THE APPLICATION OF BUDDHIST PRINCIPLES IN DISPUTE MEDIATION PROCESS IN COMMUNITY
Main Article Content
Abstract
The objectives of this study were 1) to study the dispute mediation process 2) to study the application of Buddhist principles in the community dispute mediation process. This study was documentary research which presented with an analytical descriptive method. The results revealed that the mediation process is a dispute resolution process that is beneficial to claimants. Generally, there is in both in court and out of court settings organized by a mediator who is a volunteer who is a community leader and has been selected by a committee in the province to compromise. The application of Buddhist principles in the process of the dispute mediation in the community by applying the 4 Brahma Vihara principles. Metta is mediation with loving and kindness. Karuna is compassion, supporting and caring to relieve the suffering of the disputing party to find the right and fair solution. Mudita is to mediate with impression and appreciative joy, giving an opportunity to talk together for an agreement. Upekkha is equanimity mediated with impartiality, fairness, without prejudice, based on facts to find the cause of problem to diagnose and to act with fairness. As the result, the application of the Brahmawihan 4 principle is essentially an important Buddhist principle in the process of mediating disputes in the community to settle disputes and help the community to strengthen unity as well.
Article Details
References
ตะวัน มานะกุล. (2557). กระบวนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในประเทศไทย. โครงการสำรวจองค์ความรู้เพื่อการปฏิรูปประเทศไทย มูลนิธิสาธารณสุขแห่งชาติ สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2565 จาก http://v-reform.org/wp-content/uploads/2014/06/กระบวนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในประเทศไทย_ตะวัน-มานะกุล.pdf
ไทยนิวส์ออนไลน์. (2564). บทสรุปเพื่อนบ้านมหาภัย ป้ายอมตอบแล้วเหตุผลสาดน้ำเน่าใส่บ้านข้างๆ. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2565 จาก https://www. thainewsonline.co/news/ 807627
นวลจันทร์ ทัศนชัยกุล. (2547). ศาลยุติธรรมกับการระงับข้อพิพาท. ในรายงานการวิจัย. คณะสังคมศาสตร์: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
บุญตา ส. ผาบมีชัย. (2547). กระบวนการว่าด้วยการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทศึกษา: เปรียบเทียบความกฎหมายไทยและสาธารณประชาธิปไตยประชาชนลาว. ในวิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
บุญมี แท่นแก้ว. (2539). จริยศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
ปรัชญา อยู่ประเสริฐ. (2556). ความรู้เกี่ยวกับการระงับข้อพิพาททางเลือกและการไกล่เกลี่ยแบบเน้นความต้องการที่แท้จริง. เอกสารประกอบการสอน. หลักสูตรสาขาวิชาสันติศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. อัดสำเนา.
ประสิทธิ์ ดวงตะวงษ์. (2553). ประสิทธิผลกระบวนการสร้างและพัฒนาผู้ไกล่เกลี่ย และการดำเนินงานของศาลยุติธรรมไทย. ในวิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 16). กรุงเทพมหานคร: เอส.อาร์. พริ้นติ้งแมสโปรดักส์จำกัด.
พระไพศาล วิสาโล. (2556). การไกล่เกลี่ยแบบพุทธในหลักศาสนากับการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท. กรุงเทพมหานคร: บริษัท แอคทีฟพริ้น จำกัด.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
รัฐพล เย็นใจมา. (2561). ความขัดแย้งในสังคม : ทฤษฎีและแนวทางแก้ไข. วารสาร มจร. สังคมศาสตร์ปริทรรศน์. 7 (2), 220-224.
ระเบียบกรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพว่าด้วยการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทของศูนย์ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทภาคประชาชน. (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนพิเศษ 297 ง หน้า 3 (3 ธันวาคม 2562).
วิทูล หนูยิ้มซ้าย. (2561). รูปแบบการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทโดยแนวทางพุทธสันติวิธี: กรณีศูนย์ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทสภาทนายความ กรุงเทพมหานคร. ในดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสันติศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศูนย์สมานฉันท์และสันติวิธี. (2564). การไกล่เกลี่ยคืออะไร. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2565 จาก http://www.tkpc. coj.go.th/ doc/data/tkpc/tkpc_1461818013.pdf
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2562). ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2565 จาก https://www.krisdika.go.th/ librarian/get?sysid= 570093&ext=pdf
สำนักระงับข้อพิพาท สำนักงานศาลยุติธรรม. (2547). คำแนะนำ และประมวลจริยธรรมผู้ไกล่เกลี่ย. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ธนาเพลส จำกัด.
สำนักส่งเสริมงานตุลาการ สำนักงานศาลยุติธรรม. (2560). คู่มือการระงับข้อพิพาททางเลือกสำหรับประชาชน. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร : บริษัทคัมปาย อิมเมจจิ้ง จำกัด.
อนันต์ จันทรโอภากร. (2558). ทางเลือกในการระงับข้อพิพาท. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.