ระบบสวัสดิการสังคมที่เหมาะสมกับบริบทของประเทศไทย

Main Article Content

ณรงค์ รุ่งธนวงศ์

บทคัดย่อ

การจัดสวัสดิการสังคม (Social welfare) มีเป้าหมายหลัก เพื่อให้ประชาชนมีคุณภาพชีวิตที่ดีและเป็นเครื่องมือให้รัฐใช้แก้ไขปัญหากับกลุ่มคนเฉพาะในสังคม หรืออาจถูกใช้เพื่อกระจายทรัพยากรให้กับประชาชน ก่อให้เกิดความเท่าเทียมกันในสังคม สวัสดิการจากภาครัฐถูกออกแบบมาบริการประชาชนในภาพรวม แต่ยังคงมีช่องว่างและต้องการนวัตกรรมจากภาคส่วนต่างๆ มาสนับสนุน เพื่อให้ภาครัฐ ภาคประชาชน และภาคธุรกิจมีส่วนร่วม ในการสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีให้กับคนในประเทศ รูปแบบของการจัดสวัสดิการสังคมจึงมีความแตกต่างกันไม่ว่าจะเป็นการระดมทรัพยากรจากประชาชนเอง โดยรัฐให้การสนับสนุนบางส่วน หรือประชาชนต้องแสวงหาสวัสดิการต่างๆ ด้วยตนเอง จึงทำให้แต่ละนโยบายมีการกำหนดเป้าหมาย และพัฒนารูปแบบในการจัดสวัสดิการสังคมอย่างหลากหลาย เพื่อทำให้เกิดความเข้าใจถึงการจัดสวัสดิการสังคมในประเทศไทย ในฐานะเครื่องมือหนึ่งของการพัฒนา จึงจำเป็นต้องศึกษาความเป็นมาและสถานการณ์ของสวัสดิการสังคมในปัจจุบัน บทความนี้เรียบเรียงขึ้น เพื่อตอบโจทย์ว่าระบบสวัสดิการสังคมที่เหมาะสมกับบริบทของประเทศไทย ควรมีลักษณะ รูปแบบและมีการเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางใด ผู้เขียนได้ใช้วิธีการศึกษาจากการวิเคราะห์และสังเคราะห์ข้อมูล ทางด้านนโยบายการจัดสวัสดิการสังคมเป็นหลัก โดยการรวบรวมเอกสาร รายงาน งานวิจัยต่างๆ หนังสือและสิ่งพิมพ์ ที่เกี่ยวข้องกับนโยบายด้านการจัดสวัสดิการสังคม มาประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมกับบริบทของประเทศไทย ในส่วนแรกผู้เขียนได้นำเสนอแนวคิด ทฤษฏีของระบบ ส่วนที่สองนำเสนอเกี่ยวกับแนวคิดด้านสวัสดิการสังคม และสุดท้ายได้นำเสนอรูปแบบระบบสวัสดิการสังคมที่เหมาะสมกับบริบทของประเทศไทย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
รุ่งธนวงศ์ ณ. . . (2022). ระบบสวัสดิการสังคมที่เหมาะสมกับบริบทของประเทศไทย. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 4(1), 227–244. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/3923
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

คณะกรรมการส่งเสริมสวัสดิการสังคมแห่งชาติในแผนพัฒนางานสวัสดิการสังคมและสังคมสงเคราะห์แห่งชาติ ฉบับที่ 4 (พ.ศ.2545-2549).

ชัยวัฒน์ ถิระพันธ์.(2537). ทฤษฎีระเบียบ (Chaos Theory) กับทางแพร่งของสังคมสยามมูลนิธิภูมิ กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ปัญญาพิมพ์.

ประชุม รอดประเสริฐ. (2543). นโยบายและการวางแผนหลักการและทฤษฎี. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: เนติกุลการพิมพ์.

ผาสุก พงษ์ไพจิตร. (2562) รัฐสวัสดิการเป็นทางออกของประเทศไทย: มติชนออนไลน์.

วัชราภรณ์ จันทนุกูลและสัญญา เคณาภูมิ แนวทางการจัดสวัสดิการสังคมระดับชุมชนอย่างยั่งยืน วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่ ปีที่ 8 ฉบับที่ 4 ตุลาคม-ธันวาคม 2559.

วิสา ตั้งนทีทวีผล. ส่วนกลยุทธ์และพัฒนาระบบความคุ้มครองทางสังคม บทความนานาสารประจำเดือนพฤษภาคม 2560, 4 เสาหลัก ของระบบสวัสดิการสังคม.

สงัด อุทรานันท์. (2532). เทคนิคการจัดการเรียนการสอนอย่างเป็นระบบ พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ : มิตรสยามการพิมพ์.

สถาบันการเรียนรู้และพัฒนาประชาสังคม.2546. ทฤษฎีกระบวนระบบ (System Thinking). http://www.thaicivicnet.com/System%20Thinking.htm.

สำนักงานประกันสังคม, (2564) สิทธิประโยชน์คุ้มครอง ประกันสังคมมาตรา 33.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2563).รายงานวิเคราะห์สถานการณ์ความยากจนและความเหลื่อมล้ำของประเทศไทย ปี 2562.

ECONOMICS MAR 29, 2018 กว่าจะมาถึงแนวคิด ‘รัฐสวัสดิการ’: ความแตกต่างของโลกตะวันออกและตะวันตก.

Hicks, Herbert G. (1972). The Management of Organization: A Systems and Human Resources Approach. New York: McGraw-Hill. New York: Doubleday.

Robbins, Bergman, Stagg, and Coulter. (2006). Organization Behavior. 11th ed. New Jersey: Pearson Prentice Hall.

Titmuss, R. (1974) Social Policy: An Introduction. London: Allen and Unwin.

Williams, F. (1989) Social Policy, a critical introduction: issues of race, gender and class. Cambridge: Polity in association with Basil Blackwell.