A COMPARISON OF COMMUNICATION ENGLISH SPEAKING SKILLS BETWEEN USING STAD TECHNIQUE COOPERATIVE LEARNING WITH LANGUAGE GAME AND TRADITIONAL TEACHING STYLE FOR MATTHAYOMSUKSA 3 STUDENTS
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were: (1) To Comparison of communication English speaking skills Using STAD Technique Cooperative Learning with language Game and Traditional Teaching Style. (2) to study the satisfaction of Mathayomsuksa 3 students towards STAD Technique Cooperative Learning with language game. The sample used in this research were Mathayomsuksa 3 students, At Mattayom Watkhuanvisesmulanithi School. Thap Thiang Subdistrict, Mueang Trang District, Trang Province, in the second semester of 2023, 2 classrooms by Cluster Random Sampling. The research instruments used were: (1) STAD cooperative learning plan combined with language games (2) normal learning management plan (3) English for communication skills test (4) Satisfaction questionnaire of Mathayomsuksa 3 students toward STAD Technique Cooperative Learning with language game. The statistics used for data analysis were: mean, standard deviation and t-test. The research findings were as follows: 1) communication English speaking skills by STAD Technique Cooperative Learning with language game. higher than normal learning management at statistical significance at 0.01 level 2) The level of satisfaction of Mathayomsuksa 3 students towards STAD Technique Cooperative Learning with language game. The overall score was at a high level. When considering each aspect, it was found that self-esteem and self-confidence were the 1st most satisfied and the teaching and learning activities were satisfied at a high level, respectively.
Article Details
References
กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทยจำกัด.
กรองกาญจน์ มูลไธสง. (2563). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้วิชาภาษาอังกฤษ เรื่อง Food and Drink โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค STAD ร่วมกับเกม สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 13(36), 149-157.
กุลชนก ทิพฤาชา. (2550). การพัฒนาทักษะการอ่านภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาสน์.
พงษ์ประภากรณ์ สุระรินทร์. (2556). เรียนภาษาอังกฤษอย่างไรให้เก่ง โดยไม่มีครูสอน. สืบค้นจาก http://surarin81.blogspot.com/2010/08/blog-post_21.html
พนอ เล็ดรอด. (2560). การเปรียบเทียบผลการเรียนรู้และความพึงพอใจวิชาภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้วิธีการสอนแบบกลุ่มร่วมมือ (STAD) และวิธีการสอนแบบปกติ. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยรามคำแหง, กรุงเทพมหานคร.
พัชรี รื่นนาค. (2564). การพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษ โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค STAD ร่วมกับสื่อประสม สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, สกลนคร.
ภัณทิชา อำนวยวิทยากุล. (2565). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการพูดภาษาอังกฤษ ด้วยการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารแบบ 3Ps ร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิคแบ่งกลุ่มผลสัมฤทธิ์ (STAD) ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนเทศบาลวัดหนองแก จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ศรีนครินทรวิโรฒ, 23(1), 50-65.
วัศพล โอภาสวัฒนกุล. (2563). เน้นไวยากรณ์สอนเพื่อท่องจำมากกว่านําไปใช้ปัญหาการสอนภาษาอังกฤษในโรงเรียนไทย. สืบค้นจาก https://thematter.co/social/education/english-learning-in-thailand/112152
ศิริพร ฉันทานนท์. (2538). การพัฒนารูปแบบการสอนอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจตามทฤษฎีโครงสร้างความรู้สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพมหานคร.
อมร เสือคํา. (2543). การศึกษาความต้องการพัฒนางานของข้าราชการครู สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาอำเภอเขาพนม. กรุงเทพฯ:คณะอนุกรรมการวิจัยการศึกษา เขตการศึกษา 4.
อรอุมา จารเครือ. (2562). การศึกษาทักษะการพูดภาษาอังกฤษตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารโดยใช้เกมสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนทุ่งใหญ่รัตนศึกษา. การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 20, 1751-1759.
อิสริยะ อิ่มกระโทก. (2558). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษโดยใช้กลวิธีการสื่อสาร ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร, นครปฐม.
Gerlach, V.S. & Ely, D.P. (1971). Teaching and Media: A systematic approach. New Jersey: Prentice-Hall, Inc.
Ghaith, G. H. (2003). The relationship between forms of instruction. achievement and perceptions of classroom climate. Educational Research, 45(1), 83-93.
Iamsaard, P. & Kerdpol, S. (2015). A Study of Effect of Dramatic Activities on Improving English Communicative Speaking Skill of Grade 11th Students. English Language Teaching, 8(11), 69-78.
Litterwood, W. (1995). Communication Language Teaching. Cambridge: Cambridge University Press.
Paul R. P. (2004). Teaching to facilitate self-regulated learning. In Jessie Ee, Agnes Chang and Oon-Seng Tan. Thinking about Thinking, What Educators Need to Know. Singapore: Mc Graw Hill.
Salavin, E. (1981). Cooperative Learning and Cooperative School. Educational Leadership, 45(3), 7-13.