แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวตามรอยประวัติศาสตร์วัฒนธรรม ของนักสำรวจชาวฝรั่งเศสยุคล่าอาณานิคม ในพื้นที่พระธาตุพนม จังหวัดนครพนม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์วัฒนธรรมตามรอยนักสำรวจชาวฝรั่งเศสยุคล่าอาณานิคม ในพื้นที่พระธาตุพนม อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม 2) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันของแหล่งท่องเที่ยวประวัติศาสตร์วัฒนธรรมตามรอยนักสำรวจชาวฝรั่งเศสยุคล่าอาณานิคม ในพื้นที่พระธาตุพนม อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม 3) เพื่อเสนอแนวทางการจัดการการท่องเที่ยวประวัติศาสตร์วัฒนธรรมตามรอยนักสำรวจชาวฝรั่งเศสยุคล่าอาณานิคม ในพื้นที่พระธาตุพนม อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม จากผลการวิจัย พบว่า 1. แหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์วัฒนธรรมตามรอยนักสำรวจชาวฝรั่งเศสยุคล่าอาณานิคมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในพื้นที่พระธาตุพนม อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม โดยนักสำรวจชาวฝรั่งเศสชื่อ เอเจียน แอมอนิเย ได้ออกสำรวจเชิงโบราณคดีหาโบราณสถานวัตถุโบราณ และหลักศิลาจารึกในบริเวณพระธาตุพนม เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2426 และบันทึกเรื่องราวทั่วไปจังหวัดนครพนม ครอบคลุมด้านทรัพยากรธรรมชาติ สภาพภูมิประเทศ ประเพณีและวัฒนธรรม ประชากร การเลี้ยงชีพ และการค้า 2. สภาพปัจจุบันของแหล่งท่องเที่ยวประวัติศาสตร์วัฒนธรรมตามรอยนักสำรวจยุคล่าอาณานิคม ในพื้นที่พระธาตุพนม อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม มีลักษณะศิลปกรรมที่มีเอกลักษณ์สัมพันธ์กับคติธรรม ความเชื่อดั้งเดิมท้องถิ่นที่ผสมผสานความเชื่อระหว่างการนับถือผีบรรพบุรุษ ผีบ้านผีเรือนในการปกป้องดูแลชุมชนบ้านเมือง และพุทธศาสนา ส่งผลให้มีรูปแบบของประเพณีศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมที่มีความหลาก หลายตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ทวารวดี ขอม จาม และล้านช้าง ส่วนสภาพปัญหาของแหล่งท่องเที่ยวประวัติศาสตร์วัฒนธรรม ยังขาดสื่อประชาสัมพันธ์ออนไลน์ และชุมชนยังขาดองค์ความรู้ด้านรูปแบบศิลปกรรมของโบราณสถานในชุมชน ส่วนกิจกรรมส่งเสริมการท่องเที่ยวโดยให้ชุมชนมีส่วนร่วมในกิจกรรมการท่องเที่ยวไม่ใช่เป็นผู้รับผิดชอบหลัก กิจกรรมส่วนใหญ่ปฏิบัติตามนโยบายของภาครัฐ ยังไม่มีโปรแกรมเส้นทางการท่องเที่ยวสร้างสรรค์ และการเชื่อมโยงกับการเส้นทางเดินทางสำรวจศาสนสถาน โบราณสถาน โบราณวัตถุ และภูมิปัญญาดั้งเดิมของท้องถิ่นตามบันทึกของนักสำรวจชาวฝรั่งเศส 3. แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวประวัติศาสตร์วัฒนธรรมตามรอยนักสำรวจยุคล่าอาณานิคม ในพื้นที่พระธาตุพนม อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม ต้องอาศัยความร่วมมือจากทั้งภาครัฐและเอกชนรวมทั้งผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในพื้นที่จังหวัดนครพนม ในการร่วมส่งเสริม สนับสนุน การจัดการท่องเที่ยวแบบบูรณาการร่วมกันเพื่อพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวประวัติศาสตร์วัฒนธรรมที่ยั่งยืนต่อไป
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กนกณิศา ธนาโชคพิสิษฐ์ และอลงกรณ์ อรรคแสง. (2564). รายงานการวิจัยแนวทางการจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของอำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. (2563). ยุทธศาสตร์เพื่อการพัฒนาลุ่มน้ำโขงปี พ.ศ.2564 -2573. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
มิ่งสรรพ์ ขาวสอาด และจอห์น ดอร์. (2550). ความท้าทายทางสังคมในภูมิภาคแม่น้ำโขง. กรุงเทพฯ: ศูนย์วิจัย สังคมอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง.
ศิริพร ถาวรวิสิทธิ์ และเสรี วงษ์มณฑา. (2564). แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของจังหวัดน่าน. วารสารสมาคมนักวิจัย. 26(1), 244-256.
สัมพันธ์ เตชะอธิก และคณะ. (2540). การพัฒนาความเข้มแข็งขององค์กรชาวบ้าน. กรุงเทพฯ : สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สุพัตรา วิชยประเสริฐกุล. (2545). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของเกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อนุรักษ์ ประทุมชาติ และคณะ. (2562). รูปแบบการบริหารจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนบริเวณ ลุ่มน้ำโขง จังหวัดอุบลราชธานี. Journal of MCU Peace Studies, 7(5), 1460-1473.
เอเจียน แอมมอนิเย. (2539). บันทึกการเดินทางในลาว ภาคหนึ่ง พ.ศ.2438 = Voyage dans le Laos tome premier 1895. แปลโดย ทองสมุทร โดเร และสมหมาย เปรมจิตต์. เชียงใหม่ :มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Kroeber, A. L. (1963). An Anthropologist Looks at History. Oakland, CA: University of California Press.
Levi-Strauss, C. (1969). The Elementary Structures of Kinship. Boston, MA Beacon Press.
