การศึกษาสภาพและแนวทางการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพและแนวทางการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร และ (2) เปรียบเทียบความคิดเห็นของผู้บริหารสถานศึกษา และครูหัวหน้าฝ่ายบริหารงานบุคคล ต่อสภาพและแนวทางการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษาในยุคดิจิทัล จำแนกตามตำแหน่ง ประสบการณ์ในการทำงาน และขนาดของสถานศึกษา ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูหัวหน้าฝ่ายบริหารงานบุคคล จำนวน 113 คน กำหนดขนาดของตัวอย่างตามตารางของ เครจซี่และมอร์แกน และการสุ่มแบบแบ่งชั้นตามสัดส่วนโดยใช้ขนาดของสถานศึกษาเป็นชั้นในการแบ่งตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถาม ซึ่งเป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .99 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที และการทดสอบเอฟ ความแตกต่างทดสอบรายคู่ด้วยวิธีของ Scheffe´ ผลการวิจัยพบว่า1. สภาพการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2. การเปรียบเทียบสภาพและแนวทางการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษาในยุคดิจิทัลสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร จำแนกตามตำแหน่ง ประสบการณ์ในการทำงาน และขนาดของสถานศึกษา พบว่า โดยรวมไม่แตกต่างกัน 3. แนวทางการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษาในยุคดิจิทัล ในแต่ละด้าน พบว่า (1) ควรมีการนำเทคโนโลยีและการสื่อสารมาใช้เพื่อส่งเสริมการสร้างความสัมพันธ์อันดีระหว่างผู้บริหาร ครูผู้สอน และบุคลากรทางการศึกษาในสถานศึกษา (2) ควรมีการนำเทคโนโลยีมาใช้ในการคัดเลือกบุคลากรที่มีองค์ความรู้และ ทักษะที่จำเป็นในการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลที่มีประสิทธิภาพต่อการเรียนรู้ของผู้เรียน (3) ควรมีการนำเทคโนโลยีมาใช้ในการคัดเลือกบุคลากรที่มีความมุ่งมั่นและ ทุ่มเทพัฒนาศักยภาพของตนเองอย่างสม่ำเสมอ ในการตอบสนองต่อความต้องการของการเรียนรู้ที่มีหลากหลาย และเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาของผู้เรียนในยุคที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว (4) ควรมีการนำเทคโนโลยีมาใช้ในการดำเนินการจัดอบรมให้ความรู้เกี่ยวกับวินัยและการรักษาวินัยของข้าราชการครูในสถานศึกษาอย่างสม่ำเสมอ และ (5) ควรมีการลงโทษอย่างเหมาะสมเมื่อบุคลากรกระทำผิดวินัย
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ : พริกหวานกราฟฟิค
_______. (2556). คู่มือการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล.กรุงเทพฯ :โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
ญาณิศา ประสิทธิ์ผล. (2560). การบริหารงานบุคคลของโรงเรียนในเขตอำเภอปลวกแดง สังกัดสำนักงานพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยบูรพา.
ณัฐนิช ศรีลาคำ. (2558). การบริหารงานบุคคลในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 1. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
เทพ เท่งประกิจ. (2557). แนวทางการบริหารงานบุคคลของโรงเรียนในจังหวัดพิจิตร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 41. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
เทพรัตน์ ดาวเรือง. (2560). การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา ในอำเภอยะหา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 2. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
ปาริชาติ สติภา. (2558). การบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา ตามความคิดเห็นของผู้บริหาร สถานศึกษาและครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
พรทิพย์ กันทวี. (2558). การบริหารงานบุคคลของโรงเรียนมัธยมศึกษา (กลุ่มย่อยที่ 6) จังหวัดพะเยาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษา เขต 36. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยพะเยา.
พรทิพย์ เอี่ยมมาลา. (2556). การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 32. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฎบุรีรัมย์.
พระอดิศักดิ์ สารโท. (2556). การบริหารงานบุคคลตามหลักธรรมพรหมวิหาร 4 โรงเรียนประถมศึกษา อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
มูนีเราะห์ เจ๊ะมิง. (2559). การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษาเอกชนสอนศาสนาอิสลาม สังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชนจังหวัดยะลา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
วราพร พรมแก้วพันธ์. (2557). การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา อำเภอมายอ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 2. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
สร้อยสน นพภารัมย์. (2564). สภาพที่เป็นจริงและสภาพที่คาดหวังในการบริหารงานบุคคลในยุคปฏิรูปการศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดบุรีรัมย์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฎบุรีรัมย์.
สุเทพ เท่งประกิจ. (2557). การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 2. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฎยะลา.
Kerjcie, R.V. and Morgan, D.w. (1970). Determining sample size for research activities. Journal of Education and Psychological Measurement, Vol.30(No.3) : 607–610.