วิเคราะห์ปัญญาประดิษฐ์ในทัศนะพุทธจริยศาสตร์
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับปัญญาประดิษฐ์ 2) เพื่อศึกษาวิเคราะห์ปัญญาประดิษฐ์ในทัศนะพุทธจริยศาสตร์ วิจัยเชิงเอกสาร ผลจากการศึกษาพบว่า พุทธจริยศาสตร์ที่ว่าด้วยหลักเกณฑ์ทางจริยธรรม ซึ่งมีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงวางหลักการไว้ เพื่อเป็นมาตรฐานของมนุษย์ทั้ง 3 ระดับ ตั้งแต่ เบื้องต้น(ศีล) ท่ามกลาง(สมาธิ) และระดับสูง (ปัญญา) เพื่อให้มนุษย์ได้ดำเนินชีวิตอันดีงามตามอุดมคติที่ให้เป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ มีสติปัญญา มีความสุขอันสมบูรณ์ที่สุด เพราะจริยศาสตร์เป็นศาสตร์ที่ว่าด้วยอุดมคติของชีวิต คือความดีอันสูงสุดและปัญญาประดิษฐ์จะมีบทบาทเพิ่มมากขึ้นในสังคมมนุษย์ เนื่องจากปัญญาประดิษฐ์มีบทบาทในหลาย ๆ ด้าน การนำเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์มาใช้งานจึงมีประโยชน์และความสำคัญ ได้แก่ 1) เจตนา 2) การกระทำ (3) ผลการกระทำ ทำแต่การใช้งานกันย่อมก่อให้เกิดผลกระทบตามมา เช่น อาจทำงานผิดพลาด หรือ อาจถูกนำไปใช้เป็นเครื่องมือ เป็นปัจจัยในการก่อเหตุก่ออันตรายได้ โดยการวิเคราะห์จากแนวคิดทางพุทธจริยศาสตร์ เพื่อทำให้มนุษย์ตระหนักรู้ในการดำรงอยู่กับบริบทของเทคโนโลยีสมัยใหม่ เพื่อสามารถใช้งานปัญญาประดิษฐ์ได้อย่างเหมาะสม และหลักปฏิบัติที่ว่าด้วยคุณค่าทางจริยธรรมสำหรับพฤติกรรมของมนุษย์ เพื่อตอบคำถามเกี่ยวกับปัญหาทางจริยศาสตร์ที่ว่า อะไรคือความดี อะไรคือความชั่ว อะไรคือสิ่งที่ควรทำหรือไม่ควรทำ มีอะไรเป็นเกณฑ์ในการตัดสินความดี ความชั่วนั้น อะไรคือ เป้าหมายสูงสุดของชีวิตแห่งการเป็นมนุษย์ของพระพุทธศาสนาที่นำมาศึกษาวิเคราะห์ด้วยการใช้เหตุผลตามวิธีการของปรัชญา ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงอุปมาหลักคำสอนทั้งหมดนั้น ให้ใช้เป็นเครื่องมือเพื่อนำไปสู่วัตถุประสงค์หรือเป้าหมายที่ตั้งไว้
Article Details
เอกสารอ้างอิง
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539) พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ณัฏฐณิชา ยงยิ่ง. (2562) การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีการเรียนรู้เชิงลึกในการจำแนกข้อมูลถนนจากภาพถ่าย Drone เพื่อการสำรวจถนนในเขตชนบท. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยนเรศวร,.
กิตติชัย สุธาสิโนบล. (2558) การจัดการเรียนการสอนแบบพุทธะเพื่อพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมสำหรับนักเรียน. กรุงเทพฯ: บริษัทคอมเมอร์เชียล เวิลด์ มิเดีย จำกัด.
ธนาวุฒิ ประกอบผล. โครงข่ายประสาทเทียม Artificial Neural Networks. วารสารวิชาการ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ. ปีที่ 12 ฉบับที่ 24 (มกราคม – มิถุนายน 2552): 74 - 84.
พระมหาสุรชัย ชยาภิวฑฺฒโน. พุทธจริยศาสตร์ ว่าด้วยปาณาติบาต. วารสารรามคำแหง .ฉบับมนุษยศาสตร์. ปีที่ 36 ฉบับที่ 1 (มกราคม-มิถุนายน 2560): 144.
พระครูวินัยธรอำนาจ พลปญฺโญ. พุทธจริยศาสตร์กับการพัฒนาการศึกษา เรื่องความจริง ความรู้ ความดี. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์. ปีที่ 5 ฉบับที่ 1 (มกราคม - เมษายน 2560): 334.
พระมหามฆวินทร์ ปุริสุตฺตโม. พุทธปรัชญา:วิเคราะห์และวิจารณ์. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. ปีที่5 ฉบับที่ 1 (มกราคม- มิถุนายน 2560): 94
พระครูปลัดสุวัฒนพุทธคุณ จนฺทาโภ. พุทธจริยศาสตร์เพื่อความสุขในสังคม, วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น. ปีที่ 6 ฉบับที่ 2 (2019): เมษายน-มิถุนายน 2562): 12.
วรพรรณ เสนาณรงค์. การถ่ายโอนประจุสมอง. ธรรมศาสตร์เวชสาร. ปีที่ 15 ฉบับที่ 4 (ตุลาคม - ธันวาคม 2558): 691.
ศศลักษณ์ ทองขาว. เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์. วารสารดวงแก้ว สถาบันราชภัฎสงขลา. ปีที่ 7 ฉบับที่ 2 (มกราคม - มิถุนายน 2546): 27.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต).(2559) พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์
สมเด็จพระสังฆราชเจ้ากรมหลวงวชิรญาณวงศ์. (2515) พระโอวาทธรรมบรรยาย เล่ม1. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย
สุริยัน เขตบรรจง. เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ AI กับการแบ่งกลุ่มข้อมูลผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้วิธีการเรียนรู้การแบ่งกลุ่มข้อมูลชนิด K-mean. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ปีที่ 48 ฉบับที่ 2 (เมษายน- มิถุนายน 2564): 11.
เหมือน สุขมาตย์. ความรับผิดทางอาญาของปัญญาประดิษฐ์. วารสารวิชาการ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. ปีที่ 7 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2562): 37-49.
พิจิตรา ธงพานิช. วิชาการออกแบและจัดการเรียนรู้ : ทักษะสำหรับโลกอนาคต. [ออนไลน์].แหล่งที่มาhttp://janesiriwan.blogspot.com/2018/03/?view=classic [27 กันยายน 2563].
ชาญวิทย์ บุญช่วย. Artificial Intelligence Insider for Executive. [ออนไลน์].แหล่งที่มา: https://techsauce.co/pr-news/artificial-intelligence-insider-for-executive [27 กันยายน 2563].
วิทย์ วิศทเวทย์.(2553) ปรัชญาทรรศน์ : พุทธปรัชญา. กรุงเทพฯ: คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เหมือน สุขมาตย์. ความรับผิดทางอาญาของปัญญาประดิษฐ์. วารสารวิชาการ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. ปีที่ 7 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2562): 37-49.
อดิศักดิ์ ทองบุญ. (2525) ปรัชญาอินเดีย. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: อรุณการพิมพ์
Gabriel Hallevy. The Criminal Liability of Artificial Intelligence Entities. Akron Intellectual Property Journal, Vol. 4 (March, 2016): 171-199.
James Howard Goodnight. เหตุใดปัญญาประดิษฐ์จึงมีความสำคัญยิ่งนัก. [ออนไลน์], แหล่งที่มา:https://www.sas.com/th_th/insights/analytics/what-is-artificial-intelligence.html [27 กันยายน 2563].