การพัฒนาคุณภาพชีวิตของตนเองตามหลักกิจวัตร 10 ประการ ในพระพุทธศาสนา
Main Article Content
บทคัดย่อ
กิจวัตร 10 ประการ เป็นข้อปฏิบัติขั้นพื้นฐานเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของตนเอง ด้วยการนำมาเป็นเครื่องมือในการดำเนินชีวิตได้เป็นอย่างดี ได้แก่ 1) บิณฑบาตเลี้ยงชีพ เป็นการให้ความสำคัญกับผู้มีน้ำใจ ด้วยการเสียสละวัตถุเพื่อเกื้อกูลแก่ตนเองให้ดำรงตนอยู่ได้ 2) กวาดอาวาสวิหารลานเจดีย์ เป็นการช่วยกันดูแลสิ่งแวดล้อมให้ถูกสุขลักษณะอันเป็นภูมิประเทศที่สัปปายะ 3) ปลงอาบัติ เป็นเรื่องของจิตใจที่ยอมรับการตักเตือนแนะนำและรู้จักปวารณาตนเพื่อให้ผู้อื่นแนะนำได้ 4) ทำวัตรสวดมนต์ เป็นการพัฒนาตนเองอีกวิธีหนึ่งด้วยการสาธยายคำสอนของพระพุทธเจ้า ถือว่าเป็นการขัดเกลาจิตใจไปด้วยโดยอัตโนมัติ 5) เป็นผู้รู้จักในการพิจารณาสิ่งต่างๆ ในขณะใช้สอย อุปโภค บริโภค รู้จักประมาณ และบริโภคด้วยสติ 6) มีความเอื้ออาทรต่อครูอาจารย์ ด้วยการดูแลอุปัฏฐาก มีจิตเมตตากรุณา 7) รู้จักดูแลสุขภาพภายนอก คือร่างกายของตนเอง ไม่ให้เป็นรังเกียจของหมู่คณะ 8) มีจิตขวนขวายในการศึกษาพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าและพร้อมที่จะนำมาปฏิบัติ เพื่อให้เกิดผลอย่างใดอย่างหนึ่ง 9) มีจิตอาสาเอาใจใส่ในการดูแลของสงฆ์และเอื้อเฟื้อต่อกิจของสงฆ์ทุกประเภท 10) เป็นผู้มีปฏิปทาน่าเลื่อมใส มีศีลคอยกำกับควบคุมการประพฤติของตนเองทางด้ายกายและวาจา
Article Details
เอกสารอ้างอิง
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เกษม จันทร์แก้ว.(2544). วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม. พิมพ์ครั้งที่ 5, กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
เทวินทร์ ศิริปัญจนะ.(2547). “การพัฒนาคุณภาพชีวิตของทหารกองประจําการกองบัญชาการช่วยรบ ที่ 1 ค่ายพนัสบดีศรีอุทัย กิ่งอำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี”. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยบูรพา.
ปกรณ์ ปรียากร.(2538). ทฤษฎีและแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาในการบริหารการพัฒนา. กรุงเทพฯ: สามเจริญพานิช.
พุทธทาส ภิกขุ.(2545). วิธีฝึกสมาธิวิปัสสนา ฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ สุนทรสาส์น.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2552). สยามสามไตรสู่อนาคตที่สดใสด้วยการศึกษาไทยวิถีพุทธ. กรุงเทพฯ: พิมพ์สวย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2547). บทบาทของพระสงฆ์ในสังคมไทยปัจจุบัน: พุทธศาสนากับสังคมไทย. กรุงเทพฯ: รุ่งแสงการพิมพ์.
พุทธทาสภิกขุ. (2544). คำสอนผู้บวชพรรษาเดียว. พิมพ์ครั้งที่ 3, กรุงเทพฯ: สุขภาพใจ.
พระสุทัศน์ กตสาโร (ประทุมแก้ว). (2557). “ศึกษารูปแบบการปฏิบัติธุดงควัตรในสังคมไทย”. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,
วิจิตร อาวะกุล. (2550). การฝึกอบรม. กรุงเทพฯ: ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,
สมคิด บางโม.(2551). เทคนิคการฝึกอบรมและการประชุม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิทยพัฒน์,
อโณทัย อาตมา.(2545). รู้นิพพานประสาชาวบ้าน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์สุขภาพใจ,
อุทัย สติมั่น.(2555). “การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้สำหรับสำนักปฏิบัติธรรมในประเทศไทย”บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ผู้จัดการรายสัปดาห์. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http:/www.manager.co.th/ mgrWeekly/ViewNews.aspx?NewsID =949000001 2006) [27 กันยายน 2566].