การศึกษาวิเคราะห์การพัฒนาปัญญาผ่านการรับรู้ทางอายตนะ 6 ในพระพุทธศาสนา ของสำนักปฏิบัติธรรมในจังหวัดเลย

Main Article Content

พระครูสุตญาณสาร (ณัฐพล ญาณสาโร),
จารุกิตติ์ พิริยสุวัฒน์
พระครูสุตคุณวรากร คุณวรากร

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง การศึกษาวิเคราะห์การพัฒนาปัญญาผ่านการรับรู้ทางอายตนะ 6 ในพระพุทธศาสนา ของสำนักปฏิบัติธรรมในจังหวัดเลย มีวัตถุประสงค์ คือ  1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาการพัฒนาปัญญาผ่านการรับรู้ทางอายตนะ 6 ในพระพุทธศาสนา  2) เพื่อศึกษารูปแบบการพัฒนาปัญญาผ่านการรับรู้ทางอายตนะ 6 ในพระพุทธศาสนา 3) เพื่อวิเคราะห์แนวทางการพัฒนาปัญญาผ่านการรับรู้ทางอายตนะ 6 ของสำนักปฏิบัติธรรมในจังหวัดเลย ผลวิจัยพบว่า สภาพปัญหาการพัฒนาปัญญาผ่านการรับรู้ทางอายตนะ 6 มีความสำคัญอย่างยิ่ง ซึ่งการรับรู้ตามธรรมชาติมนุษย์ทั่วไปก็ขึ้นอยู่กับลักษณะของสัญชาติญาณในการรับรู้ รู้สึกหิว ก็กิน รู้สึกกลัวก็หนี รู้สึกมีความต้องการอะไรก็ปล่อยใจรับเอาสภาวะอารมณ์เหล่านั้นมาตอบสนองความต้องการของตัวเอง เช่น ความไม่รู้จักความสุขอย่างแท้จริง ซึ่งบางอย่างอาจมีความไม่เหมาะสม มากเกินหรือน้อยเกินความพอดีของชีวิต รูปแบบการพัฒนาปัญญาผ่านการรับรู้ทางอายตนะ 6  ต้องเริ่มที่การฝึกฝนใจให้มีความเห็นและความคิดที่ถูกต้อง ปัจจัยความเกิดขึ้นแห่งสัมมาทิฏฐิ คือ ปรโตโฆสะและโยนิโสมนสิการ การคิดตามแนวทางของปัญญา จึงเกิดการพัฒนาทั้งกาย วาจา รูปแบบการพัฒนาปัญญาในระดับโลกิยปัญญา ความถึงพร้อมแห่งศีลความถึงพร้อมแห่งจาคะ รูปแบบการพัฒนาปัญญาในระดับโลกุตตรปัญญา คือ ปัญญาหยั่งรู้สัจธรรมกำจัดกิเลสสิ้นเชิงเกิดขึ้นโดยโยนิโสมนสิการ ไตรสิกขาวิปัสสนากัมมัฎฐาน และสติปัฎฐาน 4 โดยเฉพาะเรื่องของศีล ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญต่อการพัฒนาปัญญาทำให้เกิดความระมัดระวังในพฤติกรรมทั้งทาง กาย วาจา ใจ หมั่นเจริญวิปัสสนา เพื่อเป็นปัจจัยเกื้อหนุนทั้งภายนอกและภายใน ทำความเจริญไปสู่โลกุตตรปัญญาการพัฒนาปัญญาเป็นการทำให้ความรู้ ความเข้าใจชัดเจนเจริญขึ้น แนวทางการพัฒนาปัญญาผ่านการรับรู้ทางอายตนะ 6 ของสำนักปฏิบัติธรรมในจังหวัดเลย ในทางการปฏิบัติต่อข้อมูลทางอายตนะที่เกิดจากการพัฒนาปัญญา จึงเป็นประการสุดท้ายที่บุคคลนั้นจะได้พิจารณาในด้วยสติและปัญญา และนำข้อมูลนั้นสู่การปฏิบัติเพื่อให้เกิดผลหรือบรรลุเป้าหมายในทางปัญญาการรับรู้ทางอายตนะ 6 ซึ่งมีคือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย เป็นเครื่องรับและใจเป็นเครื่องกลั่นกรองข้อมูลความรู้เหล่านั้นด้วยความรู้ ความเข้าใจ ความชำนาญ ความชาญฉลาดทางสติและปัญญา และส่งข้อมูลความรู้เหล่านั้นในเชิงปฏิบัติการผ่านทางตา หู จมูก ลิ้น และกาย ซึ่งเป็นขั้นตอนสุดท้ายที่จะเกิดเป็นผลลัพธ์ในเชิงรูปธรรม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
(ณัฐพล ญาณสาโร), พ. . ., พิริยสุวัฒน์ จ. ., & คุณวรากร พ. (2024). การศึกษาวิเคราะห์การพัฒนาปัญญาผ่านการรับรู้ทางอายตนะ 6 ในพระพุทธศาสนา ของสำนักปฏิบัติธรรมในจังหวัดเลย. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 6(3), 825–838. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/3336
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

พระสุทัศน์ จารุธมฺโม. (2560). วิเคราะห์การพัฒนาปัญญาในพระพุทธศาสนาเถรวาท. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตโต). (2546). พุทธธรรม : ฉบับปรับปรุงและขยายความ. พิมพ์ครั้งที่ 11.กรุงเทพฯ : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธัมมปาลมหาเถระ. (2545). ปรมัตถมัญชุสา วิสุทธิมัคคมหาฎีกา ภาค 3, แปลโดย สิริ เพ็ชรไชย. กรุงเทพฯ: บริษัท ธนาเพลส แอนด์ กราฟฟิค จำกัด.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). (2555). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. พิมพ์ครั้งที่ 32.กรุงเทพฯ: สำนกพิมพ์ผลิธัมม์.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต), (2549). สุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ. พุทธจักร. 3 (มีนาคม2549), 12.

พระพุทธโฆสาจารย์. (2546). คัมภีร์วิสุทธิมรรค, แปลโดย สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสภมหาเถร). พิมพ์ ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: บริษัท ประยูรวงศ์พริ้นติ้ง.