SCHOOL ADMINISTRATION TO MORAL SCHOOL WITH 4 STAR LEVELS UNDER NONG BUA LAMPHU PRIMARY EDUCATION SERVICE AREA
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to; study the administrative processes, problems, and solutions for improving school administration to moral school with 4-star levels under Nong Bua Lamphu Primary Education Service Area Office. This research employed a qualitative research methodology with a multiple case study design. The case study consisted of two awarded schools of moral school with 4-star levels, namely Kaset Nasomwung Samukhee School and Ban Non Sawat Nong Paiboon under Nong Bua Lamphu Primary Education Service Area Office. Data were collected by using in-depth interviews, document analysis, observation, and taking notes. The collected data was derived mainly from the key personnel in schools. Content analysis was used to analyze data. Data triangulation was used to confirm the reliability and validity of the data sources and data types, as well as the accuracy and credibility. The results of the research were as follows: Administrative process, Problems and solutions to the problems of school administration to become a moral school with 4-star levels Overall, from the study of the two schools, the case studies are as follows: 1.The schools consisted of systematic plans, processes, supervision, and innovation of community participation to disseminate to the public. 2. Administrators consisted of a systematic management process, goal setting, innovation, academic work, or works related to morality. Administrators were good role models of morality and were recognized or honored by various organizations both internally and externally. 3. Teachers integrated learning management according to the moral school framework through moral projects and received the honorary awards of 10,000 teachers in the education service area level. Teachers were accepted honorary awards from internal or external organizations. 4. Students created youth leader networks with other schools, and moral projects according to the identity or concept of OBEC moral schools. Students presented the moral projects and exchanged knowledge on morality within the school and outside. Information was disseminated to the public in various forms. Students had acceptable behavior according to moral identity.
Article Details
References
กชนิภา บุตรดอน. (2561). แนวทางการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนในอำเภอชุมแสงสังกัดสำนักงานการศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 1. วารสารวิจัยวิชาการมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 1(3), 71-80.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542 (ฉบับที่ 4).กรุงเทพฯ: บริษัทสยามสปอรต์ ซินดิเคท จำกัด.
ชัชชญา พีระธรณิศร์. (2564). แนวทางการพัฒนาบทบาทผู้บริหารสถานศึกษาในการพัฒนานักเรียนด้านคุณธรรม จริยธรรมสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 1. ศึกษาศาสตร์สาร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 5(2), 54-67.
เบญจา ยอดดำเนิน-แอตติกจ์ และกาญจนา ตั้งชลทิพย์. (2552). การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ: การจัดการข้อมูล การตีความและการหาความหมาย. นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.
โนรอายดา มามะ, วุฒิชัย เนียมเทศ และ เอกรินทร์ สังข์ทอง. (2561). การดำเนินงานตามกระบวนการพัฒนาโรงเรียนคุณธรรมจริยธรรมในโครงการกองทุน การศึกษารุ่นที่ 3 (ภาคใต้). วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 29(3), 137-347.
พงษ์พันธ์ ติยะบุตร. (2562). การศึกษาการดำเนินงานโครงการโรงเรียนคุณธรรมของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
เพ็ญนภา ลายน้ำเงินและไกรวิชญ์ ดีเอม. (2559). แนวทางการดำเนินงานส่งเสริม คุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 42. การประชุมสัมมนาวิชาการ ราชภัฏนครสวรรค์วิจัย ครั้งที่ 1, 11(33), 291-302.
ลำพรวน บัวเผียน, สุนทรี ดวงทิพย์ และรัชนี นิธิกร. (2563). รูปแบบการพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมของนักเรียนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา จังหวัดกำแพงเพชร. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร, 5(10), 315.
วิริยา ทัพวัฒนะ, จิติมา วรรณศรี และฉลอง ชาตรูประชีวิน. (2559). การศึกษาแนวปฏิบัติที่ดีในการดำเนินงานพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียน ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจังหวัดพิจิตร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 18(2), 225.
วีระ โอบอ้อม. (2562). รูปแบบการพัฒนาคุณธรรมของผู้บริหารสถานศึกษาในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารชุมชนวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 14(1), 124-127.
ศูนย์โรงเรียนคุณธรรม มูลนิธิยุวสถิรคุณ. (2560). คู่มือปฏิบัติโรงเรียนคุณธรรม. กรุงเทพฯ: สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิสซิ่ง จำกัด.
ศรีสวัสดิ์ เจริญเกียรติ. (2553). พฤติกรรมคุณธรรมจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาร้อยเอ็ด เขต 3. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.
สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ. (2553). นโยบายและยุทธศาสตร์การวิจัยของชาติ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). โรงเรียนคุณธรรม สพฐ. มาตรฐานและตัวชี้วัด. กรุงเทพฯ: สํานักพัฒนานวัตกรรมการจัดการศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). โรงเรียนคุณธรรม สพฐ. โรงเรียนดีต้องมีที่ยืน. กรุงเทพฯ: สํานักพัฒนานวัตกรรมการจัดการศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566 – 2570. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สุภางค์ จันทวนิช. (2559). การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิจัยเชิงคุณภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Antonio, Cartelli. (2008). Towards the Development of a New Model for BestPractice and Knowledge Construction in Virtual Campuses. Journal of Information Technology Education. 15(7), 121-126.
Golden, B. L, et al. (2001). Met heuristics in vehicle routing. Boston : Kluwer.
