อัตลักษณ์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของกลุ่มชาติพันธุ์กูย ในจังหวัดสุรินทร์และจังหวัดศรีสะเกษ

Main Article Content

พิมพ์ลภัส เสียงหวาน

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอัตลักษณ์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของกลุ่มชาติพันธุ์กูย โดยศึกษากลุ่มเป้าหมายชุมชนชาวกูย 2 แห่ง คือชุมชนบ้านกู่ ตำบลกู่ อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ และชุมชนบ้านอาลึ ตำบลสำโรงทาบ อำเภอสำโรงทาบ จังหวัดสุรินทร์ เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างและการสนทนากลุ่ม เมื่อได้ข้อมูลมาแล้วผู้ศึกษาได้ตรวจสอบความถูกต้องและครบถ้วนของข้อมูล และนำข้อมูลมาวิเคราะห์ด้วยการบรรยายพรรณนา กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญเป็นผู้มีความรู้เกี่ยวกับการจัดการท่องเที่ยวชุมชนทั้งคนภายในชุมชนและภายนอกชุมชน ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มชาติพันธุ์กูยบ้านอาลึและบ้านกู่มีอัตลักษณ์ที่โดดเด่นหลายประการที่เหมือนกัน โดยเฉพาะอัตลักษณ์ด้านความเชื่อในผีบรรพบุรุษที่สะท้อนออกมาหลายรูปแบบ ทั้งในด้านประเพณีพิธีกรรม วิถีชีวิต การแต่งกาย อาหารและผลิตภัณฑ์ชุมชน จากการศึกษาสามารถสรุปอัตลักษณ์ที่โดดเด่นของกลุ่มชาติพันธุ์กูยในจังหวัดสุรินทร์และจังหวัดศรีสะเกษเป็น 6 ด้าน ได้แก่ ด้านประวัติศาสตร์ ด้านความเชื่อและพิธีกรรม ด้านภาษา ด้านการแต่งกาย ด้านอาหารและด้านผลิตภัณฑ์ จากการศึกษาอัตลักษณ์ของชาวกูยข้างต้น และสามารถสรุปกระบวนการของอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์กูยเป็น 4 ลักษณะ คือ อัตลักษณ์ที่คงอยู่ อัตลักษณ์ที่มีการต่อรองและปรับประยุกต์ อัตลักษณ์ที่สร้างใหม่ และอัตลักษณ์ที่ถูกรื้อฟื้น ส่วนอัตลักษณ์ที่สูญหายนั้นจากการศึกษาในพื้นที่เป้าหมายไม่ปรากฏว่ามีแต่อย่างใด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เสียงหวาน พ. (2024). อัตลักษณ์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของกลุ่มชาติพันธุ์กูย ในจังหวัดสุรินทร์และจังหวัดศรีสะเกษ . วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 6(3), 511–524. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/3200
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงมหาดไทย, กรมการพัฒนาชุมชน. (2561). คู่มือบริหารโครงการชุมชนท่องเที่ยว OTOP นวัตวิถี. กรุงเทพมหานคร: ม.ป.ท.

คุณวัฒน์ ดวงมณี และคณะ(2561). การศึกษาอัตลักษณ์ของชน4เผ่าในจังหวัดศรีสะเกษ. ศรีสะเกษ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์ศรีสะเกษ.

จตุพล ทองสกล. (2553). การดำรงอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ของชาวไทดำ บ้านหัวถนน ตำบลดอนพุทรา อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม . นครปฐม : มหาวิทยาลัย

ศิลปากร.

จิตร ภูมิศักดิ์.(2544). ความเป็นมาของคำสยาม ไทย ลาวและขอมและลักษณะทางสังคมของชนชาติฉบับสมบูรณ์.พิมพ์ครั้งที่ 5, กรุงเทพฯ : ศยาม.

บูรณ์เชน สุขคุ้ม.(2562).ประวัติศาสตร์ ตำนาน เรื่องเล่า : บทบาทและคุณค่าของกลุ่มชาติพันธุ์กูยบ้านกู่ ตำบลกู่ อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ. มหาวิทยาลัยราชภัฏ

ศรีสะเกษ, คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์.

ปิ่นแก้ว เหลืองอร่ามศรี.(2546). อัตลักษณ์ชาติพันธุ์และความเป็นชายขอบ. กรุงเทพฯ :ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).

ไพฑูรย์ มีกุศล.(2542). “กวย : ชาติพันธุ์,” ใน สารานุกรมไทย ภาคอีสาน เล่ม 1 . กรุงเทพฯ : มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพานิช.

มุทิตา บุญวยาภรณ์ (2559).การสื่อสารเพื่อการดำรงอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ของชาวพม่าในจังหวัดเชียงใหม่ กรณีศึกษาชาวพม่าที่อาศัยอยู่ในเขตอำเภอเมือง จังหวัด

เชียงใหม่. คณะการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

เมธาวี จำเนียร. (2562). การสื่อสารอัตลักษณ์ชุมชนเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว. Journal of Management and Development Ubon Ratchathani Rajabhat

University, 6(1), 235-256.

อิศรา จันทร์ทอง. 2544. บทบาทหน้าที่ของพิธีแก็ลมอของชาวกูยสำโรงทาบ อำเภอ สำโรงทาบ จังหวัดสุรินทร์. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศิลปากร.

Berger, Peter and Thomas Luckmann. (1967). The Social construction of Reality: A Treatise in the Sociology of Knowledge. Anchor Books.

Seidenfaden, Eric. The Kui People of Cambodia and Siam. Journal of Siam Society 39, Part2 (January 1952): 144-180.