THE COOPERATIVE LEARNING MANAGEMENT WITH TGT TECHNIQUE WITH APPLICATIONS ON LEARNING ACHIEVEMENT AND SATISFACTION ON LEARNING IN HEALTH AND PHYSICAL EDUCATION SUBJECT OF GRADE 5 STUDENTS -
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to 1) compare the achievement of grade 5 students before and after learning by cooperative learning management with TGT technique and application, 2) compare the achievement of grade 5 students after learning by cooperative learning management with TGT technique and application with the criteria 80 percent, and 3) study the satisfaction of grade 5 on learning in Health and Physical Education subject. The sample was 30 grade 5 students of Nakhon Sawan Rajabhat University Demonstration School obtained by multi-stage random sampling. The research instruments were 1) the lesson plans 2) the achievement test and 3) the questionnaire concerning the satisfaction on learning in Health and Physical Education subject. Data were analyzed by using mean, standard deviation, t-test for dependent samples and t-test for one sample. The research results were found as follows: 1) The students were received the cooperative learning management with TGT technique and application had the achievement after learning higher than before statistically significant at the .05 level. 2) The students were received the cooperative learning management with TGT technique and application had the achievement after learning higher than the criteria at 80 percent statistically significant at the .05 level. 3) The students were received the cooperative learning management with TGT technique and application had the satisfaction on learning in Health and Physical Education subject in the highest level.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). รายงานการศึกษาปัญหาการจัดการเรียนการสอนวิชาสุขศึกษาและพลศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
จริยา รองทอง, และ อภิชาติ เหล็กดี. (2560). การพัฒนาแอพพลิเคชั่นเสริมการเรียนรู้สุขศึกษา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 บนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์. วารสารโครงงานวิทยาการคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ. 3 (1), 11-12
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2559ข). 80 นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ.
ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2564). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นุชจิรา แดงวันสี,ปริญวรรณ สุนทรักษ์, สนธิ พลชัยยา, กานต์ตะรัตน์ วุฒิเสลา. (2560). ผลการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือกับแอปพลิเคชันบนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องตารางธาตุสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ศึกษา. 1 (1), 61-73
ปนัดดา ใจบุญลือ, & วสันต์ ณ ชัย. (2567). เปรียบเทียบผลการเรียนรู้ด้วยกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ร่วมกับแอปพลิเคชัน Plickers ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ศึกษา, 1(1), 61–73.
พรทิพย์ สุริต, สุดาพร พงษ์พิษณุ, & ชุติมา วัฒนะคีรี. (2564). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง สารเสพติด โดยการจัดการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือเทคนิค TGT ร่วมกับบทบาทสมมติ. วารสารมหาวิทยาลัยแปซิฟิก, 8 (2), 1-15.
บุญชม ศรีสะอาด. (2546). การพัฒนาหลักสูตรและการวิจัยเกี่ยวกับหลักสูตร. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การพัฒนาการสอน. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
มหาวิทยาลัยรามคำแหง. (2562). การใช้เทคโนโลยีเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ในแนวทางที่หลากหลาย. สืบค้นเมื่อ 9 เมษายน 2566, จาก http://www.edu.ru.ac.th/images/edu_KM/km-poster-2562-03.pdf.
รุ่งนภา อนัตศิริ, วรากร ทองทวี, และเมธี มธุรส. (2563). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่อง การค้นหาข้อมูลและติดต่อสื่อสารผ่านเครือข่ายคอมพิวเตอร์อย่างมีคุณธรรม โรงเรียนตากสินราชานุสรณ์ โดยการใช้ Quizizz. ในการประชุมวิชาการระดับชาติครุศาสตร์ครั้งที่ 2. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม. 3 (1), 135-147
สมัญลักษณ์ เฉลียวรัมย์. (2024). รูปแบบโมไบล์แอปพลิเคชันโดยการใช้เกมเป็นฐานตามแนวคิด ซอฟต์พาวเวอร์ดนตรีไทยเพื่อส่งเสริมทักษะและสนุทีรยภาพทางดนตรีสำหรับผู้เรียนระดับมัธยมศึกษา. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สายฝน เสกขุนทด. (2563). แนวทางการเรียนรู้อีเลิร์นนิงภายใต้สถานการณ์โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19). วารสารราชนครินทร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์, 18(2), 11–22.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2556). แนวทางการพัฒนาระบบการประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา ตามกฎกระทรวงว่าด้วยระบบ หลักเกณฑ์ และวิธีการประกันคุณภาพการศึกษา พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แนวทางการพัฒนาการเรียนการสอนวิชาสุขศึกษาและพลศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สุวิทย์ มูลคำ, & อรทัย มูลคำ. (2546). 21 วิธีจัดการเรียนรู้: เพื่อพัฒนากระบวนการคิด. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
ศุภภัทรวริศรา เกตุสุนทร และฉัตรณรงค์ ศักดิ์สุธรรมดี. (2564). การศึกษาในยุค Disruptive Technology. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น. 5 (3), 73-86.
วรรณวิไล ภักดีรักษ์. (2562). ผลของการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคกลุ่มเกมแข่งขันและเทคนิคกลุ่มช่วยเรียนรายบุคคลที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวอลเลย์บอลของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 46 จังหวัดชัยนาท. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2553). หลักการสอน. กรุงเทพฯ: โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮ้าส์.
Gikas, J. and Grant, M. M. (2013). Mobile computing devices in highereducation: Student perspectives on learning with cellphones,smartphones & social media. Internet and Higher Education, 19 (2013),18-26.
Johnson, D. W. ; Johnson, R.T. and Holubec, E. J. 1994. The Nuts and Bolts of Cooperatives Learning. Minnesota : Interaction Book Company.
Slavin, RobertE. (1987, November). Cooperatives learning and cooperatives school. Education Leadership, 23-26