การวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างปัจจัยที่ส่งผลต่อสมรรถนะทางดิจิทัล ของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)วิเคราะห์โมเดลการวัดสมรรถนะทางดิจิทัลของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร 2)วิเคราะห์และตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลสมการโครงสร้างปัจจัยที่ส่งผลต่อสมรรถนะทางดิจิทัลของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตรกับหลักฐานเชิงประจักษ์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ขั้นต่ำจำนวน 220 คน ซึ่งได้จากการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างจากการประมาณค่าพารามิเตอร์ 1 ตัวบ่งชี้ ต่อ 10 คน และสุ่มแบบหลายขั้นตอน(Multi – stage Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่มีลักษณะเป็นมาตรประมาณค่า 5 ระดับ (Rating Scale) ที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.969 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การวิเคราะห์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน(Pearson’s Correlation) การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (Confirmatory Factors Analysis : CFA) และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง (Structural Equation Model : SEM) ได้ผลการวิจัยดังนี้ 1) องค์ประกอบสมรรถทางดิจิทัลของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร มี 6 องค์ประกอบ และทุกองค์ประกอบมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 2) โมเดลสมการโครงสร้างปัจจัยที่ส่งผลต่อสมรรถนะทางดิจิทัลของครูที่สร้างขึ้นมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยค่าน้ำหนักองค์ประกอบและตัวบ่งชี้ มีค่าอยู่ระหว่าง 0.581 – 0.827 มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ทุกตัวบ่งชี้ และตัวบ่งชี้ทั้ง 11 ตัวบ่งชี้มีร้อยละของความผันแปรระหว่างตัวบ่งชี้ร่วมกับองค์ประกอบ ตั้งแต่ร้อยละ 33.8 ถึงร้อยละ 68.4