MANAGEMENT MODEL OF INTERNAL QUALITY ASSURANCE SYSTEM TO IMPROVE EDUCATIONAL QUALITY ACCORDING TO BASIC EDUCATION STANDARDS AT SIRIRAT SAMAKKHI SCHOOL UNDER NAKHON SAWAN PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study employed a research and development approach using a mixed-methods research design. The objectives were to analyze the components of the model, develop, implement, and evaluate a management model for the internal quality assurance system to improve educational quality according to the Basic Education Standards. The study was conducted in four phases: (1) component analysis through document and related research review, interviews with 7 experts, and data collection from 428 school administrators, academic teachers, and quality assurance teachers under the Nakhon Sawan Primary Educational Service Area Office 1. Data were analyzed using descriptive statistics and exploratory factor analysis; (2) model development through expert connoisseurship with 9 specialists, analyzed by content analysis and descriptive statistics; (3) model implementation at Siriratsamakkee School with 117 participants, analyzed using descriptive statistics, content analysis, and Z-test; and (4) model evaluation in terms of accuracy, propriety, feasibility, utility, and stakeholder satisfaction using descriptive statistics.
The results revealed that the internal quality assurance management system consisted of seven main components with 82 variables: strategic leadership, resource management, system-based administration, active learning management, supervision and evaluation, collaborative network development, and student quality development. These components were synthesized into a management model comprising three parts: introduction, operational guidelines, and success conditions. The implementation results showed that educational quality after using the model was significantly higher than before at the .05 level. Overall, the model evaluation indicated the highest level of accuracy, propriety, feasibility, utility, and stakeholder satisfaction.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). แนวทางการประเมินคุณภาพตามมาตรฐานการศึกษาระดับปฐมวัย ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน และระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานศูนย์การศึกษาพิเศษ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
_______. (2561). กฎกระทรวงการประกันคุณภาพการศึกษา พ.ศ. 2561. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 135 ตอนที่ 11ก (23 กุมภาพันธ์ 2561).
กิตติ์ดนัย แจ้งแสงทอง. (2564). รูปแบบการบริหารการประกันคุณภาพการศึกษาภายในสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
เจนจบ หาญกลับ. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลให้การดําเนินการประกันคุณภาพภายในตามกฎกระทรวงของโรงเรียนเอกชนเขตกรุงเทพมหานครประสบความสําเร็จ. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสยาม.
จิตติมา อัครธิติพงศ์. (2561). แนวทางการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 20(1), 14 - 78.
ฐิติพร จันทร์ลอย และคณะ. (2563). แนวทางการจัดทำแผนพัฒนาคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษาโดยใช้การวิเคราะห์บริบท. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ดำรงค์ บุญกลาง. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษา สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตภาคเหนือ. Journal of Nakhonratchasima College, 11(2), 163 - 175.
ทัศนีย์ ทองสม. (2561). การพัฒนารูปแบบการประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 8(1), 125 - 138.
นิรมล รอดไพ. (2565). การพัฒนารูปแบบการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครสวรรค์ตามหลักทุติยปาปณิกสูตร. วารสารวิจัยวิชาการ, 5(6), 75 – 86.
ปรียา สงค์ประเสริฐ. (2564). รูปแบบการพัฒาระบบการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 6(3), 33 - 47.
พิมพ์นารา เสาวนิตย์. (2562). การบริหารจัดการระบบประกันคุณภาพภายในที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของสถานศึกษา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 8(1), 210 – 224.
มนตรา ฟักมงคล. (2564). รูปแบบการบริหารจัดการเพื่อยกระดับการประกันคุณภาพการศึกษาภายในโรงเรียนราชานุบาล สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่าน เขต 1. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(3), 334 – 350.
โรงเรียนศิริราษฎร์สามัคคี. (2565). แผนปฏิบัติการประจำปี 2565. นครสวรรค์: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 1.
สมพร สังวาระ. (2563). รูปแบบการบริหารจัดการเพื่อพัฒนาระบบประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า. ผลงานทางวิชาการเพื่อขอเลื่อนวิทยฐานะผู้อำนวยการเชี่ยวชาญ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สัมมา รธนิธย์. (2560). หลักทฤษฎีและปฏิบัติการบริหารการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). แนวทางการประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2552). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). มาตรฐานการศึกษาของชาติ พ.ศ. 2561. กรุงเทพฯ: 21 เซ็นจูรี่.
สำนักทดสอบทางการศึกษา. (2561). หลักสูตรการสัมมนาเชิงปฏิบัติการพัฒนามาตรฐานผู้ประเมินคุณภาพการศึกษาตามรูปแบบแนวทางการประเมินแนวใหม่ และกฎกระทรวงการประกันคุณภาพการศึกษา พ.ศ. 2561. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
อุดม อรุณราช. (2563). องค์ประกอบการประกันคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Habing, B. (2020). Exploratory factor analysis. Retrieved November 10, 2020, from http://www.stat.sc.edu/ ~habing/courses/530EFA.pdf
