี้เท่านั้น ในขณะที่แนวคิดทางการเมืองในพุทธปรัชญาเถรวาทนั้นใช้เพื่อประโยชน์สุขในโลกนี้และโลกหน้าพร้อมกับประโยชน์สูงสุดที่ไม่ต้องอยู่ทั้งโลกนี้และโลกหน้ามีความหมายกว้างกว่าและจะยึดหลักธรรมที่นำมาประยุกต์ใช้กับแนวคิดการเมืองเป็นสำคัญ

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
บงกชกาญจน์ น. . . (2023). แนวคิดทางการเมืองในมุมมองของพุทธปรัชญาเถรวาท. วารสารสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม, 1(1), 45–58. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/src/article/view/15
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กมล สมวิเชียร. (2525). รัฐศาสตร์เบื้องต้น. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

กรุณา-เรืองอุไร กุศลาลัย. (2539). อินเดียสมัยพุทธกาล. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ภาพ.

จำนงค์ ทองประเสริฐ. (2550). ปรัชญาศาสนาประยุกต์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ดวงแก้ว.

ชัยอนันต์ สมุทวณิช. (2523). การเมือง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์บรรณกิจ.

เชาวน์วัศ เสนพงษ์. (2547). การเมืองการปกครองไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง

เดือน คำดี. (2534). พุทธปรัชญา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์โอเดียนสโตร์.

เดโช สวนานนท์. (2545). พจนานุกรมศัพท์การเมือง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์หน้าต่างโลกกว้าง.

บุญมี แท่นแก้ว, ผศ. (2548). พระพุทธศาสนาในเอเชีย. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

ปรีชา ช้างขวัญยืน. (2540). ทรรศนะทางการเมืองของพระพุทธศาสนา. กรุงเทพฯ: โครงการตำราคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระมหากฤตวิทย์ อธิฏฺาโน (สนธิสุข). (2548). ศึกษาเปรียบเทียบแนวคิดประชาธิปไตยในพุทธปรัชญาเถรวาทกับแนวคิดประชาธิปไตยในสังคมปัจจุบัน. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเทพเวที (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2536). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พุทธทาสภิกขุ. (2531). การเมืองคือธรรมะ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์วัชรินทร์การพิมพ์.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วิรัช ถิรพันธ์เมธี. (ม.ป.ป.). พุทธปรัชญาการปกครอง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ ดวงแก้ว.

วัชรี ทรงประทุม, รศ.ดร. (2547). ความคิดทางการเมืองในพระพุทธศาสนา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

สิทธิพันธุ์ พุทธหุน. (2526). ทฤษฎีพัฒนาการเมือง. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2526.

สุขุม นวลสกุล. (25242). การเมืองการปกครองไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

สุนัย เศรษฐ์บุญสร้าง. (2533). อุดมการณ์ทางการเมืองในพระพุทธศาสนากรณีแนวคิดของสานักสันติอโศก. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สุรพล สุยะพรหม. (2552). การเมืองกับการปกครองของไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สมบัติ จันทะวงษ์. (25253). การเมือง: แนวคิดและการพัฒนา. พิมพ์ครั้งที่ 18. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เสมาธรรม.

สมบูรณ์ สุขสำราญ. (2527). พุทธศาสนากับการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและสังคม. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.

Adler, M.J. (1985). Aristotle for Everybody: Difficult thought Made Easy. Bantam Books, Toronto.