กระบวนการส่งเสริมทักษะการผลิตและการใช้สื่อการสอน (Media Presentation) ให้กับพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนจังหวัดปัตตานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยเรื่อง “กระบวนการส่งเสริมทักษะการผลิตและการใช้สื่อการสอน (Media Presentation) ให้กับพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนจังหวัดปัตตานี” ผลการวิจัยพบว่า 1) การศึกษาสภาพปัญหาและองค์ความรู้ของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนในพื้นที่จังหวัดปัตตานี พระสอนศีลธรรมส่วนใหญ่ยังขาดการสนับสนุนด้านการพัฒนาทักษะการใช้สื่อดิจิทัลอย่างต่อเนื่องและเป็นระบบ รวมถึงขาดทรัพยากรและเครื่องมือที่จำเป็นในการผลิตสื่อการสอนของพระสอนศีลธรรมในพื้นที่มีความต้องการที่จะพัฒนาทักษะการใช้สื่อและเทคโนโลยีเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการสอนและการถ่ายทอดองค์ความรู้ทางพระพุทธศาสนาไปยังนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น 2) การพัฒนาพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนและการสร้างเครือข่ายในพื้นที่จังหวัดปัตตานี จนกลายเป็นวิทยากรตัวคูณ จากการพัฒนาพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนสามารถสร้างสื่อการสอนที่ดึงดูดความสนใจของนักเรียนได้มากขึ้น สื่อที่ออกแบบมีสีสันและรูปแบบที่หลากหลาย ทำให้นักเรียนมีความสนใจและมีส่วนร่วมในการเรียนรู้มากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ การใช้โปรแกรมนี้ยังช่วยให้พระสามารถปรับปรุงและอัปเดตสื่อการสอนได้อย่างรวดเร็ว ทำให้การเรียนการสอนมีความหลากหลายและไม่ซ้ำซาก พบว่า โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อพบว่าส่วนใหญ่อยู่ในระดับมาก3) ขับเคลื่อนวิทยากรตัวคูณทำการพัฒนาพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนในพื้นที่อื่นๆ ผลจากการนิเทศติดตามแสดงให้เห็นว่า พระสอนศีลธรรมสามารถนำความรู้และทักษะที่ได้รับจากการอบรมไปประยุกต์ใช้ในการสอนอย่างมีประสิทธิภาพ โดยสามารถออกแบบและสร้างสื่อการสอนดิจิทัลที่สอดคล้องกับเนื้อหาและวัตถุประสงค์การเรียนรู้ได้ดีขึ้น ซึ่งส่งผลเชิงบวกต่อการจัดการเรียนการสอนของพระสอนศีลธรรมเอง รวมถึงช่วยให้ผู้เรียนมีความสนใจและมีส่วนร่วมในการเรียนรู้มากขึ้น นอกจากนี้ ยังพบว่าผู้เรียนมีความกระตือรือร้นที่จะเข้าร่วมกิจกรรมการเรียนรู้ที่จัดขึ้น มีการซักถามและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันมากขึ้น ซึ่งเป็นการส่งเสริมบรรยากาศการเรียนรู้ที่สร้างสรรค์และเอื้อต่อการพัฒนาทักษะทางความคิดและสังคมของผู้เรียน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
นิมิตร พิพิธกุล. (2556). ประธานมูลนิธิหุ่นสายเสมา ศิลปะเพื่อสังคม.
บุญเกื้อ ควรหาเวช. (2542). นวัตกรรมการศึกษา. กรุงเทพฯ: ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผิวน้ำ เฉลิมลาภ. (2556). ผู้จัดการโครงการ IdeaIdol. สัมภาษณ์พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542. กรุงเทพฯ: นามมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต), (2556). คู่มือโครงการพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน พ.ศ. 2556. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย: โรงพิมพ์ หจก.สามลดา.
พระมหาวิจัก กิตฺติวณฺโณ (ชนะพจน์). (2562). รูปแบบการพัฒนาทักษะการสอนของพระสอนศีลธรรมตามหลักพุทธวิธีการสอนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขต พื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,
ภพ เลาหไพบูลย์. (2552). แนวการสอนวิทยาศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 8 ed.). กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิชย์.
ระพินทร์ โพธิ์ศรี. (2550). การสร้างชุดกิจกรรมการจัดการเรียนรู้. อุตรดิตถ์: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
วรลัษณ์ พลรบ. (2553). การมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาของผู้ปกครองที่ส่งผลต่อการปฏิบัติงานตามมาตรฐานการศึกษาศูนย์พัฒนาเด็กเล็กของเทศบาล. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิสิทธิ์ศักดิ์ ชัยเกิด. (2559). การพัฒนารูปแบบการจัดการเครือข่ายความร่วมมือเพื่อการยกระดับคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน บัณฑิตวิทยาลัย:: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Good Carter V. (1973). Dictionary of Education. New York McGraw – Hill Book.
