GUIDELINES FOR THE DEVELOPMENT OF TEACHER COMPETENCIES IN ACTIVE LEARNING AT ANUBAN WIANG CHAI SCHOOL UNDER THE CHIANG RAI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1

Main Article Content

Phonsawan Rattaphonthee
Phoonchai Yawirach
Suwadee Ouppinjai

Abstract

This research aimed to 1) examine the current conditions, desirable conditions, and priority needs of teachers’ competency in active learning management, 2) investigate key factors affecting the development of teachers’ competency in active learning management, and 3) propose guidelines for developing teachers’ competency in active learning management at Anuban Wiangchai School under Chiang Rai Primary Educational Service Area Office 1. The study employed a mixed-methods design conducted in three phases. Phase 1 involved 16 key informants, Phase 2 involved 16 key informants, and Phase 3 included 12 participants comprising school administrators, teachers, stakeholders, and experts.          The research instruments consisted of a five-point rating scale questionnaire, semi-structured interviews, and focus group discussions. The instruments demonstrated acceptable content validity with an Index of Item-Objective Congruence (IOC) ranging from 0.67 to 1.00 and a reliability coefficient of 0.89. Quantitative data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and the Priority Needs Index (PNI). Qualitative data were analyzed through content analysis and summarized to support the interpretation of the findings.


The findings revealed that: 1) The current level of teachers’ competency in active learning management at Anuban Wiangchai School was overall at a high level, particularly in active learning activities and instructional design and planning, while the desirable level was at the highest level, especially in instructional design and planning and in the use and development of instructional media, innovation, and technology. 2) The Key factors influencing competency development included personal factors, professional and job-related factors, organizational and social factors, policy and administrative factors, and technological and innovation factors, with personal factors and policy-related factors playing the most significant roles. 3) The proposed development guidelines should follow a systematic four-step process covering six competency aspects. The Priority Needs Index indicated that the use of learning resources, community, and learning networks was the highest priority, followed by the use and development of instructional media, innovation, and technology, and the creation of supportive learning environments.

Article Details

How to Cite
Rattaphonthee, P., Yawirach, P., & Ouppinjai, S. (2026). GUIDELINES FOR THE DEVELOPMENT OF TEACHER COMPETENCIES IN ACTIVE LEARNING AT ANUBAN WIANG CHAI SCHOOL UNDER THE CHIANG RAI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1. Educational Administration and Innovation Journal, 6(2), 385–396. https://doi.org/10.2822.EAI202626114
Section
Research Articles

References

กาญจนา รัตนไพบูลย์. (2564). กลยุทธ์เพื่อการพัฒนาสมรรถนะครูของโรงเรียนรังสีวิทยา สังกัดมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต (การบริหารการศึกษา) มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. เชียงราย.

คงขวัญ โทลา. (2568). ความต้องการจำเป็นและแนวทางการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ เชิงรุกของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 2. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร. พิษณุโลก.

จารุชา สมศรี. (2566). รูปแบบการพัฒนาครูเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะในศตวรรษที่ 21. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยพะเยา. พะเยา.

จิณัฐตา วรรณเกษม. (2566). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก โรงเรียน ในสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3. กาฬสินธุ์: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3.

จิราพร มะสุใส. (2565). สภาพความต้องการจำเป็นและแนวทางพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2 วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนครพนม.

ญาณิฐา ราชคม. (2566). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้ กระบวนการ วิจัยปฏิบัติการร่วมกับชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ สำหรับครู ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร. พิษณุโลก.

ธนันชัย ใจคล่องแคล่ว. (2564). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูตามกรอบสมรรถนะวิชาชีพ. วารสารการบริหารการศึกษา, 17(2), 45–58.

ธนสุชาพร มิ่งขวัญ. (2566). ปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครู. วารสารศึกษาศาสตร์, 34(1), 40–55.

ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุญชุม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

ปิยวรรณ หงษ์สุวรรณ. (2563). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครู. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 28(2), 75–89.

เปรมฤดี กาละวงค์. (2567). แนวทางการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏแพร่.

พรพิมล ศรีพลนอก. (2566). กระบวนการบริหารสถานศึกษาเพื่อคุณภาพผู้เรียน. วารสารบริหารการศึกษา, 18(2), 60–74.

พวงเพ็ญ อินทรประวัติ และคณะ. (2564). สมรรถนะครูกับประสิทธิผลการจัดการเรียนรู้. วารสารศึกษาศาสตร์, 32(3), 101–118.

พรวลี ตรีประภากร. (2564). แนวคิดสมรรถนะกับการบริหารทรัพยากรมนุษย์. วารสารการจัดการสมัยใหม่, 12(1), 22 – 35.

พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2562). การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการเพื่อพัฒนาผู้เรียน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พูนชัย ยาวิราช. (2565). หลักการ ทฤษฎี และการปฏิบัติการบริหารการศึกษา. เชียงราย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.

ภัทรสุดา เกิดแสง. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะของครูผู้สอนกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน สังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. สกลนคร.

ลีลาวดี ชนะมาร. (2563). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อพัฒนาทักษะศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์, 31(2), 88–102.

สิทธิพร หาญลำพัง. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อสมรรถนะของครูผู้สอน. วารสารวิชาการครุศาสตร์, 15(1), 55–70.

สมใจ ปัญญาสงบ และคณะ. (2567). แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูในโรงเรียน ศูนย์การบริหารการจัดการศึกษาป่าแป๋ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอน เขต 2. วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น.

สุวดี อุปปินใจ. (2562). การบริหารสถานศึกษา. เชียงราย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). กรอบสมรรถนะครูและแนวทางการพัฒนาครู. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2567). รายงานแนวโน้มและทิศทางการพัฒนาการศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

อนุพงศ์ วงศ์เหิม. (2565). กระบวนการบริหารการศึกษาเชิงระบบ. วารสารบริหารการศึกษา, 17(3), 30–44.

อนุสสรา เฉลิมศรี. (2563). การพัฒนาการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกผ่านชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ. วารสารศึกษาศาสตร์, 29(2), 66–80.

หิรัญ อุทธวงค์. (2567). แนวคิดและการประยุกต์ใช้การจัดการเรียนรู้เชิงรุก. วารสารวิชาการศึกษา, 21(1), 15–29.

ยุภาลัย มะลิซ้อน. (2563). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกผ่านการนิเทศภายใน. วารสารครุศาสตร์, 28(1), 50–65.