STRATEGY FOR MANAGING THE ORGANIZATION OF HAPPINESS IN SECONDARY SCHOOL UNDER THE OFFICE OF THE BASIC EDUCATION COMMISSION
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to 1) study the current state of happy organization management in secondary schools, 2) develop strategies for managing happy organizations in secondary schools, and 3) evaluate the developed strategies. The research method was conducted in three steps: steps 1: examined the current state of happy organization management in secondary schools. The sample group consisted of 638 educational administrators and teachers, obtained through multistage sampling. The research instrument was a questionnaire with a content validity index ranging from 0.60–1.00 and a reliability coefficient of 0.92. SWOT Analysis was employed, and a TOWS Matrix was constructed through a focus group discussion with seven experts to draft strategies for managing happy organizations in secondary schools. Step 2: involved developing strategies for managing happy organizations in secondary schools through an expert connoisseurship seminar with nine experts. Step 3: Focused on evaluating the developed strategies by collecting data from 38 purposively selected secondary school. The instrument was a strategy evaluation form, and the statistics used were mean and standard deviation. The research findings were as follows: 1) The current state of happy organization management in secondary schools for internal environment factors was at a high level in overall and for external environment factors was at high level overall. 2) The developed strategies for managing happy organizations in secondary schools. 3) The evaluation results of the strategies for managing happy organizations in secondary schools were at the highest level overall.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จันทร์จิรา พรหมเมตตา. (2562). ทักษะของผู้บริหารที่ส่งผลต่อองค์กรแห่งความสุขในสถานศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
จตุรงค์ พงษ์ศิริ. (2563). การจัดการทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จีระ หงส์ลดารมภ์. (2565). การบริหารองค์กรเพื่อพัฒนาศักยภาพบุคลากร. วารสารการจัดการและการศึกษา, 25(1), 23-25.
ดวงพร แสงทอง. (2562). การบริหารเชิงกลยุทธ์ในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ธรรมศาสตร์.
ณัฐพงษ์ น้อยโคตร. (2565). แนวทางการพัฒนาสถานศึกษาสู่องค์กรแห่งความสุข. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารและพัฒนาการศึกษา). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
นันทรัตน์ เจริญกุล. (2568). การบริหารนโยบายและกลยุทธ์การศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภคพร ใจมาก และคณะ. (2566). การสร้างองค์กรแห่งความสุขในโรงเรียน สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษจังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 5(6), 1255 - 1264
ภาวินี ชัยยศ. (2565). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อพัฒนาสุขภาวะบุคลากรในสถานศึกษา. วารสารนวัตกรรมการบริหารการศึกษา, 9(1), 60-75.
รัตติกาล โสวะภาส. (2563). การบริหารจัดการการเปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัล. วารสารการบริหารและการจัดการ, 32(2), 120-121.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). แนวคิดการบริหารจัดการศึกษาในประเทศไทย. กรุงเทพฯ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2566). รายงานการส่งเสริมสุขภาวะในสถานที่ทำงาน: Happy 8 Workplace. กรุงเทพฯ.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.). (2566). แนวคิด Happy Workplace ในการสร้างองค์กรแห่งความสุข. งานวิจัยที่ไม่เผยแพร่.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2565). สุขภาพมิติใหม่ในองค์กรแห่งความสุข. กรุงเทพฯ:สำนักพิมพ์สภาผู้แทนราษฎร.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). ราชกิจจานุเบกษา.
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2566). รายงานประจำปี 2566: การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สมชาย อัครเดชากุล. (2566). กลยุทธ์โรงเรียนแห่งความสุขโดยใช้ TOWS Matrix.วารสารการบริหารการศึกษา, 11(1),142.
สมศักดิ์ วรรณธรรม. (2564). การบริหารที่มุ่งเน้นผลลัพธ์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุภีร์ สีพาย. (2564). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนคุณภาพประจำตำบลสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต (สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อมรรัตน์ ศรีพอ. (2561). การบริหารการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ยุภาพร ยุภาศ. (2562). การจัดการเชิงกลยุทธ์สำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
วีระยุทธ กาญจน์ชูฉัตร. (2563). การบริหารจัดการการเปลี่ยนแปลงในองค์กร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Brent, R. J. (2007). Applied cost-benefit analysis (2nd ed.). Cheltenham: Edward Elgar Publishing.
Dess, G. G., & Miller, A. (1993). Strategic management. Singapore: McGraw-Hill.
Epstein, J. L. (2018). School, family, and community partnerships: Preparing educators and improving schools. Journal of Education and Research, 60(2), 60-88.
Glickman, C. D., Gordon, S. P., & Ross-Gordon, J. M. (2010). SuperVision and instructional leadership: A developmental approach (7th ed.). Boston, MA: Pearson/Allyn & Bacon.
Heuser, B. (2010). The evolution of strategy: Thinking war from antiquity to the present. Cambridge: Cambridge University Press.
Rumelt, R. P. (2011). Good strategy, bad strategy: The difference and why it matters. New York,NY: Crown Business.
Schein, E. H. (2010). Organizational culture and leadership (4th ed.). San Francisco: Jossey-Bass.
Schermerhorn, J. R. (2002). Management (7th ed.). Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
UNESCO. (2024). Why the world needs happy schools: Global report on happiness in and for learning. Paris: UNESCO.
